Foto bij Dreams

‘Nou, schat, daar hoef je je geen zorgen over te maken. Ze houden van je als een eigen kind, en dat weet je.’ Ik knik overtuigend, ook al weet ik dat mijn moeder het niet kan zien. ‘Stop met knikken, Aibileen. Je verrekt je nek nog.’
Ik kan het niet laten en laat een lach ontsnappen. Ik hoor mijn moeder grinniken. ‘Bedankt, mam.’ gniffel ik. ‘Zal ik ze anders jouw nummer geven? Dan kunnen ze jou bellen en heb jij geen kans dat je Harry aan de lijn krijgt, hopelijk.’ zegt mijn moeder. Ondertussen drink ik mijn glas melk voor de volle honderd procent leeg. Super, ik heb weer wat kalk aan mijn lichaam gegeven.
‘Is goed, mam. Bedankt.’
‘Geen probleem, schat. Ik ga er nu weer vandoor, ik heb met Anne afgesproken. Geef je Charlie een dikke zoen en knuffel van mij?’ zegt mijn moeder en ik hoor dat ze al bezig om weg te gaan. ‘Is goed, mam. Zal ik doen. Ik bel je nog wel over het bezoeken. Love you!’
‘Hou ook van jou, schat.’

Als het tegen het eind van de middag loopt, besluit ik om alvast met het koken te beginnen. Vandaag was het vissticks, krieltjes en spinazie. Zó Hollands. Charlie en ik zijn allebei dol op vissticks, dus die eten we regelmatig.
Net wanneer ik de bevroren spinazieballetjes in een pan heb gedaan, hoor ik Charlie kreunen. Bezorgd loop ik zijn slaapkamer binnen, waar ik zie dat hij, nog slapend, strak is verwikkeld in zijn deken. Het zweet parelt op zijn voorhoofd. Niet weer, denk ik.
Ik laat me naast Charlie zakken en wikkel hem voorzichtig uit zijn deken. Met een nat washandje veeg ik de zweetdruppels op zijn voorhoofd weg en maak ik zijn nek ook nat. Dan begint Charlie in zijn nachtmerrie te mompelen.
‘Dad... Daddy...’
Ik zucht en leg het washandje op Charlie’s voorhoofdje. Zijn klamme handjes gaan trillend over het deken, op zoek naar iets. Ik leg mijn hand bij de zijne en word gelijk vastgegrepen.
‘Honey... It’s okay. I’m here with you, sweety.’ fluister ik in Charlie’s oor nadat ik me voorover heb gebogen. Charlie’s strakke greep om mijn hand ontspant en ik voel zijn hartslag langzamer gaan.
Ik ga weer staan zodra ik zie dat Charlie weer normaal slaapt. Met een zucht laat ik me tegen de muur zakken. Ik berg mijn hoofd in mijn handen. Mijn hart voel ik hard kloppen.
Dat Charlie een nachtmerrie krijgt en smeekt om zijn vader die hij nooit heeft gehad, gebeurt wel vaker. Maar nu ben ik het zat. Ik ben het zat om Charlie steeds te moeten vertellen dat hij geen vader heeft omdat zijn papa en mama besloten dat het beter voor hem is als hij bij zijn mama leeft. Het is niet eens de hele waarheid. Want het is wat ik besloot, toen ik vijf jaar geleden mijn gate binnenliep en Harry achterliet.
Terwijl ik mijn hoofd optil en mijn blik richt op de slapende ventje in zijn bedje, weet ik dat mijn moeder maar haar logeerbedden klaar moet maken, of Charlie’s school dat nu wil of niet.

Een halfuur later is het eten klaar en besluit ik Charlie wakker te maken.
‘Schat, wordt je wakker? We gaan eten.’ zeg ik terwijl ik met mijn hand zachtjes over Charlie’s buikje wrijf. Na een paar seconden knippert het jongetje met zijn ogen en gaan ze één voor één open. ‘Hi, schat.’ glimlach ik vertederd terwijl ik Charlie een kusje op zijn neusje geef. Charlie grijnst en reikt zijn handjes naar me uit, waarna ik hem met een kleine ‘oef’ uit bed til. ‘Zullen we je maar in je pyjama laten, grote jongen?’
Binnen vijf minuten heeft Charlie zijn stem weer teruggevonden en kletst hij me de oren van het hoofd. Hij rept geen enkel woord over zijn nachtmerrie. Waarschijnlijk herinnert hij zich er niets van.
‘Charlie, schat? Wil je heel even naar me luisteren?’ zeg ik gauw zodra Charlie adem wilt halen om verder te vertellen. Hij klapt zijn mondje dicht en kijkt me fronsend aan. Mijn hart begint hard te kloppen als ik die serieuze frons herken van zijn vader. Ik sluit voor een paar seconden mijn ogen.
‘Lieverd, wil je naar oma binnenkort?’
Charlie’s frons verdwijnt en zijn ogen beginnen te schitteren. ‘Grandmommy Cheshire!’ roept hij terwijl hij van enthousiasme zijn lepel laat kletteren op zijn bord. Hij begint onophoudelijk op zijn stoel op en neer te stuiteren terwijl het eten overal behalve op het bord en in zijn mond zit.
‘Charlie! Zit stil!’ zeg ik streng terwijl ik net zo probeer te fronsen als Charlie en Harry altijd doen. Meteen is het stil in de woonkamer, op het zoemen van de koelkast na. Charlie kijkt me met grote ogen aan, zijn mondhoeken gevuld met spinazie. Een glimlach kan ik niet onderdrukken zodra ik de snotaap onder zijn eten zie zitten. Zodra Charlie zijn moeder ziet glimlachen, begint ‘ie te stralen. ‘Gaan we echt naar oma?’ zegt het jongetje verwachtingsvol terwijl hij even een blik werpt op zijn vergooide eten.
‘Als het mag van je school, schatje.’ zeg ik zodra ik mijn hap visstick heb doorgeslikt. Charlie’s grijns wordt breder en lachrimpeltjes vormen zich in zijn ooghoeken. Met pijn in mijn hart herken ik weer een gelijkenis met zijn vader. Precies dezelfde smirk en stralende groene ogen.

Zodra Charlie en ik vanillevla als toetje hebben gegeten, laat ik hem nog een plasje doen en poets ik zijn tanden. Daarna leg ik hem in bed. Hij valt maar moeilijk in slaap omdat hij al eerder een dutje heeft gedaan en het feit dat hij naar oma in Engeland gaat hem energiek houdt.

Reacties (4)

  • Nashton

    Aww, Charlie is zo schattig.
    En nu, op naar Cheshire!
    :3

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    ahw,
    Charlie is Cute.
    Snel weer verder.

    xx.

    5 jaar geleden
  • Lootus

    GEWELDIG <33333 love it! CAROLINE DUMPENNN!!

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Aaawh Charlie c:
    Zo cute!
    Harry moet weer bij haar komen en Caroline dumpen c:
    Ga snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen