Foto bij Journey

Met een grote snelheid komt mijn zoontje op me af spurten. Het zou me niet verbazen als hij later in de Olympische Spelen goud wint voor het hardlopen.
Een andere optie is, is dat als ze een nieuwe sport genaamd ‘Hollandse vanillevla eten’ invoegen, Charlie ook winnaar número uno zal zijn.
‘Mama!’ hoor ik onder me. Ja, even terug naar de realiteit. Ik kan soms nogal afdwalen met mijn gedachten. Die springen in het rond, rollen over elkaar heen, krimpen of groeien, en bovenal, ze gaan niet weg. Top.
‘Ja, schat?’ zeg ik en ik til mijn zoontje bij zijn oksels op mijn schoot, nadat ik mijn boek op mijn tas heb gelegd. Hij slaat zijn armpjes om mijn nek heen en legt zijn hoofdje op mijn schouder. Zijn onderbeentjes wiebelen in de lucht.
‘Are you tired, sweetheart?’
Ik hou mezelf er streng in dat ik Charlie in de Nederlandse én in de Engelse taal opvoed. Hij is honderd procent Engels (zijn vader is net zo Engels als ik), maar woont wel in Nederland. Ik weet dat we ooit in ons leven terug gaan naar Engeland, en ik wil dat Charlie net zo vloeiend Engels spreekt alsof hij zijn hele leven wel in zijn vaderland heeft doorgebracht.
‘Yes, mommy. Can we go home?’ antwoordt mijn zoontje zonder enige problemen. Een glimlach kan ik niet onderdrukken. Ik meende zelfs een Brits accent te horen!
‘Ja, dat is goed, schat. Maar bij thuiskomst gaan we je wel even wassen, je bent zo vies als een varken!’ zeg ik als ik aarde op zijn benen en handen opmerk. Er zit zelfs wat onder zijn nagels. Oh-oh.

Wanneer ik Charlie in het kinderzitje achterin in de auto heb vastgezet, gooi ik mijn tas naast me in de passagiersstoel en ga zelf achter het stuur zitten. Trots op mijn KIA Sportage ben ik wel, ja. Het is tenminste geen oude Mikra.
Tijdens het rijden check ik Charlie af en toe via de achteruitkijkspiegel. Ik zie hem langzaamaan wegdommelen, vechtend tegen de slaap. Hij weet dat ik hem voor het slapen nog altijd een verhaaltje voorlees, en dat wil hij niet missen. Zijn goudblonde haren vallen steeds voor zijn gezicht als zijn kinnetje op zijn borstje belandt, maar hij is zo moe dat hij het niet kan opbrengen deze weg te vegen. Het laat me glimlachen.
Charlie heeft nu nog wel stijl haar, maar dat zal hoogstwaarschijnlijk op een gegeven moment gaan krullen. Zijn vader heeft dat ook gehad.

Als ik mijn straat in rij, is Charlie vrijwel in slaap gevallen en is er zelfs een beetje kwijl in zijn mondhoek te zien. Wanneer ik een vrij plekje recht voor ons appartement vind, juich ik hard in mijn hoofd. Het is een wonder als je hier een parkeerplekje kunt vinden, mede te danken aan al die gierige rijke advocaten die hun drie auto’s érgens kwijt moeten.
Ik sla mijn tas over mijn schouder en klik het gespje van Charlie’s kinderzitje los. Ik til hem met lichte moeite uit de auto. Oef, slapende kinderen zijn best zwaar als ze eenmaal helemaal ontspannen zijn.
Ik vind het heerlijk als ik de straat oversteek met Charlie in mijn armen, en zijn haar wat in mijn nek kriebelt. Zijn warme lichaampje tegen de mijne voelt erg fijn.
Maar wanneer ik de portiek binnenloop en ‘defect’-linnen gekruist voor de lift zie hangen, zakt de moed me in de schoenen. De trappen op naar de zevende verdieping zijn eigenlijk niet te doen, maar ik spreek mijn lichaam hopeloos kracht toe en begin met klimmen.
Een kwartier later ben ik eindelijk bij 7c en kan ik wel in huilen uitbarsten. Ik heb al jaren niet meer aan sport gedaan en ik voel mijn benen hevig trillen. Godzijdank is Charlie niet wakker geworden, zodat ik meteen kan bijkomen van mijn sportavontuur nadat ik hem op bed heb gelegd.

Reacties (8)

  • lashtonisbae

    Harry is that u
    (;

    3 jaar geleden
  • Subdivisions

    Okay ik weet nu zeker dat Harry de vader is C:

    5 jaar geleden
  • LynnBlack

    Wacht Engels, krulhaar...HARRY?!!!!

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    SNEL VERDER JA OKE!

    xx

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    ahw.
    Is Harry nu de vader of niet ?
    Ik wil het weten.
    snel verder,
    xx.

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen