Foto bij In love 006 - Ella Stylinson

Verbaast en verward, vooral verward nestel ik me terug tegen Zayn aan. Als in een reflex sloeg hij zijn armen stevig om mijn middel heen. Een stilte heerste. Geen ongemakkelijke stilte, al zou je dat wel kunnen verwachten na wat er net gebeurd is, maar een stilte waarin we beide de gebeurtenissen op een rijtje proberen te zetten.
Hij zoende me gewoon. Vol op de mond. Ik wist niet wat ik nu moest gaan doen.
Ik wist al langer dan vandaag dat ,wat ik voelde voor Zayn geen vriendschap meer was.
Neen het was meer, veel meer. Het was liefde. Ware liefde.
Ik kon geen seconde meer functioneren zonder Zayn. Wat best lastig was aangezien ik meer dan de helft van de tijd niet bij Zayn kon zijn. We waren volgens sommige nu al teveel samen.
De tijd dat hij niet bij me was, dacht ik aan hem, luisterde naar zijn stem. Keek naar zijn foto’s.
Maar het voldeed niet aan alles wat ik voelde wanneer ik wel bij hem was.
Het is zoals een honger gevoel. Je kan nog niet meteen aan tafel dus eet je iets klein. Het zorgt ervoor dat het gevoel voor even verdwijnt. Maar pas wanneer je kan eten ben je voldaan. Ik was pas voldaan en volmaakt gelukkig wanneer ik bij Zayn in de buurt was.
Ik duwde me nog dichter tegen Zayn aan, klemde zijn shirt in mijn handen vast.
Een zachte snik kwam er uit mijn mond en 1 enkele traan liep over mijn wang, gevolgd door zijn vriendjes.. Waar kwam die nou weer vandaan?
“Ben je aan het huilen?” Vroeg Zayn zachtjes.
“Ik… laat maar.”
“Ella…” Zuchtte Zayn zachtjes, gefrustreerd misschien?
“Ik wil je niet kwijt Z. gewoon echt niet, nu niet, nooit niet.”
“Waarom denk je ineens dat je me kwijt zal raken?” Vroeg Zayn nu volledig verward.
Hij snapte er niks van natuurlijk. Ikzelf snapte het ook niet zo goed.
“Ik weet niet laat maar, ik ben gewoon moe,” zuchtte ik uiteindelijk.
Gelukkige kende Zayn me door en door en wist hij dat hij nu niet door moest vragen. Dat ik er vanzelf wel mee zou aan komen zetten.
Ik voelde mezelf langzaam licht worden in men hoofd. Voelde hoe mijn ogen zwaarder werden en hoe de slaap bezit over me nam.
Zayn stond zachtjes op met mij in zen armen en liep de trap op.
Vaag voelde ik een matras onder men rug.
Zayn wilde de kamer verlaten maar ik liet zijn shirt niet los.
“Blijf,” kwam er vaag uit mijn mond.
Ik hoorde hem zachtjes lachen, en daarna voelde ik zijn lichaam tegen het mijne.
“Je weet echt niet wat je met me doet, El,” hoorde ik hem nog fluisteren voor de slap me volledig overnam.

1 ding wist ik zeker ik was onvoorwaardelijk en onherroepelijk verliefd op hem.

Ik hoop dat jullie wel een beetje tevreden zijn, ik vind em goed maar ben niet enthousiast. bij het laatste hoofdstuk zaten we aan 7 reacties!!:Dgaan we voor de 10??? let try!!:)ps: dat laatste zinnetje is een quote uit 1 van mijn favoriete boeken ... inderdaad Twilight! :p Liefs Linzy. xx

Reacties (6)

  • Chasing1D

    Yes! Ik wou gisteren nog een reactie schrijven, maar toen kwam mijn pap binnen om op de pc te kunnen..

    Later ging ik dan via de gsm van mijn zus, was haar geld toch wel op zeker xoxo
    Dus kon ik niets meer laden en ja xo

    Dus schrijf ik het nu: I LOVE THIS! <3

    5 jaar geleden
  • VerenaClifford

    Bam. Weer een geweldig hoofdstuk van. Mijn lieve zusje

    5 jaar geleden
  • NiallsOreo

    OMG OMG ZO MEGA FUCKING CUTIEEEEE

    5 jaar geleden
  • AishaPayne

    dat vet zinnetje deed me denken aan twilight:D
    But anyway deel 2 vind ik nu al leuker dan deel 1 echt super origineel idee! <3

    5 jaar geleden
  • AnkePayne

    Omg geweldig verhaal! Love it, already excited to the next chapter:)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen