Foto bij Art 1

Het was nooit rustig op de straten van Londen, maar het irriteerde me niet. De drukte was juist handig om te gebruiken. Je kon er zo in op gaan dat je eigenlijk niemand meer was, onzichtbaar. En laat dat nou precies wezen wat ik nodig had. Mijn sjablonen en spuitbussen zaten in mijn tas die ik op mijn rug had en meer had ik niet nodig. Ik had dan ook niets anders bij, geen mobiel, geen portemonnee, geen identiteitskaart. Vanavond was ik niemand en zo moest het ook zijn. Diep ingedoken in mijn capuchon met mijn beanie er nog onder liep ik de drukke hoofdstraat uit om in een steegje uit te komen. Ik was hier vandaag overdag al langs gelopen en had goed gezien hoe ik alles het beste kon aanpakken. In het steegje stond een vuilnisbak waar ik op klom om zo op de hoge muur te kunnen klimmen. Door de snelheid die ik maakte kon ik makkelijk omhoog springen om de rand van het dak te kunnen vastgrijpen. Ik trok mezelf eraan omhoog en klom het dak op. Vroeger deed ik meer aan freerunning, maar die skills kwamen nu toch nog wel aardig van pas. Omdat het donker was hierboven en het licht alleen maar op de straat viel, merkten niemand mij hier op. En toch kon ik iedereen goed zien, wat dus betekende dat iedereen mooi zou kunnen kijken wat ik achter zou laten als het weer licht is. Omdat ik toch nog voorzichtig was en niet bepaald graag gesnapt wilde worden, begon ik maar snel met mijn tas uit te laden en de aardig grote sjabloon met ductape aan de muur te bevestigen. Het moest een meisje voorstellen, als het af was tenminste. Een engel was het origineel, maar haar vleugels lagen los op de grond en de achtergrond moesten wolken voorstellen. De enige kleuren die ik gebruikte waren zwart en wit. De muur die ik uitgekozen had om het werk op te maken was toch grijs en dus kwam dat goed uit. Het spuiten ging snel en makkelijk en was eigenlijk binnen de kortste keren gedaan, omdat ik van te voren alles al uitgezocht had. Toen het klaar was rukte ik het sjabloon weer van de muur af en plaatste ik snel een ander sjabloon rechts naarst het meisje dat ooit een engel was. "Broken Dreams" was wat de letters op het sjabloon vormden. Met mijn rode spuitbus ging ik er snel overheen zodat de letters op de muur verschenen. Eronder zette ik nog dezelfde handtekening die ik altijd onder mijn werken zette, dit om te laten weten dat een en dezelfde persoon alles maakte. "Casey" stond er, niet mijn naam natuurlijk. Ik ben niet achterlijk. Zo snel als ik begonnen was, ruimde ik alles ook weer op en douwde ik het terug in mijn tas. Binnen een uurtje zou de verf goed droog zijn en was het er niet meer makkelijk af te halen.
Mijn tas slingerde ik weer op mijn rug en op dezelfde manier als ik erop was gekomen, klom ik het dak weer af. Geen tijd voor gestunt nu.


Mijn eerste hoofdstukken zijn nooit bepaald goed... Maar ik denk dat het al snel beter word:). Morgen (over n paar uur dus.. als ik ben wezen maffen) komt weer een nieuw hoofdstuk:).
Thanks for reading!! <3

Reacties (7)

  • R3V3LATION

    I love it!xx

    6 jaar geleden
  • Bts

    Oeh, me likey

    6 jaar geleden
  • HaZaLiLoNi

    mooi!

    6 jaar geleden
  • Drellphine

    mooi! doet me denken aan de serie 'switched at birth' weet nie tof je het kent, maar in het begin gaat een personage ook graffiti gaan spuiten, ook een meisje telkens in het zwart

    6 jaar geleden
  • 15xCupcake

    Abo! Ik denk dat ik sowieso wel een abo had genomen op elk verhaal van jou maar dit spreekt me echt wel aan:)snel verder x

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen