Foto bij Talk that talk

‘Mama! Wakker worden!’ Knuistjes raken mijn gezicht aan en pakken mijn haar (zacht) vast. Adem wat ruikt naar snoepjes blaast in mijn gezicht. Een lichaampje zit hyper op mijn schoot.
Ik glimlach met mijn ogen nog dicht en sla mijn armen om Charlie heen. ‘Hallo, scheetje.’ zeg ik terwijl ik nu wel mijn ogen open en een kus op de wang van het schaterende jongetje druk.
Ik draai mijn hoofd een kwartslag naar rechts en zie daarmee het huis. Het huis waar zoveel herinneringen vanuit komen, en waarvan een groot deel natuurlijk herinneringen van Harry zijn. Ik glimlach zodra ik het raam recht boven de voordeur zie, die tot mijn oude slaapkamer behoort. De nacht van jaren geleden schiet weer door mijn hoofd, van toen de vriendschap tussen mij en Harry de zeven jaren had bereikt en Harry met witte rozen naar me toe was gekomen. Tegen zijn lange lichaam aangedrukt op mijn wiebelende eenpersoonsbedje lagen we daar de hele nacht, kletsend en lachend.
Ik zucht even diep en ga achter Charlie aan de auto uit. Charlie rent door het tuinpaadje het huis binnen, mij met Robin achterlatend.
‘Het is heel fijn om je terug te hebben, Aibileen. We hebben je echt gemist.’ Robin glimlacht naar me terwijl hij de stoelen terug op zijn plaats zet en de autodeuren vervolgens sluit. Ik glimlach ook.
‘Ik vind het ook fijn, al voelt het wel behoorlijk raar. Vreemd maar leuk.’ reageer ik terwijl ik mijn koffer pak. Robin grinnikt en pakt die van Charlie, waarna we samen mijn ouderlijke huis binnenlopen.
Als ik binnenkom zie ik mijn moeder en Anne in de keuken staan, terwijl Charlie voor de TV met open mond al naar Disney Channel zit te kijken. Ik glimlach en ga op een van de stoelen aan de eettafel zitten.
Vijf minuten later zit ik rond de eettafel met mijn moeder, Anne en Robin. Charlie zit nog steeds vol aandacht TV te kijken.
Elk van ons vieren nipt aan een volle mok thee of koffie. Mijn handen omklemmen mijn mok stevig en ik heb mijn ogen zenuwachtig gericht op een punt op de tafel voor me. Ik weet dat we het snel gaan hebben over Charlie. Ik ben de woorden van Anne op het vliegveld niet vergeten.
Wanneer ik vluchtig kijk naar Anne, die schuin tegenover me zit, zie ik haar al glimlachend naar me kijken. Ik word rood en glimlach onwennig naar haar.
‘Dus... Aibee.’ begint ze. Ik slik moeilijk.
‘Was er nog iets wat je ons moest vertellen?’
Ik knik en adem diep in en uit. Als ik kijk naar mijn moeder, knikt ze me bemoedigend toe.
‘Eh, ja... Al hadden jullie dat misschien al door.’
‘We zouden het graag persoonlijk van jou horen, schat.’ zegt Anne, niet met de bedoeling me op te jutten, maar meer zodat we er goed over kunnen praten. Ik knik even en plop zenuwachtig met mijn lippen.
‘Ik-eh... Zal dan maar vanaf het begin beginnen, lijkt mij?’
Zodra de volwassenen alle drie knikken, begin ik.
‘Nou, ik weet niet heel precies welke keer het de fatale keer is geweest, zeg maar. Dat laat al zien dat we dus niet maar één keer stom zijn geweest.’ Ik let erop dat ik niet te hard praat, anders krijgt Charlie dingen mee die voor zijn jonge oren nog niet bestemd zijn.
‘Kan je nog herinneren welke? Niet dat we alle details willen weten hoor, natuurlijk niet, maar zodat je zelf ook een beetje weet wat je de volgende keer dus niet moet doen.’ zegt Robin terwijl hij een slokje neemt van zijn koffie.
Oh ja? Is er volgens Robin een volgende keer? Met Harry?
Ik weet dat ik zo niet moet denken want Robin bedoelt er niks mee, maar toch gaat mijn hart sneller kloppen.
‘Eh, ja... Ik weet dat we een keer uitgingen geloof ik. Met alle jongens. En we waren allebei eigenlijk zo’n beetje ver boven aangeschoten, en toen waren we het vergeten, geloof ik.
En, eh...’ Ik weet al dat ik nu aan het blozen ben. ‘Er was ook de keer dat we... Eh... aan het eind behoorlijk... emotioneel waren en... God, moet dit echt?’ Ik ben dan wel heel close met deze drie, het is wel zo’n beetje mijn seksleven waar we over praten. Alle drie lachen ze zachtjes. ‘Ik denk dat we het wel snappen, lieverd.’ reageert mijn moeder glimlachend. Ik zie duidelijk de glinsteringen in haar ogen. Komen er nu al tranen?
‘Nou, ik had nooit een pil of iets wat daarop lijkt hoeven te gebruiken, want we deden het altijd met de... condoom.’ Bij het uitspreken van dat woord word ik weer rood.
‘Dus we hadden er allebei niet echt aangedacht dat ik misschien dat wel moest gaan gebruiken na die paar keren. En, nou ja... Ik kwam er eigenlijk maar een paar dagen voordat ik voorgoed zou vertrekken achter, toen ik na twee weken nog steeds niet gemenstrueerd was.’
Ik voel mijn ogen prikken en boog mijn hoofd.
‘Ik schaamde me kapot. Alles wat er nu tussen ons, mij en Harry, draaide was de baby van Caroline, en dan kom ik met mijn eigen. Is dat niet het ergste wat er kon gebeuren?’ Terwijl ik Caroline’s naam uitspreek merk ik hoe Anne, Robin en mijn moeder elkaar ongemakkelijk aankijken. Toch ga ik door.
‘Ik schaamde zo verschrikkelijk erg tegenover Harry. Ik kon het hem niet vertellen. Dus... Het leek mij het beste om te vertrekken. Voorgoed. En mijn leven ergens anders, letterlijk, op te bouwen. Zo kon ik mijn toekomstige kind ook een goed leven zonder gezeur geven en hoefde ik Harry nooit te vertellen wat voor stoms ik had gedaan. Of wat ik juist níét had gedaan, als je het zo bekijkt.’
Ik slik even en schuif mijn mok koude thee weg.
‘En... zo heb ik het jullie ook een kleinzoon ontnomen, en dat is zo verschrikkelijk fout van mij geweest. Het spijt me zo erg. Ik ben gewoon een onwijze lafaard en ik durfde jullie niet onder ogen te komen. De enige reden dat ik hier zit is vanwege mama. Zij heeft me zo’n beetje gepusht om te komen.’


Momentuele verblijfplek: McDonalds;)

Reacties (7)

  • lashtonisbae

    Love it <3

    4 jaar geleden
  • Arquitecta

    Haha geweldige hoofstukje c:
    Ga snel verder xx

    6 jaar geleden
  • AlphaWolve

    McDonalds!!!!! XD En leuk stukje! Snel verder?

    6 jaar geleden
  • Nashton

    Jeuj, nieuw stukje 3:

    6 jaar geleden
  • batbucks

    Love it!

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen