Foto bij His Nickname - 11

NOG EEN STUKJE!
Waarom? Gewoon yolo. Nee just kidding, nog een stukje omdat ik zoveel van jullie hou <3
xxx

'I háte airplanes.' bromde Ellen van de stoel naast me. Ik had haar nog nooit zo chagrijnig gezien. Ze zat onderuitgezakt met haar armen over elkaar en wallen onder haar ogen. Het was zeven uur 's morgens en we zaten al bijna een half uur in het vliegtuig. Ellen leek er geen lol aan te beleven. Maar gelukkig hoefden we nog maar 10 minuten en dan waren we er al. 'Shut up, we're there in about ten minutes.' Ellen keek vrolijk op. 'Really? It didn't last that long then!' riep ze opgewonden en zat vrolijk naar buiten te kijken. Wauw, dus als ik haar aan het begin had gezegd dat het maar veertig minuten duurde, was ze de hele rit zo vrolijk geweest? Dat moest ik onthouden voor de terugweg. 'You really think they know James?' vroeg ze me nieuwsgierig.
'His name is not James.'
'He looks like a James.' zei ze koppig.
'No, he doesn't... He looks like a... Wesley.' zei ik terwijl ik hem voor me zag. Ellen keek me met grote ogen aan. 'No, just no. I know some guy named Wesley. He's ugly.'
'Oh, well... Than he's just curly.' zei ik en haalde mijn schouders op. Ellen deed haar mond open om iets te zeggen, maar voor ze de kans kreeg was ik haar voor. 'And he does look like a curly, because of his curles.' zei ik betweterig. 'Tssssssss...' zei ze en draaide haar rug naar me toe. Maar binnen twee seconden had ze zich alweer naar me omgedraaid en keek me vrolijk aan. De gekko.

‘Ma’am? Uh, young lady? Girl? Ma’am? Excuse me?’
Nog voor ik uit eigen zinnen wakker kon worden had de mevrouw me al gewekt. Haar Ierse accent was niet te missen, en toen ik mijn ogen opende bleek ook echt wel dat ze Iers was. Ik weet niet hoe, maar zoiets zag je wel. Confuus keek ik even om me heen. Te verward om nog aan mijn manieren te denken en die aardige vrouw te vragen waarmee ik haar van dienst kon zijn. Ik was vermoedelijk zelfs te verward om te bevatten wat ik hier deed. Het duurde ongeveer tien seconden voor er iets boven kwam drijven. En dan had ik het niet over mijn hoofdpijn, maar over het feit dat ik thuis elke nacht weer wakker werd op een onbekende plek. Wel, thuis was die plek niet vreemd geweest, maar hier was dat een ander verhaal.
Ik zat op de vloer van de lounge van ons hotel. De vrouw stond een beetje mismoedig naast me, met een beetje een radeloze blik in haar ogen. Begrijpelijk: ze wist niet wat ze met me aan moest. Ik zat in mijn nachtjapon in haar lobby wachtend op een knul met wie ik feitelijk elke nacht een soort van, afspraak had. Een soort meeting. Alleen wist die vrouw dat niet. Ik stond op, concipieerde dat de jongen nooit zou verschijnen als die vrouw hier was. Ik bekeek haar naamplaatje, schudde haar hand. ‘Excuse me miss Kornley, I am Catherine.’ Zei ik en acteerde alsof ik erg vermoeid was. Wat eigenlijk helemaal niet het geval was natuurlijk. Ik was klaarwakker en een lichtelijk uitbundig omdat ik Curly weer zou zien. ‘Euh, it’s a pleasure.’ Zei ze een beetje uit haar doen. Ik wreef in mijn ogen en knikte waarna ik haar hand losliet. ‘I’m sorry for scaring you. It’s OK this happens… A lot. I’ll just go out for a little night walk and afterwards I’ll go straight to bed.’ Beloofde ik haar. Ze knikte, niet wetend wat haar overkwam. Ik knikte nog eens om echt te laten weten dat het goed was, en liep door de deuren van de lobby naar buiten. Een frisse wind liet het haar op mijn benen overeind staan.
‘Curls?’ fluisterde ik het donker van het kleine dorpje net buiten Dublin in. Ik stapte geschrokken een stap achteruit toen ik een zwarte schim op me af zag komen. Het kostte me nog even voor ik zeker wist dat de schim geen nauwe verkrachter was, maar mijn vriend.

Reacties (3)

  • RandomnessXx

    Ik zou daar echt mee moeten stoppen.

    6 jaar geleden
  • RandomnessXx

    En daar in de optrekkende mist stond opeens... Dora the Explorer met haar partner in crime Boots. Dit ongehoorzame wicht was alweer weggelopen van huis om Swieber de vos vals te beschuldigen van door haar gepleegde misdaden. Dora zou zich door niets of niemand laten tegenhouden.

    6 jaar geleden
  • miemstyless

    Aaaahw ik hou ook van jou en je schrijf kunst.
    Hahaha opeens is ze weer vrolijk.
    Is het echt Harry?!
    Ik ben benieuwd hoor.
    Wat gaat er dit keer gebeuren, spannend!!
    Xxx(K)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen