Foto bij • 77.

• Candice Brittany Melrose.

Ik pak Harry vast en trek het onderstuk van zijn blouse kapot waarna ik deze over zijn arm veeg en er dan omheen klem. Doordat het nat is remt het bloeden ook wat af. Harry buigt zich naar voren en geeft me nog een kus. 'Ik wil je niet kwijt.' Fluistert hij. 'Ik jou ook niet.' Zeg ik en dan hoor ik weer gekraak en zie dat er bijna niets meer van het huisje overblijft.
'Ik rijd.' Zegt Harry dan en hij pakt de sleutels uit mijn hand en we rennen naar de auto. Ik neem plaats op de passagierskant en Harry gaat achter het stuur zitten. 'Weet je het zeker?' Vraag ik. Harry knikt. 'Ja, als we het overleven kan ik in ieder geval zeggen dat ik jou gered hebt.' Zegt hij. Ik schud even mijn hoofd, gelukkig heeft hij nog een beetje humor in deze situatie. Zo hard Harry kan rijd hij achteruit en ik schrik me kapot.
'MIJN AUTO! MIJN AUTO!' Gil ik als ik deze zie staan waar ook net op dat moment een boom op valt en zonder dat ik er iets aan kan doen begin ik weer te huilen. Mijn ademhaling gaat weer sneller bij het zien van mijn auto, helemaal kapot. Het glas van de ruiten erlangs, de deuren kapot en het hele dak is ingedeukt.
'Harry mijn auto!' Huil ik en Harry legt zijn slechte arm op mijn been. 'Candice! Kijk me aan! Er zit als het goed is een verzekering op en anders betaal ik je een nieuwe maar we gaan hier nu weg. Liever je auto dood dan jij dood!' Roept hij en meteen ben ik stil terwijl de tranen nog altijd over mijn wangen lopen.
Ik knik en verberg mijn gezicht in mijn handen. Waarom wij?

'Godverdomme! Jezus Christus!' Roept Harry dan ineens en ik kijk op. Er rollen tranen over zijn wangen en ik kijk vooruit, we staan vast. Voor ons licht een boom over de weg heen. 'Viel... Viel die net?' Vraag ik zacht. 'Ja, daarom schrok ik zo Candice.' Zegt Harry wat bot en ik slik even. Harry draait zijn hoofd en ik voel hoe hij achteruit rijd. Ik durf geen woord te meer te zeggen nu, ik ben te bang. Harry zijn hand licht nog altijd op mijn been en ik pak zijn hand vast en verstrengel onze vingers, waarna ik voel hoe hij wat meer ontspant.
Hij draait om en hij rijd zo hard hij kan de weg over. We slingeren gevaarlijk door allerlei bochten maar het kan me niet schelen. Ik begrijp waarom Harry zo ontiegelijk hard rijd. Hij wil hier zo snel mogelijk weg.
Ik kijk om me heen en herken de straten. Dit is de straat waar Harry vroeger woonde toen hij klein was. Gelukkig zijn zijn ouders al veilig bij ons.
Dan pas krijg ik ook een klap van besef. Hij heeft het veel moeilijker als ik. Dit is zijn geboortestad. Hier is hij geboren, hier heeft hij zijn jeugd doorgebracht,
en daar is straks gewoon niets meer van over...

- -

Jullie reactie's zijn echt ge-wel-dig!
Sorry als ik sommige teleurstel.
Ik heb zoiets zelf nog nooit meegemaakt dus ik zou niet weten hoe het zou voelen en kan me dus ook niet inleven,
en sorry als het toch cliché is geworden...
Ik doe mijn best er iets van te maken wat leuk is voor jullie om te lezen!
xxxx

Reacties (23)

  • Minutes

    Ja het moet verfilmd worden:)Je schrijft zo goed, dat wil ik ook kunnen!!

    8 jaar geleden
  • Subdivisions

    Oh mijn god... Spanneeendd.
    Weetje, het kwam net in me op dat ze dit moeten verfilmen:D. Lijkt me echt gaaf om in levende lijven te zien :o. Maar wel met de echte One Direction en ze mogen niet echt gewond raken ofz:D.
    Snel verder xxx

    8 jaar geleden
  • CliffordKitten

    Dat lijkt me echt heel peinlijk:(

    8 jaar geleden
  • XMusicBeatsX

    Bij ons is er bijna een boom op de school gevallen na een hevige storm in het weekend
    Het scheelde maar één meter!

    (huil)

    8 jaar geleden
  • Manonxxx

    Germ.
    je schrijft echt goed!
    ga zo door.
    xx.

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen