Foto bij 21.Lauren De Ruyck

LUFU

Who do you like the most?
-MARCEL
-LEEROY
-VERONICA
-HARVEY
-JONNY

Ik sloot de voordeur en keek nog een keer vol bewondering naar de ring en de ketting. Ik dacht ook terug aan wat Greg zei, eigenlijk had ik er nooit echt bij stilgestaan dat ik nu ook een soort van tante was. Nog helemaal dromend liep ik de woonkamer binnen. "Ah, eindelijk. Ik dacht dat je weer naar 'Oslo' was vertrokken. Of moet ik Mullingar zeggen?" Vroeg mijn vader woest. Mijn moeder volgde alles vanuit de keuken. "Het spijt me, ma-" "Geen gemaar. Ik had gezegt geen contact en dan doe je dat zo gewoon achter mijn rug. Dat had ik niet van je verwacht Lauren." Raasde mijn vader. Ik had hem serieus nog nooit zo kwaad gezien. Ik keek beschaamd naar de grond die erg interessant is. "Geef dat maar hier." Zei hij doelend op de ketting. "Nee." Zei ik opstandig. Die had waarschijnlijk meer of duizend euro gekost. "Geef hier." Zei mijn vader terwijl hij het uit mijn hand trok. Snel verstopte ik de ring in mijn achterzak. Die had hij gelukkig niet opgemerkt. "Ik ga je mobiel vanaf nu elke avond controleren. Je verwijdert hun nummer en als ik zie dat je er nog mee sms't dan krijg je hem niet meer terug." Zei mijn vader woedend. "En je hebt twee weken huisarrest. Jill komt niet naar hier en jij gaat al zeker nergens heen." Dit was de druppel die mij iets deed doen wat ik anders nooit zou durven. Tegen mijn vader ingaan. "Bemoei je niet met mijn leven. Ik kan er toch ook niets aan doen dat jij je zonen achterlaat en nooit meer contact met hen opzoekt. Ze zijn echt super. En als je nog contact zou gehad hebben zou je weten dat je opa bent. Maar wat er met je oudste kinderen gebeurd gaat je toch precies niets aan." Schreeuwde ik. Voor ik het wist had ik de vlakke hand van mijn vader op mijn kaak. Het neep heel erg. Ik keek hem stomverbaasd aan. "KLOOTZAK!" Riep ik en vluchtte toen naar boven. Ik liet me op m'n bed vallen en begon onophoudelijk te huilen. Ik schreeuwde luid in mijn kussen. Ik snikte luid. Ik was niet echt verdrietig maar geschrokken en kwaad. Ik had echt nooit verwacht van mijn vader dat hij mij zou slaan en ik was vooral geschrokken van mezelf. Ik heb mijn vader een klootzak genoemd. Ik was kwaad omdat hij die ketting afgenomen heeft. Hoe kon hij nu zoiets doen? Ik kan er toch niet veel aandoen dat hij zijn kinderen laat zitten. Maar huisarrest of niet ik neem Jaan morgen mee naar Niall en Greg. Ik had mijn verjaardag toch wel ander voorgesteld.
Ik wou net mijn gitaar nemen toen er op de deur werd geklopt. "Wie is het?" riep ik. "Mama." "Kom maar binnen." Mijn moeder kwam naar binnen en kwam naast me op het bed zitten. "Meisje toch, je wist dat papa ging boos worden als het uitkwam. Je moet papa ook proberen te verstaan." zei ze terwijl ze geruststellend over mijn rug wreef. "Waarom moet ik hem proberen te verstaan, hij toch ook mij eens proberen te verstaan? Maar nee daar is hij te koppig voor." siste ik. "Hij is al even koppig als jij bent." lachte mijn moeder. "Ik ben niet koppig." zei ik geïrriteerd. "Zou jij die ketting terug kunnen krijgen?" vroeg ik met puppy oogjes. "Ik weet niet waar papa het gestopt heeft, ik kan het proberen maar ik vrees ervoor." zei mama." Misschien kun jij ook nog eens met papa praten?" vroeg ze. "Nooit, hij moet zich maar zelf kom excuseren. Ik heb hem niet geslagen." Mijn moeder zuchtte. "Je bent wel koppig, meis." zei ze en ze verdween uit mijn kamer. Ik zuchtte en ging naar de kamer waar mijn piano stond. Ik zette me op het stoeltje neer en begon meteen te spelen.
There was a time, I used to look into my fatherís eyes
In a happy home, I was a king, I had a gold throne
Those days are gone, now the memories are on the wall
I hear the sounds from the places where I was born

Up on the hill, across the blue lake,
Thatís where I had my first heartbreak
I still remember how it all changed

My father said
Donít you worry, donít you worry child
See, heavenís got a plan for you
Donít you worry, donít you worry now, yeah

Don't you worry, don't you worry, yeah
Donít you worry, donít you worry now, yeah

There was a time, I met a girl of a different kind
We ruled the world, thought Iíll never lose her out of sight
We were so young, I think of her now and then
I still hear the songs, reminding me of when

Up on the hill across the blue lake
Thatís where I had my first heartbreak
I still remember how it all changed

My father said
Donít you worry, donít you worry child
See heavenís got a plan for you
Donít you worry, donít you worry now, yeah

See heavenís got a plan for you
See heavenís got a plan for you
Donít you worry, donít you worry child
See heavenís got a plan for you
Donít you worry, donít you worry now, yeah

Reacties (4)

  • mabloempje

    Aaaarg ik haat die vader van haar!!!!!! Waarom slaat hij haar in godsnaam!!!!!!!!!!!!!!!!:((

    5 jaar geleden
  • AngelicPower

    snel verder!!(flower)

    5 jaar geleden
  • Chasing1D

    OMG I LOVE THEM ALL! AND YOUR STORY!
    En poor Lauren ;3

    5 jaar geleden
  • Cliffayne

    NOG ENE STUKJEEE!!! ;:o

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen