Foto bij chapter 007 - it can not be worse than this

2 dagen eerder...

toen we thuis kwamen heb ik Benedict meteen naar boven gestuurd en hem verplicht in bed te blijven. van de dokters moest hij nog zeker een week rusten. hij wist dat ik niet streng ben, maar hij begreep het wel. "ja, mam" zei hij lachend. ik lachte terug. ik ging naar de keuken en maakte hem een tas thee klaar. Tiger streek naast mijn been. "hey, Tiger. het spijt me. doordat alles wat er gebeurt is, heb ik geen aandacht aan jou besteed. weet je wat? ik breng dit naar mijn vader en ga dan gezellig mee. dan kun jij hem de komende week gezelschap houden. beloof je me dat?" vroeg. Tiger miauwde. ik lachte. de waterkoker sloeg af en ik goot het hete water in de tas. "kom, Tiger" zei ik. Tiger volgde me braaf de trap op. ik klopte eerst op de deur en deed dan open. "je weet toch dat jij niet moet kloppen" zei mijn vader. "ik ben gewoon vriendelijk" zei ik en ging de kamer binnen. "ik heb iemand die jou de komende dagen gezelschap gaat houden" zei ik. Tiger sprong meteen het bed op en Benedict begon hem meteen te aaien. "ik heb thee voor je" zei ik en zette het op het nachtkastje. "het is kamille. ik hoop dat je het drinkt" "tuurlijk. bedankt" zei Benedict. "graag gedaan" zei ik en lachte. er viel een ongemakkelijke stilte. ik keek nerveus naar de grond. "is er iets?" vroeg Benedict. "ik ben bang. wat als er een rechtszaak komt en mijn moeder en die Marcus vrij worden gesproken? dan zijn ze in staat alles te doen. zelfs..." ik slikte. "...mij iets aan te doen" "dat gaat niet gebeuren!" zei Benedict. ik keek hem aan. "je bent veilig bij mij. zolang ik er nog ben, zal er niets overkomen met jou" ik lachte. "ga nu maar slapen" zei Benedict. "slaap wel" zei ik en verliet de kamer. even keerde ik terug. "let op hem, Tiger" zei ik. Tiger miauwde en Benedict lachte. ik lachte terug en ging naar mijn kamer.

nu...

ik ben deze morgen vroeg opgestaan om een ontbijt te maken voor mijn vader. een heerlijk Engels ontbijt. ik was half klaar, toen de bel ging. ik rende naar de deur en deed open. "hey, Destiny" het was Martin. "Martin. fijn je te zien. kom binnen" zei ik en lieg hem naar binnen gaan. "goed dat je er bent. misschien kun je me helpen" zei ik en rende terug naar de keuken. "met wat dan?" vroeg hij en kwam de keuken binnen. "een ontbijt te maken, voor Benedict. jij kent hem beter dan ik" zei ik. Martin lachte en hielp me met het ontbijt. daarna hebben we het samen gebracht en hebben we nog even bij gepraat. de bel ging. "ik ga wel" zei ik en verliet de kamer. ik rende naar beneden en opende de deur. er stond een vrouw en een man voor de deur. "hallo" zei ik. ik werd een beetje bang. "Destiny?" vroeg de vrouw. "ja" zei ik. "mijn naam is Anna Brecx en ik ben de Jeugdinstelling" zei de vrouw. ik keek op. "is je vader thuis?" vroeg Anna. "zeg jij het maar" zei ik wat botweg. "we gaan niet moeilijk doen" zei de vrouw en ging naar binnen. de man volgde haar en stelde zich voor als Billy. hij was een advocaat. maar hij was wel vriendelijk en hij begreep waarom ik zo deed. "is je vader boven?" vroeg Anna. ze wilde naar boven gaan. "ja" zei ik en versperde haar de weg. "Destiny! ga aan de kant" zei Anna. "mijn vader heeft rust nodig. hij heeft de laatste tijd veel stress gehad. uw wilt toch hem niet meer stress bezorgen" zei ik. "ik moet u vader spreken" zei Anna. "ik laat u niet door" zei ik. "Destiny?" ik draaide me om en zag mijn vader boven aan de trap staan. "pap!" zei ik. "meneer. kan ik u even spreken. alleen" zei Anna. ze wierp me een kwade blik. ik keek kwaad terug. "tuurlijk. kom maar naar boven" zei Benedict. Anna liep naar boven, gevold door Billy. "Martin! let jij even op haar?" vroeg Benedict. Martin knikte en liep de trap af. "het komt goed" zei hij en trok me naar de keuken. daar maakte hij me een tas thee klaar. ik zat in spanning af te wachten. Anna en Billy kwamen naar beneden en naar de keuken. Benedict stond achter hen. ik zag leegheid in zijn ogen, spijt, verdriet. "wat is er?" "je moeder heeft een klacht in gediend" zei hij. "wat?" vroeg ik. "Destiny. jij gaat bij mij" zei Anna. "ik ga niet mee!" zei ik kwaad. "ik ga niet in een instelling, voor de rest van mijn leven!" zei ik. "dat gaat ook niet gebeuren. alleen in afwachting van het proces" zei Anna. ik hoorde dat ze haar stem verhief. "nee! ik ga niet mee" zei ik. "Desitny! toe" zei Benedict. ik keek hem aan. ik zag dat hij gebroken was. hij is fucking gebroken! ik kreeg tranen in mijn ogen. ik rende op hem af en omhelsde hen. "het spijt me! het spijt me zo" zei ik, al snikkend. "het is jou schuld niet" zei Benedict. "jawel! ik heb jou dit allemaal aangedaan" zei ik. "het komt goed. het komt allemaal wel goed" zei Benedict. ik keek hem aan. "ga alsjeblieft mee" zei hij. hij veegde mijn tranen weg. "het is in afwachting" zei Benedict. "ik ben altijd bij je. altijd" ik keek hem aan. hij lachte. ik lachte terug. Anna nam mijn arm vast en trok me mee. "zorg goed voor Tiger" zei ik. "doe ik" zei Benedict. Billy bleef nog even. ik stapte in de auto en Anna reed weg. "ik laat het hier niet bij" zei ik kwaad. "de rechter zal het moeten uitmaken" zei Anna. "de rechter moet ook luisteren naar de wensen van het kind zelf! en als ik zeg dat ik bij mijn vader wil blijven dan wil ik dat ook. als hij tegenwerkt en jullie ook, dan werk ik tegen!" zei ik kwaad. mijn moeder is te ver gegaan. veel te ver! dit vergeef ik haar nooit!

Reacties (2)

  • Skynight

    Ik haat haar moeder; meh >:(
    Ben benieuwd hoe het verdergaat ^^

    8 jaar geleden
  • HiIson

    Haar moeder is zeker te ver gegaan! Hopelijk mag ze bij Benedict blijven.
    Snel verder!!(flower)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen