Chapter 17

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij Chapter 17

breed | medium | small

We komen net terug van het avondeten en lopen de leerlingenkamer in. ‘Ben je klaar voor de zwerkbalwedstrijd morgen?’ George slaat zijn armen om mijn middel. ‘Ik hoop het.’ ‘Geen zorgen, je bent de beste jager die ik ooit heb gezien.’ Hij geeft mij een kus. ‘Is het oké als ik even weg ben met Fred?’ Ik knik. ‘Tuurlijk, dat hoef je toch niet te vragen.’ Hij glimlacht en geeft mij nog een kus. ‘Ik zie je morgenochtend, oké?’ Hij knikt en loopt naar Fred.
Hermelien loopt langs mij en drukt een papier in mijn handen. Ze loopt zonder iets te zeggen weg en gaat aan een tafel zitten. Ik open het papiertje en kijk met grote ogen naar de tekst. Het komt uit een verweer tegen de zwarte kunsten boek. De weerwolf. Er is een streep gezet onder de Dierlijke weerwolf. Ik kijk naar de tafel waar Hermelien aan zit te werken en ik loop gehaast naar haar toe. Ik leg het papier voor haar neer. ‘Hoe weet je het?’ Ze kijkt op. ‘We moeten van Snape een opstel schrijven over Weerwolven.’ Ik ga bij haar zitten. ‘Sinds wanneer en hoe?’ Ik vertel haar het hele verhaal en ze luistert aandachtig. ‘Dat krijg je ervan als je de regels breekt.’ Ik kijk haar verontwaardigt aan. ‘Zegt het meisje dat in haar eerste jaar op zoek ging naar de steen der wijzen.’ Ze kijkt beschaamd weg. ‘Ik maak maar een grapje, Hermelien.’ ‘Ik zeg het tegen niemand. Zijn er eigenlijk anderen mensen die het weten?’ Ik knik. ‘De leraren, mijn ouders, Olivier en de tweeling.’ Ze kijkt mij glunderend aan. ‘Over de tweeling gesproken, ik hoorde dat jij wat hebt met George.’ Ik knik blij. ‘Wie vroeg wie en hoe gebeurde het?’ Tja, dat is Hermelien. Ze moet alles weten. ‘Het begint niet zo heel leuk ofzo.’ ‘Nou en, vertel, vertel, vertel!’ Ik lach. ‘Ik was op weg naar de uilenvleugel en toen kwamen Malfidus, Korzel en Kwast achter mij aan. Malfidus had Wikky gestolen en dreigde haar van de toren te gooien als ik niet zou doen wat hij zei.’ Hermelien kijkt mij met grote ogen aan. ‘Wat?!’ Ik knik. ‘Echt waar. En omdat ik absoluut niet wou dat Wikky iets overkwam, stemde ik dus in.’ Ze slaat haar hand voor haar mond. ‘Toen wou hij dat ik met hem zou zoenen.’ ‘Nee! En heb je dat gedaan?’ ‘Bijna, maar toen kwam George dus en hij dreigde dat hij Malfidus zou vervloeken en toen zei Malfidus nog iets als: Hier ga je spijt van krijgen, bla, bla en toen rende hij met Korzel en Kwast weg.’ ‘En toen?’ Ik kijk even naar Ginny die met Wikky aan het spelen is. ‘Toen heeft George vertelt dat hij verliefd op mij was en zoende hij mij.’ ‘O mijn god!’ Kirt Hermelien blij. ‘Dat is zo geweldig!’ Ze geeft mij een high five. ‘Maar over Malfidus, doet hij dit soort dingen vaker bij je?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Soms.’ Zeg ik simpel. ‘Soms?!’ zegt ze verontwaardigt. ‘Ik ga slapen.’ Zeg ik snel. ‘Morgen zwerkbal.’ Ik sta snel op en loop naar mijn slaapzaal. ‘Maar…’ begint Hermelien. ‘Welterusten.’ Ik loop snel weg.
Ik kleed me om en ga in bed liggen. Ik staar naar het plafond en denk over vandaag. Er is zo veel gebeurt dat ik niet eens kan voorstellen dat het echt allemaal vandaag was. Ik ben voor het eerst een wolf geweest, Ik ben gechanteerd en bijna aangerand door Malfidus, George is mijn vriendje en Hermelien heeft ontdekt dat ik een weerwolf ben. Wikky springt op bed en ik trek haar naar mij toe. Met alle gebeurtenissen in mijn hoofd val ik in slaap.

Ik word wakker van mijn wekker en spring uit bed. Vandaag is mijn eerste zwerkbalwedstrijd en zo te zien, gaat het een wedstrijd in de regen worden. Ik gooi mijn kussens naar Angelique en Alicia en pak mijn zwerkbaloutfit aan. We spelen vandaag tegen Huffelpuf en volgens Olivier is de kans dat we winnen groot. Samen met Angelique en Alicia loop ik naar de eetzaal waar de andere teamleden ook al zitten. ‘We zijn compleet. Eet snel wat en dan gaan we naar het veld.’ Ik neem een toastje en drink wat en sta dan met de rest op. Er klinkt luid gejuich wanneer we met zijn alle de zaal uitlopen. George komt naast mij lopen en pakt mijn hand vast.
Olivier loopt mompelend over het veld en wij lopen alvast naar de kleedkamers. Ik begin zenuwachtig heen en weer te lopen en George trekt mij snel op zijn schoot. ‘Ontspan.’ Beveelt hij me en hij drukt een kusje in mijn nek. Ik haal diep adem. Olivier komt de kleedkamer binnen en begint een peptalk. Dan kijkt hij op de klok. ‘Oké het is tijd.’ Ik knijp in George’s hand en geeft me een kus. Olivier loopt naar mij toe en geeft me mijn Nimbus 2001. Ik vond de bezem altijd te donker en heb hem in de vakantie, met behulp van mijn moeder wit gemaakt. ‘Succes, zus.’ Ik knik en geef hem een snelle knuffel. Ik loop zenuwachtig met de anderen mee en de tweeling komt naast mij lopen. ‘Geen zorgen Nola, je valt heus niet’ Zegt Fred ‘After all, ben je nog nooit van je bezem af gevallen.‘ Zegt George krijsend. Ik kijk de tweeling lachend aan en samen lopen we het veld op.
Madame hoogt blaast op haar fluitje en we stijgen op. Ik hoor Leo het commentaar doen. ‘En ze stijgen op. Huffelpuf is aan de bal. Maar Griffoendor zet de achtervolging in en, Ja! Wood, de nieuwste aanwinst van Griffoendor heeft de bal afgepakt. Ik draai de bezem in een snelle beweging om en vlieg richting de ringen van Huffelpuf. Ik zie dat Tasmin Appelbij me inhaalt en gooi de bal naar Angelique. Ik vlieg met haar mee en blokeer een van de andere Jagers. Ik zie dat Angelique scoort en ik juich. Het spel gaat verder en Huffelpuf is aan de bal. Ik schiet hoger de lucht in wanneer ik zie dat de bal de lucht in gegooid wordt in vlieg ernaartoe. Als ik de bal bijna heb zie ik ineens een bliksemschicht. Ik draai mijn bezem en de bliksem mist mij, maar dan zie ik ineens de achterkant van mijn bezem in brand staan. Ik verlies controle en zie de grond op me afkomen. Ik gil hard wanneer ik bijna Harry van zijn bezem gooi. Ik trek op het laatste moment mijn bezem op en schiet de lucht, zwiepend in. Ik pak mijn toverstok en draai me 180 graden, waardoor ik achterstevoren zit. ‘Dit heb ik nog nooit gezien!’ Hoor ik Leo roepen en ik grijns even. ‘Aquamenti!’ roep ik en ik richt mijn stok op het vuur. Er komt een straal water uit mijn stok en ik klem mijn benen stevig vast om niet van mijn bezem gegooid te worden. Ik zie het vuur steeds kleiner worden en al snel is het uit. Ik hoor gejuich en ik draai me weer terug naar voren. Alicia gooit de bal naar mij en ik vlieg richting de ringen. Ik gooi de bal en net op het nippertje gaat hij door de ringen. ‘Griffoendor scoort! Het staat veertig – twintig voor Griffoendor. Ik zie steeds minder en dan hoor ik dat Olivier een time-out aangevraagd heeft. Ik land en loop naar het afdakje. Ik zie dat Olivier met grote gebaren tegen Harry praat. ‘Ik zie niets door dit ding.’ Hoor ik Harry zeggen. ‘Ik zie ook niets.’ Zeg ik dan. ‘Die regen helpt niet bepaalt.’ Dan komt Hermelien aanlopen. ‘Ik heb een idee.’ Ze pakt de bril van Harry en spreekt er een spreuk over uit. ‘Nu is hij waterafstotend.’ Olivier kijkt enthousiast naar Hermelien. ‘Geweldig, Oh ik zou je nu wel kunnen zoenen!’ Roept hij. Hermelien spreekt de spreuk over alle brillen uit en gaat dan gauw weer naar de tribune. ‘Oké team, we gaan ervoor!’ We lopen terug het veld op en het spel gaat verder. Er wordt nog een paar keer gescoord en dan zie ik ineens een rode stip uit de lucht komen. Ik zie dat het Harry is en gil luid.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

1365

343 (0)

Share