Foto bij Son, father and guilt

‘Heb je een foto van hem?’ zeg ik zachtjes. Mijn moeder knikt en staat op. Even later komt ze terug met een foto, van Tristan én Harry. De laatstgenoemde zit breed lachend in het gras, zijn zwarte broekspijpen opgerold met blote voeten en enkels, en een bandana om zijn krullen gebonden. Tussen zijn benen heeft hij een schaterende Tristan stevig vast, alsof die probeert los te komen. Tristan is vergeleken met zijn vader qua lengte nog heel erg klein, maar qua uiterlijk zijn ze bijna hetzelfde. De liefde straalt er vanaf. Ik knipper wild met mijn ogen. Ik wil niet huilen. Ik rust mijn kin op mijn handpalm en verberg mijn halve gezicht achter mijn hand. Dit terwijl ik nog steeds naar de foto kijk.
Iets nats valt op mijn handpalm, en ik weet dat het te laat is.
‘Dat je het weet, schat, deze foto is vorig jaar genomen, voordat de problemen nog heel erg waren.’ zei mijn moeder zacht, en met een zacht kneepje in mijn knie laat ze me alleen door de woonkamer uit te lopen. Dat is het moment dat ik mezelf laat gaan. Terwijl ik de foto stevig vasthoud, wordt mijn zicht troebel en ik kijk omhoog, zodat de tranen vanzelf via mijn buitenste ooghoeken eruit druppelen. Ze verdwijnen in mijn haar, net niet in mijn oren. Mijn knieën trek ik op en ik laat mijn ellebogen erop leunen.
Ik voelde zoveel onbeschrijfelijke schuld in me. Spijt, verdriet, verachting van mezelf en schuld vloeide door me heen. Een snik verlaat mijn lippen en ik buig mijn hoofd weer terug. Ik verstop mijn gezicht in mijn handen, die de foto nog steeds vast hebben. Mijn haar grijp ik stevig vast, de knot verpestend. Het doet pijn, maar dat lijkt juist te enige wat kan helpen tegen de enorme pijn die ik nu juist vanbinnen voel. Als ik mijn ogen open doe, valt mijn troebele blik weer op de foto. Harry’s gezicht is niet meer scherp te zien, maar zijn contouren herken ik nog wel.
‘H-het spijt m-me zo.’ fluister ik schor, zo zacht dat ik het bijna zelf niet meer kan horen. En gericht aan Harry, natuurlijk.

‘Kom, lieverd. We gaan slapen.’ hoor ik mijn moeder zeggen en ik kijk op. Daar staat ze, met een bemoedigende glimlach, en haar hand naar me uitgestoken. Ik neem het aan en laat mijn moeder haar armen om me heen slaan. ‘Ik ben zo trots op je, Aibileen. Je doet het fantastisch. Je hebt alles helemaal zelf gedaan, en zelfs in een ander land. Je bent zo sterk en je hebt zoveel kracht in je. Ik ben echt zo trots op je, my love. Ook al doe je het heel goed in je eentje, ik wil niet dat je precies zoals mij eindig.’
Ik lach zachtjes en knuffel mijn moeder stevig. ‘N-nee hoor mam, dat zal niet gebeuren. Maar ik ben er ook nog niet klaar voor om iemand te daten.’
‘Nog steeds niet?’
Nog steeds niet.’

De volgende dag word ik gek genoeg heel rustig wakker. Ik heb heel diep en goed geslapen, wat ik ook erg nodig had. Ik ga dan ook met een glimlach uit bed, om mijn moeder en Charlie in de woonkamer aan tafel aan te treffen. Ze zijn bezig met een puzzel, en afgaand op de deksel waar de afbeelding op staat, is het van een tijger in de jungle. Ik glimlach en verroer me niet, want het hele plaatje doet me warm voelen. Hoe Charlie trouwens nu opeens wel rustig is, snap ik niet. Ik denk dat het onder invloed is van zijn grootmoeder.
‘Oh, goedemorgen lieverd! Heb je lekker geslapen?’ Mijn moeder glimlacht even naar me en concentreert zich dan weer op de puzzel. ‘Ja, ik heb heerlijk geslapen!’ antwoord ik terwijl ik naar ze toeloop en mijn zoontje een aai over zijn bol geef. Dan druk ik een kus op mijn moeders wang.
‘Thee?’
‘Ja, graag. Dank je, schat.’
Met een glimlach ga ik naar de keuken en zet het water op. Ondertussen schenk ik melk in een plastic beker en geef die aan Charlie. Hij begint gulzig te drinken.

Een halfuur later zitten we aan tafel te ontbijten.
‘Wanneer gaan we naar opa en oma?’ zegt Charlie met een volle mond. Ik geef hem een strenge blik en hij slikt gauw zijn eten door.
‘Nou, laten we ons na het ontbijt klaarmaken en dan gaan we! Wat vind je daarvan?’ zeg ik glimlachend. Een grote grijns verschijnt op Charlie’s gezicht en zijn ogen glinsteren.

Na het ontbijt ruim ik met mijn moeder af terwijl Charlie ons feitelijk in de weg loopt. Uiteindelijk pak ik zijn handje en neem hem mee naar boven, om hem te douchen en aan te kleden.
Nadat ik dat heb gedaan ga ik zelf douchen en kleed ik me aan. Ik doe nog wat make-up op en poets mijn tanden. Dan ga ik naar beneden, waar ik mijn moeder en Charlie weer bij de puzzel aantref. Mijn moeder is echter nog steeds in haar pyjama.
‘Mam, ga je niet mee?’ Mijn moeder schudt glimlachend haar hoofd. ‘Nee, lieverd. Ik kan ze ook een andere keer zien. Dit gaat nu even om jullie twee.’ Ik glimlach even en knik dan.
‘Charlie, heb je je tanden al gepoetst?’
‘Dat heeft ‘ie, ja. Ga nou maar!’ zegt mijn moeder gebiedend terwijl ze al is opgestaan. Ik stak lachend mijn handen in de lucht. ‘Ja ja, sorry! Kom, Charlie!’
Het voelt vreemd om de weg naar Harry’s huis te lopen, maar dan dit keer met een zoontje aan mijn hand. De hele omgeving is nog
precies hetzelfde, en dat maakt het juist zo raar.



Gaaahhh! En daar is de waarheid!:D
Hah uhm guys, ik wil echt heel graag dat jullie je eerlijke mening over het verhaal vertellen..! Ik ben nog steeds aan het schrijven en tips zijn meer dan welkom. Wat hopen jullie trouwens dat er gaat gebeuren?;)
Ik heb trouwens mijn Harry POV af wiehoe! Ik hoop dat ik 'm zonder problemen hierop kan zetten met m'n telefoon, maar dan is dat hoogstwaarschijnlijk zonder plaatje... Haa!

Reacties (7)

  • BiebStyless

    GA NOU VERDER!! precies stoppen op dit moment NOU!!

    5 jaar geleden
  • CurllMonster

    Niet twijfelen! T is een super goed verhaal!
    En ik wil heeel graat nog een stukje, ben benieuwd wat Harry hier van vindt
    Dus.... NOU HEEL GAUW SNELLER!!!!
    Snel verder xx

    5 jaar geleden
  • batbucks

    wat Lootus zegt:)

    5 jaar geleden
  • Lootus

    IK WIL VERDER LEZEN ZOALS IEDEREEN!

    Dit verhaaal is geqeldig, top kwaliteit, leuk om te lezen, medelijdend wekkend als dat den woord is.

    Kortom: GEWELDIGAMAZING AHHSFJSNADHAHA

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    OMG SPANNEND IK WIL VERDER LEZEN XD
    +kudo
    Ga snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen