Foto bij 111.

Sorry dat het zolang duurde, ik had nog wat andere problemen die ik dus af moest handelen, jammer genoeg liep dat niet geheel goed af ):
Maar het schrijven van dit stukje heeft me er weer een beetje overeind geholpen, maar eerlijk gezegd had ik even niet heel veel inspiratie, dus sorry als het stukje een beetje onsamenhangend is.

Ik grinnikte eventjes zachtjes, het gezicht dat hij getrokken had toen hij me had gezien werkte nog in een goede roes op me in toen ik me verschoof waardoor ik bij hem op schoot terecht kwam.
“Eigenlijk niet erg veel, ik was redelijk vroeg vrij.”
Oryon maakte een goedkeurend geluid voor hij zijn armen om me heen sloeg.
“En verder heb je helemaal niets gedaan behalve jezelf om te toveren tot boekheldin ?”
Nonchalant haalde ik mijn schouders op. “Als ik het zeg zou het geen verrassing zijn, dus misschien wel en misschien niet, dat hangt er helemaal vanaf hoe jij erover denkt.”
Ik zoende hem nog weer, waarna hij zich na een tijdje lachend van me terug trok.
“Hoe leuk ik dit ook vind.” Hij pakte een aantal haartjes van mijn pruik vast. “Ik vind het fijner om met Odette te zoenen.” En met een soepel beweging lag de bruine pruik met lange lokken op de grond. “Zo, dit is beter.”
Ik lachte nu ook even. “Dus de rest mag ik aanhouden ?”
Even was hij stil om me nog eens goed in zich op te nemen voor er een glimlach op zijn gezicht kwam.
“Dat vind ik goed, al vind ik het ook goed om ze uit te zien.”
De dubbele boodschap die daarin schuilging ontging me echt niet en een hevig gevoel van kriebeltjes schoot door mijn buik heen.
Ik verschoof me een beetje op zijn schoot zodat ik nu echt boven op hem zat met mijn benen elk aan een kant van de zijne terwijl ik hem aankeek. “kies maar.”
De verbaasde blik die even over zijn gezicht heen schoot maakte al snel plaats voor eentje die ik vaker wou zien, eentje van vertedering met een vleugje lust.
Zuchtend sloot hij zich ogen. “Je weet niet hoe moeilijk die beslissing is.” Fluisterde hij.
Zelf wist ik ook niet wat hij zou gaan antwoorden, maar dat maakte me niets uit.
Voor mijn part kleedde ik me hier uit tot mijn ondergoed voor hem, ook al had ik eerder nog gedacht dat het daar te vroeg voor was in onze relatie.
Op dit moment voelde alles goed, de manier waarop hij naar me keek, de manier waarop ik nu handelde, alles voelde goed.
Zijn handen gleden over mijn rug en bleven bij de rand van mijn shirtje steken alsof hij nog steeds in dubio was.
Uiteindelijk hakte ik voor hem de knoop door en trok eigenhandig het shirtje over mijn hoofd heen waaronder nog een hemdje te zien was.
Oryon lachte. “Je laat er geen gras over groeien.”
Zijn stem klonk een beetje hees, wat echt zo verleidelijk klonk dat ik mijn eigen handen onder zijn shirt schoof om ze over zijn gladde maar gespierde bovenlichaam te laten gaan.
Hij zuchtte zachtjes een soort kreun.
Maar net op het moment dat ik zijn shirt over zijn hoofd heen wou trekken ging de pieper van de oven, waardoor de sfeer als een bel kapot geprikt werd.
In een roes sprong ik van Oryon af, deed de schoenen uit en snelde op een drafje naar de keuken waar ik de oven open gooide.
De hitte deed me niet veel, zeker niet na de hitte die ik net meegemaakt had op de bank.
Met ovenwanten haalde ik de Quiche eruit die ik erin had gezet en zette die op het aanrecht neer en ik begon in de lades te rommelen voor een snijmes.
“Dat ziet er lekker uit.” De stem dicht bij mijn oor kwam precies op het moment dat zijn armen zich om mijn lichaam heen wikkelden en hij zijn hoofd op mijn schouder liet rusten.
“Ik wou jou eens volstoppen met eten.” Zei ik enkel terwijl ik gezegevierd was in het vinden van de mes die ik nodig had. “Er staat nog meer in de kast en in de koelkast.”
Snel drukte hij een kus in mijn nek voor hij nieuwsgierig als hij was op onderzoek uitging.
Ik had het goed verstopt op die plekken, dus hij was nog wel een tijdje bezig om alles te vinden.
In die tijd snelde ik naar buiten om daar nog het één en ander klaar te zetten.
De lampjes in de bomen die er al hingen zorgden direct voor een prachtig effect, zeker nu de schemering al ingezet was.
Onder de witte en blauwe regen die er groeide had ik de banken met de enorme hoeveelheid kussens aan de kant gezet en er een klein tafeltje voor twee voor in de plaats neer gezet.
Daaromheen stalde ik een hele bende kaarsen uit die een magische gloed wierpen op het hele tafereel toen ik ze uiteindelijk aan had gestoken.
Net toen ik nog een bosje bloemen op tafel wou rangschikken voelde ik alweer twee heerlijke armen om me heen.
Hij was geruisloos achter me komen staan en keek met twinkelende ogen naar wat ik gedaan had.
“Ik weet nu al dat deze avond in het teken staat van jouw genegenheid.”
Alsof hij dat nog niet wist.

Reacties (2)

  • Lootus

    Ahhhwhwwww ze zijn geweldif samen <3333 love them! Snel verder pleassse? (: I am addicted to Oryon gehehe (:

    6 jaar geleden
  • Girlicious

    aaaaaw ze zijn echt te cute!!
    zeg heeft oryon toevallig geen leuke broer of neef/vriend/kennis?
    snel verder!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen