Foto bij His Irish Friend - 18

Hmmm okey ik kon het niet laten om mezelf voor te laten komen in het verhaal... Neem het mij en mijn rijke fantasie niet kwalijk alsjeblieft ;p
Ik weet dat het midden in de nacht is, maar ik zat net wat hoofdstukken van dit verhaal door te lezen en vond het een beetje gemeen dat ik wel hoofdstuk 18 kon lezen, en jullie niet... dus vandaaaaarr
love ya xxx

‘Putt some one direction music on. I AM A DIRECTIONEEEERR!’ riep ze enthousiast. Ik lachtte, zette ene Live While We Are Young op. En ondanks dat we de tekst niet kenden, probeerden we mee te zingen en sprongen op het bed alsof het van ons was.

‘Ugh, are we finally there?’ vroeg Ellen zeurderig na een vreselijk lange busrit. Ik knikte en we stapten uit. Het was al veel te laat eigenlijk. Maar dat kwam meer omdat ik nooit geweten had dat Mullingar niet even om de hoek lag van Dublin.
Het schemerde al. ‘Do we know the address?’ vroeg Ellen me. Ik schudde mijn hoofd en liep op de eerste person die we op straat tegenkwamen, af. Een vrouw van een jaar of 45 schat ik. Ze leek me wel een geschikt persoon om aan te vragen waar die ene Niall woonde. Ze moest rond de 15 zijn geweest toen One Direction beroemd was.
‘Excuse me? Miss?’ vroeg ik haar aandacht. Ze glimlachte vriendelijk naar me. Ze had mooi haar. Donkerblonde pijpenkrullen die dansten om haar gezicht. Haar ogen leken een beetje op die van Harry. Blauw met een groene gloed als je goed keek. Haar tanden stonden netjes recht en haar glimlach was vriendelijk. Ze droeg een groen wijd shirt met daarover een vestje met zwarte en witte strepen. Daaronder had ze een zwarte skinnyjeans aan.
‘How can I help you?’ vroeg ze me en hield haar hoofd vriendelijk schuin. Ik kon een accent horen, maar wat voor wist ik niet precies. Het leek op een mengeling van Nederlands en Iers. Ellen kwam naast me staan. ‘We are looking for Niall Horan. Do you know where to find him?’ de vrouw begon te lachen. Ik voelde me een beetje uitgelachen.
‘Who are you if I may ask?’ vroeg ze vriendelijk voor ze mijn vraag beantwoorde. Ik schudde haar hand. ‘I am Catherine.’ Stelde ik mezelf voor. ‘I am Julia.’
‘Ellen.’ Zei Ellen en schudde ook de hand van de vrouw. ‘Julia.’ Zei de vrouw weer vriendelijk. ‘So, why are you looking for him?’ vroeg Julia ons nieuwsgierig en begon te lopen. We liepen blindelings met haar mee. Ik keek Ellen even twijfelend aan. De waarheid kon niet, niet helemaal denk ik.
‘Well, we are Directioners.’ Hielp Ellen me uit de brand. De vrouw knikte en lachte. ‘I am one myself too.’ Gaf ze knikkend toe. ‘You are? Still?’ vroeg Ellen een beetje verbaasd. De vrouw keek een beetje beledigd, maar knikte toen toch lachend. ‘Yeah, still. After all that years.’ Lachtte ze en haar stem stierf met een glimlach zachtjes weg. Ik moest toegeven dat ik het een beetje eng vond. ‘I was just going to Niall you know.’ Zei ze tegen ons met een glimlach. Ik keek haar ongelovig aan. ‘Really?!’ riep ik met grote ogen. Ze knikte overtuigend. ‘You know him?’ vroeg Ellen.
‘You could say I know him yeah…’ zei ze en beetje raadselachtig. Ik begreep het niet, maar liet het maar zitten. Ze bedoelde vast gewoon dat hij een kennis was. Of misschien waren ze buren.
‘Here it is.’ Zei ze toen we de hoek van de straat insloegen. We keken uit op een mooi groot alleenstaand huis. Wel twee keer zo groot als dat van Barbara. Ellen en ik keken nu alleen al onze ogen uit. ‘Wow, that’s what I call a house.’ Momepelde Ellen.
Julia schudde grinnikend haar hoofd. ‘I like you guys. You are just like me when I was at that age.’ Zei ze. ‘God, I miss that time.’ Zei ze. Ik voelde een verhaal opkomen. En had nog eens gelijk ook.
‘Every girl seemed to be a directioner. And we where just one big family. We had always something to talk about, and when you heard their music, you could yell and the directioners came running to you. And when there was a concert, the whole city was upside-down. All the girls where helping eachother finding the hotel where the lads where staying and if someone found one of them, the whole land knew it in no-time.’ Vertelde ze. Ik lachte. Dat klonk inderdaad wel heel cool. Misschien had ik wel liever in die tijd willen leven.

Reacties (1)

  • miemstyless

    Sorry dat ik nu pas dit hoofdstuk lees, maar ik was een week op vakantie.
    Dus ik had geen internet:(
    Maar gelukkig kan ik nu weer lezen.
    En na dit hoofdstuk kan ik door lezen:) #likeee
    Haha jaaa dat klonk idd wel cool^^
    Ik ga snel verder lezen ben zo benieuwd naar niallerrr:)
    Xxx(K)

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen