Chapter 16

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij Chapter 16

breed | medium | small

We zitten al tijdje te kletsen en we zien steeds meer mensen het kasteel uit komen. Er schiet me iets te binnen en ik pak pen en papier uit mijn tas. ‘Wat doe je?’ ‘Ik moet mijn ouders nog een uil sturen.’ Hij knikt. ‘Kan ik Egidius lenen?’ George kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan. ‘Ik weet niet of Egidius verder komt dan het zweinsteinterrein.’ Zegt hij lachend. ‘Ik leen wel een schooluil.’ Zeg ik snel lachend. ‘Over moeilijke dieren gesproken… Waar is Wikky ik heb haar de hele dag nog niet gezien.’ Als een soort reflex kijk ik om me heen, maar ik zie haar ook niet over het terrein lopen. ‘Geen zorgen, die is vast bij Ginny.’ Ik knik en maak de brief snel af. ‘Ik ben zo terug, oké?’ ‘Is goed en als je de andere tegen komt, zeg je dan dat ze hier heen moeten komen?’ Ik knik. ‘Tot zo.’ Ik loop snel richting de uilenvleugel een ga de trap op. ‘Als dat Nola niet is.’ Ik loop even langzamer wanneer ik Malfidus’ stem hoor, maar been dan snel verder. ‘Ik heb iets wat je denk ik wel wil hebben.’ ‘Ik hoef niets van jou, Malfidus.’ Ik hoor hem lachen. ‘O, weet je zeker dat je je kat niet terug wil?’ Ik stop met lopen en draai me om. Hij heeft een vrolijk spartelende Wikky vast. ‘Geef haar terug!’ Ik stap boos op hem af. Korzel en Kwast, de bodyguards doen een stap naar voren. ‘Voor wat hoort wat.’ Zegt Malfidus grijnzend. Ik stop mijn hand in mijn gewaad en pak mijn toverstok. ‘Ik zou het niet doen.’ Hij houd Wikky buiten het raam. ‘Nee, niet doen!’ Kwast pakt mijn toverstok af en gooit die de trap af. ‘Wat wil je?’ Zeg ik in paniek. Hij tikt met zijn vingers op zijn lippen en ik kijk hem walgend aan. ‘Ik ga jou, Opper kleuterbleekscheet echt niet zoenen.’ Hij kijkt mij boos aan. ‘Weetje als ik jou geliefde kat hier laat vallen, Komt de precies op die rotsen daar in het wa…’ ‘best.’ Mompel ik dan snel. ‘Wat zei je?’ ‘Best.’ Herhaal ik. ‘Niet te geloven dat ik me laat chanteren door een derdejaars.’ Hij geeft Wikky aan Korzel en Kwast pakt mijn armen. ‘Wat denk je dat ik ga doen?’ Roep ik geërgerd. Ik geef Malfidus nog steeds mijn walgende blik die ik speciaal voor hem bewaar. Hij buigt zich naar mij toe, maar vlak voor hij mij kust hoor ik een doffe bonk. Ik kijk opzij en zie Korzel op de trap liggen. Wikky wurmt zich onder zijn arm uit en rent weg. Dan zie ik een rode flits en voel ik hoe Kwast tegen mij aan valt. Ik verlies mijn evenwicht en val hard op de treden. ‘George?!’ Ik zie hem de trap op komen lopen en hij ontwapend Malfidus. ‘Ga iemand anders irriteren met je aanwezigheid.’ ‘Weetje, mijn vader gaat het niet leuk vinden om te horen dat…’ ‘Het boeit niemand wat jij aan je vader vertelt.’ George heeft zijn stok nog steeds op Malfidus gericht. ‘Ga weg of ik zorg ervoor dat je straks echt je arm niet kan gebruiken.’ Hij kijkt George woest aan. ‘Je gaat hier spijt van krijgen.’ Sist hij en hij loopt naar Korzel en Kwast, geeft ze en schop en loopt samen met ze weg. George helpt mij overeind. Daarna haalt hij een stok uit zijn broekzak en geeft die aan mij. ‘Hier, heb je je toverstok terug.’ ‘Dat had je niet moeten doen. Straks komt je vader in de problemen.’ Ik kijk in zijn hazelnootbruine ogen, die mij met een twinkeling aankijken. ‘Wie aan jou komt, komt aan mij.’ Ik zucht. ‘Waarom doe je dit? Je brengt me echt in de war.’ Hij strijkt met zijn hand over mijn wang. ‘Je bent belangrijk voor mij.’ Langzaam komt hij nog dichterbij en ik voel zijn andere hand op mijn heup. ‘Nola, ik ben verliefd op je.’ Fluistert hij, waarna hij eindelijk zijn lippen zachtjes op die van mij drukt. Een bom van vlinders ontploft in mij buik en ik sla mijn armen om zijn nek. Deze kus is anders dan de eerdere keren. Alles voelt gewoon goed en zeker. Hij drukt me dichter tegen zich aan en ik laat mijn handen door zijn haren glijden. Hij stopt de kus, maar laat mij nog niet los. ‘Is het wederzijds?’ mompelt hij tegen mijn lippen. ‘Ja.’ ‘Wil je dan mijn meisje zijn?’ Ik knik blij en zoen hem weer.
‘Ga je mee?’ ‘Ik moet nog de brief versturen.’ Hij knikt. ‘Dan ga ik mee.’ Zegt hij vrolijk. We lopen de trappen verder op en we lopen de uilenvleugel binnen. Ik loop naar een kerkuil die zichzelf aan het wassen is en aai hem even over zijn kop. Hij maakt een tevreden geluidje en ik bind de brief aan zijn pootje. ‘Breng hem naar mijn ouders.’ Hij knabbelt even aan mijn hand en vliegt dan weg. ‘Hoe komt het dat alle dieren dol op jou zijn?’ Zegt George verwondert. ‘Ik ben zelf een half dier tegenwoordig.’ We lachen en hij slaat zijn arm om mij heen. ‘Mijn mooie wolfje.’ Murmelt hij tegen mijn lippen en hij geeft mij een kus. ‘Terug naar het meer?’ Ik knik en we lopen terug richting het meer. ‘Hoe wist je eigenlijk dat ik… nou ja, in de problemen zat?’ ‘Malfidus en zijn aanhangers stonden buiten en toen jij de trappen op ging, seinde hij in jou richting en liepen ze achter je aan.’ Zegt hij simpel. Ik knik. ‘Dankje.’ Ik verstrengel mijn vingers met de zijne hij knijpt even in mijn hand.
Wie zien van een afstand dat de anderen al bij het meer zitten. ‘Fred! Nola! Ik heb jullie zo gemist!’ Zegt Fred dramatisch en hij slaat zijn armen om ons heen. We vallen omver en barsten in lachen uit. ‘Hoe ging de transformatie?’ Fluistert hij snel. ‘Goed.’ Hij lacht en staat dan op. George staat ook op en trekt mij overeind. We lopen vrolijk met Fred naar de anderen en George gaat tegen de boom zitten. Hij trekt mij voor zich, waardoor ik met mijn rug tegen zijn buik zit. Hij slaat zijn armen om mijn middel en legt zijn hoofd op mijn schouder. Iedereen kijkt ons aan. ‘Hebben we iets gemist?’ Vraagt Angelique. Wikky komt vrolijk aanwaggelen en begint met de vliegjes te spelen. ‘Nee, niet echt.’ Zeggen George en ik serieus. Ze kijken ons doordringend aan. ‘Wat zou er dan verandert moeten zijn?’ ‘Iets tussen jullie?’ George en ik kijken alsof het nu pas tot ons doordringt. ‘Ah zo.’ Zegt George. ‘We zijn een koppel als jullie dat bedoelde.’ Ze anderen grijnzen breed. Fred juicht en geeft George een high five. ‘Eindelijk!’ ‘Eindelijk?’ Ik kijk hem vragend aan. ‘Ja, eindelijk. Mijn lieftallige broertje hier praat al vier jaar hierover en als hij niet staart, staar jij wel.’ Hij wijst beschuldigend naar mij. ‘Nou, bedankt voor het vertellen van mijn levensverhaal.’ Mompelt George.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

  1. peervreter
    peervreter 3 jaar geleden

    Ahwwww... Ik wil net zo'n uiltje als op die afbeelding!
    Bad ass George, me likes ^^

Details

0

12+

1162

297 (0)

Share