Foto bij Hugs and love

‘Ben je er klaar voor, jongen?’ zeg ik en ik zie hoe Charlie heel erg enthousiast wordt. Hij begint op en neer te stuiteren op zijn stoel en een brede lach siert zijn gezicht. Ik sus een beetje om hem rustig te houden. Het vliegtuig staat dan wel op de grond, maar we moeten nog steeds wachten tot we eruit mogen.
Vijf minuten later is het dan zover en lopen Charlie en ik door de slurf het vliegveld binnen.
‘Waar zijn oma, oma en opa?!’ zegt Charlie fronsend terwijl hij bijna rond wil rennen om ze te vinden.
‘Ze zijn waarschijnlijk ergens anders dan hier, Charlie. Nee, niet gaan rennen! Blijf bij mij! We gaan eerst even onze koffers halen.’
Terwijl Charlie en ik naar de afhaalplek lopen en op onze koffers wachten, probeer ik mijn moeder te pakken te krijgen, maar het lukt niet. Dan krijg ik wel een berichtje van haar, waarin staat dat ze samen met Anne en Robin op me wacht. De heuse zenuwen beginnen erger te worden en zorgt er zelfs ook voor dat ik me misselijk begin te voelen. Ik beheers me echter en pak mijn en Charlie’s koffers. Met zijn handje in de mijne geklemd lopen we met onze eigen koffers richting de deur waarachter alle mensen waarschijnlijk staan te wachten.
Ik weet dat Anne en Robin zo meteen onvermijdelijk te weten komen wat ik al een paar jaar voor ze verborgen heb gehouden. Het laat me zweten en ik hoop zo erg dat ze niet te boos zullen zijn.
Wanneer ik met Charlie achter me aan door de deur loop, gaan mijn ogen al gelijk alle mensen af. En wanneer ik mijn moeder zie, stokt mijn adem en wellen er tranen op. ‘Mam...’ mompel ik geluidloos terwijl ik Charlie zover dat kan met me meetrek.
‘Kijk, schat, daar zijn ze.’ zeg ik met verstikte stem zodra ik door mijn hurken ben gegaan zodat ik op ooghoogte met mijn zoontje zit. Zodra Charlie ze in het oog heeft laat hij me los en rent hij naar zijn grootouders toe.
‘Grandmommies! Granddaddy!’ schreeuwt hij uitbundig terwijl hij naar mijn moeder, Anne en Robin rent. Die twee laatste kijken ietwat onbegrijpelijk vanwege zijn woorden, terwijl ze het jongetje, die ze nog nooit in het echt gezien hebben, in hun armen sluiten.
Ik trek Charlie’s en mijn koffers achter me aan, naar mijn moeder toe. Als ik eenmaal dichtbij genoeg ben kan ik zelfs haar welbekende parfum ruiken en ik laat de koffers abrupt los. Snikkend sla ik mijn armen om mijn moeder heen en begraaf mijn gezicht in haar nek. Eindelijk kon ik weer even kind zijn, en niet verantwoordelijk voor bijvoorbeeld kosten, voor mezelf en bovenal, voor Charlie.
’S-sorry.’ stotter ik beschaamd als ik mijn moeder loslaat. Ze glimlacht echter en drukt een kus op mijn voorhoofd, om me daarna nog een keer te omhelzen.
‘Hier zeg je toch geen sorry voor, gekkie.’ reageert ze terwijl ze me nog heel even strak knuffelt voordat ze me loslaat. Dan draai ik me naar Anne en Robin, die naar Charlie luisteren alsof ze begrijpen wat voor brabbeltaal hij uitslaat. Ik glimlach waterig en loop naar ze toe.
‘Hi, you two.’ zeg ik, en daarmee krijg ik de aandacht van ze. Charlie kijkt me echter boos aan. Ik ga door m’n hurken zitten en trek Charlie naar me toe. ‘Why don’t you go to Grandmommy Cheshire and give her a big big big huggie?’ fluister ik zogenaamd opgewonden in zijn oor. Soms noemen Charlie en ik inderdaad mijn moeder af en toe zo, gewoon zodat het duidelijk is over wie we het hebben. Vooral op dit moment, nu Charlie er een oma (en opa) bij heeft.
Charlie grijnst daarop en rent naar mijn moeder, die hem optilt en op haar heup zet. Ik ga zelf weer staan en kijk Anne en Robin onwennig aan. ‘Hello.’ zeg ik. Op dat moment voel ik me zo stom en schuldig over alles dat ik automatisch een stap achteruit zet en mijn hoofd laat hangen.


WE HEBBEN SERIEUS IN DE TOP GESTAAN/STAAN NOG STEEDS/IDK WOW!!!1!1 <3 Daarom hier ofc een hoofdstukje voor jullie, as promised!:D

Ik heb trouwens wel vernomen van een lezer dat er nieuwe regels zijn (dankje wel voor het melden!), bv dat ik niet mag vragen om kudo's, niet mag zeggen dat ik bij bepaald aantal kudo's een nieuw hoofdstuk activeer of dat ik pas activeer als ik in de top sta. (als sommigen van jullie, die ook schrijven, en dat niet weten, dan weet je het nu :p)
Bovendien moet ik bij elk geschreven tekst, songtekst/gedicht/wat dan ook, de bron voortaan vermelden, om te voorkomen dat er plagiaat wordt gepleegd of dat ze credit krijgen voor iets wat ze niet gemaakt hebben. Ik heb er zelf nooit aan gedacht om de bron te vermelden, dus dat zal ik nu voortaan doen!:)
Én ik zal jullie niet meer vragen om kudo's ha;)

IK BEN TROUWENS ONDERWEG NAAR SCHIPHOL JOEHOE!

Reacties (6)

  • Lootus

    Ahhwww arm meisje toxh <3333 ik gun haa zo al het geluk!

    6 jaar geleden
  • Xanthan

    Heel veel plezier in Barcelona! ;D
    x

    6 jaar geleden
  • Nashton

    Awww, geweldig verhaal. 3:

    En nog eens, heeeel veel plezier.
    (heb ik een stuk of 2/3 keer gezegd nu? Haha)

    6 jaar geleden
  • Arquitecta

    Je story is geweldig!
    En het is verslavend:)
    Super veel plezier!
    Ga snel verder als het kan xx

    6 jaar geleden
  • AureliexD

    ik ben zo blij dat hier een deel 2 van is eigenlijk:D*WOOOHOOOOH PAAARTYYYY*

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen