Foto bij What I've been told

^^^^ Errrr maahhh gaaaaddd ^^^

Het is even stil. Ik zie Anne en Robin, maar vooral Anne, in tweestrijd zitten. Ik kan het zien in haar ogen. Ik buig mijn hoofd. ‘Ik ga wel naar boven. Neem de tijd om na te denken en te besluiten.’ Ik sta op en draai me om. Net wanneer ik een voet op de eerste traptrede zet, word ik teruggeroepen. Anne kijkt me fronsend aan. ‘Besluiten in wat?’
‘Eh... Of jullie hier wel oké mee zijn? Dat ik jullie al die jaren voorgelogen hebben? Dat jullie het allemaal zomaar laten, terwijl het wel iets belangrijks is?’ mompel ik, ietwat onwennig.
Anne glimlacht en staat op. Seconden later zijn haar armen om me heen geslagen.
‘Wat je ook doet, wat je ook denkt, hoe je ook verandert, we zullen je nooit verafschuwen, Aibee. Dat moet je niet denken! We houden van je, en iedereen maakt fouten. Ook ik. En ook Harry, maar onze liefde is voor hem is ook niet veranderd. Je moet je geen zorgen maken, liefje. Robin en ik hebben inderdaad even tijd nodig om het te verwerken, maar dat komt goed. Je kunt gewoon bij ons komen, lieverd. Echt waar.’
Dit alles wordt in mijn oor gefluisterd door Harry’s moeder. Ik slik mijn tranen weg en omhels Anne stevig.

Het einde van de middag is nu zo’n beetje bereikt, en Anne en Robin maken aanstalten om weg te gaan. Charlie houdt zich krampachtig aan Anne vast.
‘Niet weggaan!’ pruilt het jongetje terwijl hij zijn wang tegen Anne’s bovenbeen aandrukt. Die glimlacht en hurkt door haar knieën. ‘Geen zorgen, liefje. Morgen kun je gezellig naar ons toe komen. Wat vindt je daarvan? Dan kun je ook Tante Gem zien!’ Charlie grijnst breed en slaat zijn armpjes om Anne’s nek heen. ‘Ja! Dat wil ik!’ zegt hij. Anne glimlacht, knuffelt haar kleinzoontje stevig en drukt een kus op zijn wang.
‘Waar is papa nou?’ zegt Charlie voor de zoveelste keer vandaag. Ik kijk Anne en Robin vragend met een frons aan. ‘Die is even weg, maar overmorgen komt hij thuis.’ zegt Robin, en hij beantwoordt hiermee ook mijn gedachten. Ik glimlach zwak. Ik heb dus nog ongeveer twee dagen om mezelf erop voor te bereiden.

Het is uiteindelijk wat later op de avond en ik heb Charlie net op bed gelegd. Hij slaapt in mijn oude slaapkamer, wat eerst voor verwarring zorgde, omdat foto’s van mij en Harry er nog steeds hingen.
‘Is dat papa?!’ riep Charlie uit en hij griste een foto van mijn nachtkastje, waar ik dicht tegen Harry aanstond, met brede glimlachen onze armen om elkaar heen geslagen. Ik had geglimlacht en geknikt. ‘Dat klopt, lieverd.’ Charlie wilde daarop de foto bij zich houden en is er uiteindelijk mee in slaap gevallen, dicht tegen de borst aangedrukt.
Nu zit ik met mijn moeder op de bank. Ik heb weer mijn Mexicaanse sloffen aan. Mijn haar zit in een slordige knot en in mijn handen heb ik een mok groene thee. Mijn moeder heeft Friends opgezet, een van onze gezamenlijke favoriete programma’s. Toch kan ik het niet helpen dat mijn gedachten afdwalen naar Harry... en zijn kind... met Caroline. Hoe zou het met haar zijn? En met het kind? Ik weet niet eens hoe die heet, laat staan of het een jongen of meisje is.
‘Mam?’
‘Ja, lieverd?’
‘Hoe, eh, is het met Caroline? En het kind?’
Mijn moeder draait zich fronsend naar me toe. ‘Weet je dat niet? Heb je het nieuws niet gevolgd de laatste tijd? Het was zelfs in de bladen te lezen!’
Ik bloos en schud mijn hoofd. ‘Je weet dat ik er niks meer mee te maken wilde hebben, mam.’
Mijn moeder knikt even bedachtzaam. ‘Nou, eh... Het werd uiteindelijk een jongen. Hij heet Tristan. Harry heeft dus twee zoontjes. Met Caroline gaat het... Eh... Ik weet niet of ik wel degene moet zijn die je dat vertelt, Aibee. Misschien kan je het er overmorgen met Harry over hebben?’ Ik frons en schud mijn hoofd. ‘Nee mam, vertel maar. Als Harry en ik elkaar zien hebben we eerst wel wat beters om over te praten dan over Caroline of Tristan, namelijk Charlie. Alsjeblieft?’
Mijn moeder wiebelt eerst zenuwachtig heen en weer, maar zucht dan. ‘Goed. Nou, Tristan en Charlie schelen niet zoveel, zoals je weet. Hoogstens acht maanden. Helaas gaat het sinds twee of drie jaar niet zo goed tussen Harry en Caroline.’ Ik glimlach zwak. Het is eigenlijk ook gewoon te verwachten, met Harry die al met tegenzin terugging naar Caroline voor de baby.
‘Het is niet aardig om te lachen, Aibee.’ waarschuwt mijn moeder, maar ik zie de humor in haar ogen. Ik glimlach nu breed. ‘Sorry mam, maar het was eigenlijk al wel te verwachten, niet? Het is niet dat ik het grappig vind dat het zo is gegaan, natuurlijk niet.’
‘Weet ik, schat. Nou, Harry is een paar keer ook echt vertrokken uit hun appartement, maar hij kwam elke keer terug om maar één reden. Dat was Tristan. Je moet goed begrijpen, Aibee, dat voor Harry zijn kind op de eerste plaats komt. Boven alles. Hij zal niet blij zijn als je hem vertelt dat hij al die tijd nog een tweede gehad heeft, omdat hij daar niet ook voor heeft kunnen zorgen, vanwege jou. Daar moet je rekening mee houden.’
‘Weet ik mam.’ zucht ik. ‘Ga maar verder, alsjeblieft.’ Ik wilde het niet nu gelijk hebben over het moment dat ik Harry weer zou zien.
‘Nou, goed. Het ergste van alles is eigenlijk het feit dat Tristan eronder lijdt. Harry doet verschrikkelijk zijn best om de problemen tussen hem en Caroline tussen hun tweeën te houden, maar Tristan is een hele slimme jongen en heeft alles door. Hij is nu heel moeilijk en het kost Harry heel veel moeite om daar goed mee om te gaan. Caroline vindt dat minder belangrijk en is meer bezig met het ruziën met de vader van haar kind, dan met haar kind zelf. Sinds een goede vier maanden vechten Caroline en Harry nu om de voogdij, want samen gaat het gewoon niet meer. Heel veel mensen vinden dat Harry de voogdij moet krijgen, feitelijk omdat hij emotioneel stabieler is dan Caroline en ook meer om Tristan geeft dan wie dan ook. Maar dat weegt ook op met dat Caroline veel ouder zou zijn en dus beter voor Tristan zou kunnen zorgen. Dit zijn ze dus al heel lang aan het uitvechten, maar het duurt zo lang omdat ze allebei steeds weer met een nieuw argument bij de rechter aankomen waarom zij de voogdij zouden moeten krijgen. Maar eerlijk, Aibee, we zien wat het doet met Harry. Hij zit nog steeds in de band, toert nog steeds, maar het put hem zo erg uit. Het zal niet lang meer duren voordat hij het verliest. Niet alleen van Caroline, maar ook van zichzelf. Hij zal het zichzelf nooit vergeven als hij Tristan bij Caroline laat. Zijn zoon is alles voor hem, snap je?’
Ik ben stil. Heel stil. Ik ben vooral nogal ondersteboven van Harry’s liefde. Voor Tristan. En wat Harry te verduren krijgt. Ik sla mijn ogen neer, bang dat mijn moeder mijn glanzende prikkende ogen ziet.
‘E-en Tristan?’ Het is onvermijdelijk maar ik begin me steeds schuldiger te voelen. Schuldiger dat ik de afgelopen jaren, maar vooral de afgelopen maanden, er niet voor Harry ben geweest. Op de momenten dat hij het hardst steun nodig had, was ik er niet. Natuurlijk had hij ook zijn familie en vrienden, maar ik weet dat ik als zijn beste vriendin, ook al weet ik niet wat ik na Tristan zou zijn, hem het beste had kunnen helpen.
Mijn moeder ziet genoeg aan me om te begrijpen hoe ik me voel. Ze legt haar hand op mijn knie en knijpt zachtjes.
‘Tristan verblijft nu even bij Caroline’s moeder, met Harry’s tegenzin. Hij had gewild dat Tristan dan bij Anne en Robin verbleef, maar omdat Caroline’s moeder beter bereikbaar was bij alles dan Anne, ook al zou dat ook gewoon prima zijn, besloot de rechter anders dan hij wilde.’
‘Maar wat vindt Tristan zelf? Ook al is hij vijf jaar, hij krijgt dus wel wat mee, toch?’
Mijn moeder zucht bij die vraag. ‘Hij gedraagt zich net zo moeilijk als zijn moeder, maar het is duidelijk te zien hoe hij diep vanbinnen het meest naar zijn vader verlangt. Hij doet simpelweg zo moeilijk omdat hij boos is. Die boosheid neemt hij feitelijk over van Harry en Caroline wanneer ze ruzie hebben.’
Het is weer even stil. Ik kan het niet helpen, maar zie voor me hoe ik Tristan in mijn armen sluit en hem vertel hoe alles goed gaat komen, en dat ik er voor hem ben. En dat terwijl ik niet eens weet hoe hij eruitziet.

Reacties (2)

  • Lootus

    Aahhwww GEWELDIG! GEWELDIG!!!! AHHWW GEEN WOORDW VOOR! Lovee it soooo much <33333

    Snel verder pleassseee! Pleassseee!

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Superleuk!
    Geweldig c:
    Ga snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen