Chapter 21

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij Chapter 21

breed | medium | small

‘Ik had een duel met een weerwolf genaamd Fenrir Vaalhaar. Hij heeft mij gebeten, maar het was geen volle maan.’ Ik laat mijn hand even over Bill’s litteken gaan. ‘Bof jij even.’ Zeg ik zuur en ik geeft Wikky aan Ginny. ‘Hoe is de transformatie?’ We zitten met alle Wemels nog steeds in de woonkamer. ‘Niet echt prettig, omdat wolven een hele andere bouw hebben, moeten eerst al mijn botten breken, verplaatsen en groeien, maar het wolf zijn zelf maak ik niet mee. Het is één groot zwart gat. Ik hoor het achteraf terug van George.’ George slaat zijn arm om middel en trekt mij tegen zich aan. Bill en Charlie fluiten even. ‘Zijn jullie eíndelijk een koppel?’ George knikt blij. ‘Was daar een hele weerwolf voor nodig?’ ‘En een Zwadderaar.’ Mompel ik, waardoor alleen George mij kan horen. Hij lacht even. ‘Ik moet toegeven die groene ogen staan je best aantrekkelijk.’ George kijkt Charlie boos aan. ‘Ja en ze is dus míjn vriendin.’ Charlie haalt zijn schouders op. ‘Wanneer is het volle maan?’ Ik tel even snel op mijn vingers. ‘Over drie dagen.’ Ik voel kippenvel over mijn hele lichaam verschijnen. ‘Het eten is klaar.’ Roept Molly vanuit de keuken. We staan allemaal op en gaan rond de grote tafel zitten. Ik kijk de tafel rond en als ik naar Bill kijk, zie ik ineens een filts van een mensengezicht met wolfachtige trekjes. Ik hap even naar adem en George pakt mijn hand vast. ‘Gaat het?’ Hij kijkt mij bezorgt aan en ik knik snel. Hij drukt een kus tegen mijn slaap en begint dan te eten. Ik schep snel wat op en eet ook wat afwezig mee.
Na het eten gaan we weer terug naar de woonkamer en George blijft mij doordringend aankijken. ‘Wat was er net?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Zullen we even naar buiten gaan?’ Ik knik en samen met George loop ik over het terrein van het nest heen. ‘Kom.’ George trekt mij mee het bos in en ik herken het punt waar ik de vorige keer gevallen was. ‘George?’ Hij kijkt mij vragend aan. ‘Heb jij wel eens dat je ineens een flits van een gebeurtenis ziet, ook al was je er niet bij?’ Dit klinkt echt heel stom. Hij schud zijn hoofd. ‘Jij wel dan?’ Ik haal mijn schouders op. ‘Waarover?’ Ik haal mijn schouders weer op. Hij pakt ze snel vast. ‘Net bij het eten zag ik Fenrir Vaalhaar toen ik naar Bill keek. Het was vast toeval.’ Zeg ik snel. ‘Zeg het als het weer gebeurt, oke?’ Ik knik snel. ‘Hier ben ik gevallen, weet je nog?’ Hij knikt lachend. ‘Seal it with a kiss.’ Hij grijnst en komt dichterbij. Hij legt een hand op mijn wang en kust mij. Hij laat mij los, maar ik trek hem weer naar mij toe. ‘Ik hou van je.’ Murmel ik tegen zijn lippen. ‘Ik ook van jou.’ Door zijn antwoord verspreid zich een warm gevoel door mijn lichaam. Ik heb nu enorm veel zin om te vragen of hij dat nog een keer wil zeggen. ‘Laten we terug gaan. Het is winter en je draagt alleen een dun vestje.’ ‘Bezorgt?’ ‘Tuurlijk!’ Hij draait om zich om en gebaart dat ik op zijn rug moet springen. Ik spring vrolijk achterop en hij begint door het bos te rennen richting het nest. Ik gil lachend wanneer hij over een boomstam heen springt. We rennen over het veld en dan glijd hij uit. We belanden lachend in het gras en blijven daar een tijdje liggen. Wanneer we wat uitgelachen zijn trek ik hem overeind en we wankelen naar het huis. ‘Zijn jullie dronken ofzo?’ We schudden lachend ons hoofd. ‘Ik ga douchen en naar bed.’ Zeg ik dan gapend en ik loop naar boven.
Ik laat me vermoeid op bed vallen. Ik merk wel dat het bijna volle maan is. Ik raak sneller uitgeput. De deur gaat open en George komt in alleen een joggingbroek binnen. Hij loopt naar het bed en klimt over mij heen om achter mij te gaan liggen. Hij trekt mij dicht tegen zich aan en drukt een kus in mijn nek. ‘Mam maakt zich enorm veel zorgen om je.’ Zucht hij. ‘Dat is lief.’ Glimlach ik. De deur gaat weer open en nu komt Fred ook binnen. ‘Hey lovebirds!’ Zegt hij overdreven nichterig. ‘Hey Freddie.’ Zeg ik moe. ‘Welterusten.’ Fluistert George in mijn oor. ‘Hmm.’ Mompel ik en ik val in slaap.

Ik rek me uit en ga overeind zitten. Ik kijk om me heen en zie dat de kamer al leeg is. Ik sta op en kleed me om. Als ik in de keuken kom zitten Bill, Charlie, Fred en George in de woonkamer. ‘Hey, slaapkopje.’ Ik lach even vermoeid en gooi me over Charlie, George en Bill heen. ‘Hoe laat is het?’ Vraag ik. ‘Vier uur ’s middags.’ Ik schiet overeind en val van de bank. Ze lachen luid. ‘Geen ontbijt voor mij dus.’ Mompel ik. ‘Mam heeft twee broodjes gezond in de koelkast staan voor je.’ Ik knik en sta op. Ik kom de woonkamer weer in met de broodjes en prop er een in mijn mond. ‘Waar zijn de anderen?’ ‘Molly is met Ginny naar de Wegisweg, Ron weet ik niet en Percy en Arthur zijn op het Ministery.’ Ik knik. ‘Ik ben zo moe.’ En ik voel mijn oogleden alweer zwaar worden. ‘Tja, weerwolf zijn is erg vermoeiend.’ Zegt Fred dan. George trekt mij op schoot en voor ik het door heb val ik tegen zijn borst aan in slaap.
Ik wordt wakker door een kus die op mijn kruin gedrukt wordt. ‘Het eten is klaar.’ Ik kijk George aan. ‘Heb ik twee uur geslapen?’ ‘Drie.’ Verbeterd hij mij. ‘En heb jij hier drie uur gezeten?’ Hij knikt en ik sta op. ‘Hallo meisje, hoe gaat het?’ Molly komt bezorgt aanrennen. ‘Goed hoor, dankje.’ Ze kijkt mij aan met een blik die ik maar al te goed ken. ‘Je moet goed eten, want je lichaam heeft het nodig, dus ik heb vandaag extra veel eten gemaakt.’ Ik knik dankbaar en ga aan tafel zitten. Molly loopt naar hun familieklok en zucht opgelucht. ‘Mooi zo, precies op tijd.’ Arthur en Percy komen de keuken in en iedereen zit aan tafel. Ik merk wel dat ik met iedere volle maan vermoeider raak.
Ik eet tot ik geen pap meer kan zeggen en luister naar wat de anderen zeggen. Ik zucht tevreden en George kijkt mij glimlachend aan. Ik geef hem een kus. ‘Ik ga slapen.’ Hij zucht. ‘Slaapkop!’ Zegt hij quasi-boos. ‘Ik zie je overmorgen.’ Zegt hij dan. ‘Overmorgen?’ Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Jij gaat sowieso door morgen heen slapen.’ Ik lach even. ‘Sorry voor mijn ongezelligheid.’ ‘Ik vind het ook leuk om te kijken hoe je slaapt.’ Ik haal mijn hand even door mijn haren en sta op. ‘Ik ga maar eens slapen. Bedankt voor het eten Mevrouw W… Molly.’ Ze glimlacht even. ‘Rust maar goed uit.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

1162

271 (0)

Share