Foto bij Home is where the heart is

Als ik eenmaal met Charlie voor de deur sta, slik ik moeilijk. Dit... is het huis. Met ook zoveel herinneringen. Niet altijd positief, nee.
‘Dit is waar papa eerst woonde, lieverd.’ zeg ik zacht terwijl ik omlaag kijk. Charlie kijkt met een open mond omhoog naar het huis. Ik zie zijn groene ogen het bestuderend afgaan. Een diepe, weer herkenbare frons is tussen zijn wenkbrauwen gevormd.
‘Come on, kiddo.’ glimlach ik terwijl ik de bel indruk. Even later gaat de deur open en wordt de deur open gedaan door niemand minder dan... Gemma. Haar ogen sperren open zodra ze mij ziet staan. Als haar ogen afdwalen naar het jongetje naast me, lijkt het wel of ze ieder moment kan flauwvallen.
‘Gem, wie is daar?’ hoor ik Anne zeggen en in mum van tijd staat ze ook in de gang. Zodra ze mij en Charlie ziet, grijnst ze breed.
‘Hallo! Kom binnen!’
‘Grandmommy!’ roept Charlie blij terwijl hij me loslaat en langs Gemma naar Anne rent.
Grándmommy?’ sist Gemma terwijl ik langs haar naar binnen stap. Ik lach zenuwachtig. ‘Ze hebben je het dus nog niet verteld?’
‘Nee? Wát hebben ze niet verteld? Oh mijn god, ik kan het niet geloven! Ben je... ben je móéder?’
Ik word rood en kijk naar mijn voeten. Gelukkig zijn Anne en Charlie al de woonkamer binnengegaan.
‘En als mijn moeder zijn oma is, dan betekent dat...’ Ik zucht en kijk beschaamd weg. ‘Dat ik weer tante ben?! Oh mijn god! Zo leuk!’ roept Gemma blij uit. Verrast kijk ik haar aan. Ik dacht eerst dat ze over Harry zou beginnen. Met een knipoog maakt Gemma ook duidelijk dat ze weet wat ik denk, maar ze begint er niet over. Thank Goodness. Al weet ik wel dat ze me later zal dwingen er alles over te vertellen.
‘Auntie Gemmie?’
Gemma en ik kijken allebei omlaag en zien daarbij mijn zoontje die Gemma vragend aankijken. Die lacht en kijkt Charlie vertederd aan. ‘Yes, lovely. What’s your name?’
‘Charlie.’ zegt Charlie ietwat verlegen.
Gemma kijkt me goedkeurend aan. Alsof ik haar goedkeuring nodig had voor de keuze van de naam van mijn eigen kind! Pfoe.
‘Well, hello Charlie. I’m your aunt! Do you like it here so far?’ zegt Gemma lief terwijl ze Charlie optilt en op haar heup zet. Zo gaan ze kletsend de woonkamer in, mij achterlatend.
Ik haal even diep adem en adem dan weer uit. Ik glimlach even, gewoon tot mezelf, en ga dan de woonkamer in. Daar tref ik Gemma, Charlie en Anne op de bank aan.
‘Waar is Robin?’
‘Werk.’ antwoordt Anne me met een glimlach. ‘Wil je ook wat drinken?’ ‘Ja, Cola graag. Heeft Charlie al iets?’ Maar al net wanneer ik het gevraagd heb, zie ik Charlie aan een pakje appelsap slurpen. Ik glimlach en zak naast Gemma neer.

Het is een uitzonderlijke warme dag, dus het resultaat is dat ik met Gemma en Anne in de tuin in de ligstoelen lig, terwijl Charlie in zijn boxershort met water zit te spelen. Anne had gelukkig nog een oude opblaaszwembadje in haar schuur liggen, dus bliezen we die op.
‘Mijn god... Dit is heerlijk.’ hoor ik Gemma naast me zeggen en ik glimlach. Zelf heb ik mijn ogen gesloten, maar door de felheid van de zon lijken zelfs de binnenkant van mijn oogleden roodoranje.
Ik hoor een klein bliepje, maar ik weet dat het niet mijn telefoon is. Ik hoor gestommel rechts van me, waardoor ik weet dat Anne degene is die een sms’je kreeg.
‘Als ik niks meer hoor bewegen, doe ik mijn ogen open. Anne staart met een diepe frons naar het schermpje van haar telefoon. ‘Wat is er?’ zegt Gemma, die zich precies hetzelfde afvraagt als ik.
‘Eh... Harry sms’t dat hij onderweg naar huis is.’
Mijn hart mist een slag en ik weet wel zeker dat het bloed uit mijn gezicht weggetrokken is.
‘W-wat?’ Ik ben er nog lang niet klaar voor!
‘Ze hebben nu al dagen vrij, maar Harry zegt dat hij even behoefte heeft aan familie en rust. Ik denk dat alle commotie rond Tristan en dan ook de drukte van One Direction erbij iets teveel voor hem wordt.’ zegt Anne, terwijl ze me bezorgd aankijkt.
‘U-uh... Ik denk dat ik dan maar met Charlie terug naar huis ga. Ik kom morgen dan wel.’ stotter ik terwijl ik haastig opsta en naar Charlie loop. Die ziet er overigens ook uit alsof hij elk moment in slaap kan vallen. Waarschijnlijk zijn al deze nieuwe dingen (mensen, omgevingen) toch best veel in één keer voor hem.
‘W-wacht! Aibee! Wie zei dat je weg moest gaan?’ zegt Gemma niet-begrijpend. Ik draai me om. ‘Omdat ik niet denk dat ik er klaar voor ben om Harry onder ogen te komen. I-ik... Ik kan het niet. Nog niet.’
‘Wanneer dan wel, liefje?’ zegt Anne rustig, terwijl ze opstaat en naar me toe loopt. ‘E-en... en Charlie is moe, dus hij moet slapen.’ negeer ik zenuwachtig haar woorden.
‘Charlie kan ook hier slapen.’ zegt Anne weer. Ze heeft een geruststellende glimlach rond haar lippen. Als ze eenmaal naast me staat, slaat ze een arm om me heen. ‘Ik begrijp dondersgoed hoe je je voelt, Aibileen. Echt waar. Maar we weten allebei dat je er morgen ook niet klaar voor zou zijn. Je zou er nooit klaar voor zijn. Dus waarom wachten?’ Ik zeg niks, maar slik moeilijk. Anne’s blik ontwijk ik.
‘En waarom zou je het Charlie nog langer willen voorhouden? Ik weet wel zeker dat hij niet kan wachten om zijn vader te ontmoeten.’ Mijn blik gaat naar mijn voeten. ‘I-ik vind het gewoon zo eng. Er zijn maar weinige momenten in onze levens geweest dat Harry boos op me was, en dat waren d-de ergste dagen van mijn l-leven.’ stotter ik terwijl ik mijn ogen voel prikken. Anne pakt me daarop steviger vast. ‘Vergeet niet dat wij er ook zijn, Aibee. Je staat er niet alleen. Bovendien, je kan Charlie nu ook op bed leggen. Dan kan je Harry ook rustig aan alles laten wennen.’
‘Aan welke dingen wennen?’
‘Wennen aan jouw gezelschap. Je moet weten dat hij de eerste twee jaar lang alleen maar verlangd heeft naar jou, liefje. Daarna ging het langzaam beter, maar ik weet wel zeker dat zijn gevoelens nog net zo sterk zijn als toen. Om er gelijk een kind bij te betrekken, kan verkeerd aflopen.’
Ik bloos bij het horen van Anne’s woorden. Hij zou toch niet nog steeds verliefd zijn? Op mij? Wat ik nu voor hem voel weet ik overigens niet echt.
‘Maar ik kan niet een paar dagen lang tegen hem liegen!’
‘Dat kan je inderdaad niet, lieverd, maar misschien dat je Charlie en Harry vanavond al kan laten ontmoeten. Dat hij jou en Charlie tegelijkertijd ziet is gewoon niet zo’n goed idee.’
‘J-ja. Je hebt gelijk.’ mompel ik en ik draai me om naar Charlie. Die wrijft net in zijn oogjes.
‘Zullen we even een dutje gaan doen, lieverd?’ zeg ik dan en ik hurk door mijn knieën. Opeens voel ik weer een warme hand op mijn schouder. Ik kijk omhoog naar Anne. ‘Nog één ding, Aibileen: reláx.’ Ze glimlacht. Ik glimlach naar haar terug. ‘Ik zal het proberen, Anne. Dank je wel.’ meen ik.


Haha, die reacties van jullie- sorryyyyy :')
Have patience, my ladies!:D
Oh, en ik ga nu de Harry POV hoofdstuk aanmaken... Wiehoeeee..

Reacties (7)

  • LynnBlack

    OMG so freaking exciting!!!! Anyway ik moest trouwens nog zeggen dat ik Tristan echt een mooie naam vind, Charlie ook maar daar heb ik minder goeie herinneringen aan ;p
    anyway i love this story!!!

    5 jaar geleden
  • CurllMonster

    Aaah ik wil weten wat harry ervan vindt!!!
    Snel verder xx

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    Yah,

    Please snel verder,
    dit is zo spannend om te lezen,

    xx.

    5 jaar geleden
  • Nashton

    Hshbhwebhbwehdwe kan niet wachten op t nieuwestukje

    5 jaar geleden
  • Horibe

    Alsjeblieft snel nog een stukje? Plzzzzzzzzzzzz
    Want dit is mijn favoriete verhaal op Q. En ik kan er niet tegen dat als ik op het verder knopje de tekst staat: Dit was het laatste hoofdstuk van deze story. Alsjeblieft snel verder want nu hou je mij alleen maar in spanning. Als het kon zou ik met je story trouwen. Je schrijft zo gewoon goed. Ik en blijf voor altijd een trouwe lezer;)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen