Foto bij Fight 35

~Maura Aslan~

Een grote grijze wolf keek me met een erg spottende blik aan waarna ik siste ‘Agron’ gromde ik waarna hij even knielde ‘your majesty!’ zei hij toen in zijn wolventaal die ik gelukkig nog snapte aangezien het niet zo lang geleden was dat ik nog tegen de wolven sprak, nog iets voor ik Caspian ontmoette.
‘What a surprise to see you here, fighting against my army? Since when do you kill innoncent people?’ vroeg ik waarna Angra en Adonai hun wolvenlach lieten horen waarna ik hen beide vernietigend aankeek ‘Maura what are you doing?’ riep Thorin nu terwijl ook Eric me niet begrijpend aankeek maar door vocht.
‘Oh excuse me my queen but since you and your army are walking through my property i think i have all the rights to kill who i want to!’ zei Agron dan waarna ik gromde ‘your property? Since when?’ vroeg ik waarna Agron lachte ‘since the witch gave us the dark woods as our new home, we just had to promise her that we would kill every Narniërs who tried to pass these woods!’ zei hij simpel waarna ik teleurgesteld mijn hoofd schudde ‘my dear Agron have you forgotten what the witch did to your great grandfather, to your entire family?’ vroeg ik waarna Agron’s beide zonen mij even verbaasd aankeken waardoor ik nu uitdagend glimalchte.
‘Of course not, but she can’t break this promise right? She gave us a land we’re protecting her that’s the deal easy don’t you think?’ vroeg hij dan waarna ik mijn hoofd schudde ‘I’m sorry Agron but you’re wrong again, cause I will pass these woods wheter you want ir or not! I will make an end on the witch’s reign and you won’t stop me so the deal’s over!’ zei ik waarna ik snel in een boom sprong, Agron en zijn zonen sprongen meteen razend tegen de boom op.
Ik nam twee vuurstenen uit mijn zak en greep een pijl uit de koker van Susan, ik stak de pijl in brand en mikte die recht op Angra waarna die schreeuwen en huilend van pijn rong sprongen en over de grond rolde maar zijn vacht stond al snel in brand.
Wat zijn oudere broer Adonai ook deed, hij werkte zichzelf enkel in de problemen en ook zijn vacht vatte al snel vuur waarna beide wolven wegrenden richting her water.
Evne lachte ik maar toen Agron plots hard tegen de boom sprong verloor ik mijn evenwicht en viel waardoor de wolf snel op mij afsprong maar voor hij zijn tanden in mijn lichaam kon boren greep ik mijn zwart en sneed dat in zijn poot waardoor hij jankend opzij sprong.
Snel stond ik weer op en sloeg mijn zwaard tegen zijn mond waarna hij een rond draaide en na nog een paar afleidingsmanoevres hakte ik hard in de staart van Agron waarna die op de grond viel en de hond het uitschreeuwde.
Gepiep en gegrom weerklonk door het bos en Agron liep wat wankel achteruit terwijl ik dreigend dichter bij stapte ‘I told you not to do this!’ waarschuwde ik hem nog waarna hij me enkel vernietigend aankeek en daarna samen met de rest van zijn wolfpack wegrende waarna ik snel naar de gewonden toeliep en samen met Rosalie begon ik zoveel mogelijk mensen te verzorgen terwijl Thorin en Eric bleven vragen over mijn gesprek met de wolf en waarom ik dan ook echt iedereen kende en alles van Narnia afwist, voor mij was het antwoord nogal simpel maar toch legde ik alles mooi uit.

Nadat ik hen verteld had over hoe de heks de kinderen van de maan gecreëerd had om Aslan te lokken zodat zij hem kon doden en over hoe ze hen dan in de steek liet waardoor ze zich al die eeuwen schuil hielden in grotten en bossen moesten we weer verder.
Niet iedereen had de wolvenaanval overleefd, een paar soldaten en paarden waren door wolven gebeten en hun gezichten waren opengekrabd door hun klauwen van de wolven of ze waren meegenomen om later als voedsel te dienen.
Ooit zou ik Agron en zijn zonen nog krijgen en straffen voor deze daad als die twee nietsnutten dan nog niet verbrand waren tenminste.
Gelukkig waren onze sterkste paarde niets overkomen, die kwamen er met een schrik vanaf en liepen dan ook maar snel door.

Sinds die aanval werden er geen feesten meer gehouden in de bossen, geen gezang of gedans meer, enkel kampvuurtjes om te eten en daarna in het pikkedonker naar bed met zeker 10 wachters die om de 2 uur omwisselden.
Zo moesten ook Thorin, Eric, Rosalie en ik net zoals de andere om de beurt wacht houden, ik zat de eerste nacht die volgde met Eric op wacht.
‘Do you think we can do it?’ vroeg ik zachtjes na een tijdje in stilte door het bos te hebben zitten staren waarna Eric mij vragend aankeek maar ik bleef gewoon rond kijken.
‘Take back Narnia? Fight against the witch? Give the Narniërs back their belongings?’ vroeg ik dan bezorgd waarna Eric ook even nadacht maar dan glimlachte en knikte ‘i believe you can, i believe in you Maura, everyone does, so wherever you go, we will follow you’ zei hij waarna ik zuchtte.
‘I’m scarred Eric, The witch followed us to The Golden Island, trolls attacked us in the mountains, werewolves are protecting the witch and are hunting us down for her, everyone’s in danger because of me, if we stayed on the holy ground in the mountain of Aslan then we wouldn’t have lost so many people yet, nobody would come for us there I just took you all with me without even asking your permission’ zei ik waarna Eric even zijn hoofd schudde ‘like I said wherever you go we will follow, no matter what happens, you’re our queen, this is our country, the witch is sitting on your throne, we can’t just keep watching this kingdom fall, we had to do something, we just didn’t know what, until you joined our army again’ zei hij waarna ik even glimlachte en hem kort omhelsde ‘thank you Eric’ zei ik zacht waarna hij nog knikte en we verder opletten voor de wolven.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen