Foto bij Play

‘Nee, schat, niet verder weg gaan! We hadden afgesproken dat je op het plein bleef, weet je nog?’
Het enige wat ik terug krijg is een hoog schatergelach. Het is typisch iets voor hem; zijn moeder plagen terwijl hij weet dat het niet mag en rondjes rennen op het plein, waar een glijbaan, zandbak en schommels staan. Andere kindjes van zijn leeftijd spelen er braaf met elkaar, maar het energieke jongetje wilt er niets van weten en rent steeds vlak langs het hek, met zijn armen wijd gespreid. Net een schattig vogeltje, denk ik dan, maar ik weet wel zeker dat mijn zoontje zich een vliegtuig verbeeldt.
‘Charlie!’
Zijn moeder zijnde is inderdaad zwaar werk, ja. Ik krijg irritant genoeg vaak medelijdende blikken van andere (tien jaar oudere) moeders, die verderop altijd bij de picknickbankjes zitten, hun kinderwagens met de tweede baby naast zich en zwanger van de derde. Iets teveel van het goede, lijkt mij. Pff.
Ik weet dat ze aardig proberen te zijn, maar ik moet niets weten van dat medelijdende gedoe. Het enige wat ze waarschijnlijk denken is dat die jonge moeder verderop haar eigen kind niet in de hand kan houden. ‘Wat een schaamte! Die had zeker niet gehoord van voorbehoedsmiddelen toen ze op zo’n jonge leeftijd zwanger raakte!’
Ja mevrouwen, dat wel, maar helaas ook van alcohol. Vergeetachtigheid en lust kwam daar dus bij kijken. Zogenaamde tienerhormonen, weet u?
Dus zit ik vaak alleen op een ander bankje. Ik ben genoodzaakt om altijd op hetzelfde bankje te zitten naast de enige doorgang in het hek, omdat ik niet zeker kan weten of Charlie dan wel op het plein blijft. Meestal pak ik een boek erbij (ik heb een grote voorkeur aan boeken zoals To Kill A Mockingbird en The Help). Ik lees nog steeds in het Engels, vastbesloten om mijn ware geaardheid in me te houden. Ik mag dan wel in een ander land wonen; Engeland zal mijn vaderland blijven.
Ik blijf me richten op het vierjarig jongetje dat schaterend herfstbladeren van de grond afplukt en ze in de lucht gooit. Huppelend duikt hij onder elk blaadje door, om daarna een pistool (gevormd door zijn handen natuurlijk, wat denk je wel niet) erop te richten en een ratelend geluid te maken.
Aan sociale media heb ik hem nog niet voorgesteld. Natuurlijk niet, het is een jochie van vier! Maar toch, er zijn kinderen, twee jaar ouder dan hij, die rondlopen met een iPhone- wat ik hem dus pas ga geven voor zijn zeventiende verjaardag, let maar op.
Zelf ben ik al lang geleden gestopt met sociale media. Het enige waar ik het nu nog voor gebruik, is voor mijn werk (ik ben schrijfster, hola!). In plaats van lezen, schrijf ik nog ook wel als ik op het bankje zit, maar dan ben ik sneller afgeleid, doordat ik zelf te erg in het schrijven val en daardoor in mijn eigen wereld zit. En met zo’n snotaapje genaamd Charlie kan ik dat niet maken.
Bovendien heb ik een gruwelijke hekel aan sommige beroemde (specifieke) mensen, waar ik dus al vanaf eeuwen geleden niks meer over wil lezen. Ik ben dus niet echt geüpdatet over de wereld. Af en toe hoor ik nog wat van mijn moeder, die haar stekje nog steeds in Engeland heeft, maar dat is het wel zo’n beetje. Het is prima zo.
‘Charlie, hier komen! Of je krijgt geen toetje vanavond!’
Daar krijg ik hem altijd mee te pakken. Hij vindt Hollandse vanillevla he-le-maal het einde. Sinds hij drie jaar geleden op een verjaardag van een vriendje (zo schattig, al die baby’s bij elkaar) voor het eerst een bakje vla kreeg, is hij er niet meer bij weg te slaan. Hij zou een heel pak leegeten als ik er niet zou zijn om hem in toom te houden.



Hiiiii, guys!:)
Dank jullie allemaal, stuk voor stuk, voor het nemen van een abonnement op dit verhaal! Haha, echt super gewoon <3 <3
Sorry als het lang geduurd heeft, maar ik ben nog bezig met schrijven en wil niet overhaasten. Ik weet ook niet hoe snel ik weer een hoofdstuk activeer, maar wees niet bang!:)
Mijn plan was eerst wel om in de vakantie heerlijk veel te schrijven enzo, maar situaties veranderen en ik kan me nu nauwelijks concentreren of inleven bij het schrijven vanwege...
Eh, iets? Haha :')
Ik hoop dat jullie gelijk willen laten weten wat jullie hiervan vinden enzo, want daar leer ik ook weer van, niet? :')
Thanks guys <3 <3

Reacties (9)

  • allready

    Ben benieuwd hoe dit verhaal gaat lopen

    3 jaar geleden
  • Puellae

    Waauuw
    Goed geschreven man!;
    Ik ga snel verder lezen!! X

    5 jaar geleden
  • saraaah

    verderrrr! hahaha <3

    5 jaar geleden
  • AlphaWolve

    EEEEEEJJJ!!!! STUKJE!!!!! Wie is de vader? Harry? Er was aan het einde van 't volgende verhaal wel iets... Dat weet ik nog! SNEL VERDER!!!!

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    H-huhm
    ben net zo als de rest benieuwd wie de vader is.
    snel verder.
    xx.

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen