Foto bij His Love For Her - 51

hey guys het spijt me heel erg dat ik nooit de rest van dit verhaal heb geactiveerd, al helemaal omdat ik het wel gwn allemaal geschreven had... daar kom ik nu achter nu ik nostalgisch aan het teruglezen ben. Ik zal alles activeren zodat er misschien nog mensen plezier kunnen hebben van dit verhaal, maar ik ga de fouten er niet uit filteren (want dat zijn er heel veel, niet alleen in de Engelse grammatica - ik schaam me diep voor mijn 15-jarige-ik - maar ook in mijn Nederlands. Oeps) dat is veel te veel werk. Maarja, de personen die dit na al die jaren nog willen lezen, ga je gang, geniet ervan en laat eventueel een reactie achter want dat vind ik nog altijd leuk:)
nogmaals sorry!
- al kan sorry mijn 3 jarige verdwijning niet echt goedpraten... misschien het afsluiten van dit verhaal wel

Ik wist het niet. En hoogstwaarschijnlijk zou ik het ook nooit te weten krijgen. ‘Are you guys hungry? Did you already eat something?’ vroeg Gabriela aan ons, en ging ons voor naar binnen. Ik sloot de deur achter me en deed mijn schoenen uit. Die ik naast een rij met andere schoenen zette. Ik zag wandelschoenen, slippers, Adidas en All Stars. Weer iets waaraan ik kon leiden dat ze kinderen had. Waarschijnlijk een zoon. Misschien ook een dochter, maar dat leek me iets minder voor de hand liggend.
‘Yes, and yes. We had brunch, but I’m still hungry. What about you Cath?’ vroeg Zayn aan mij en keek me even vragend aan. Twee blikken waren op mij gericht, terwijl ik juist druk bezig was met om me heen kijken. Het duurde dus even voor ik door had dat hij het tegen mij had. Het had er vast dom uit moeten hebben gezien. ‘Uh what? Oh, no I’m fine.’ Zei ik en was meteen weer afgeleid door de foto’s aan de muur in de gang. Waar ik nog ronddwaalde terwijl Zayn en Gab al doorliepen. Ze zal wel denken dat het aan de puberteit lag, dat ik zo afwezig was. Dat zou natuurlijk ook kunnen, maar het was mede vanwege de leuke vakantie foto’s.
Ik zag ook veel foto’s hangen van Harry en Gabriela. Iets waaraan ik uit kon opmaken dat ze hem nog elke dag miste, of minstens aan hem dacht. Pas toen ik eenmaal in de keuken was ging er een lichtje bij me branden. Ik rende achteruit terug de gang in, weer iets dat er vast raar uit moet hebben gezien. Ik hoorde Zayn en Gab dan ook mompelen en lachen. Maar daar lette ik niet op.
Want de foto’s aan de muur klopten niet. Voor geen meter. Ik bleef staan bij een foto van Harry en Gab en bekeek hem goed. Ik zocht naar foutjes in de foto. Want dit móést gefotoshopt zijn.
Harry was namelijk jong, namelijk een jaar of 18. En Gabriela was rond de leeftijd die ze nu ook was. Ik snapte er niks meer van. De enige twee verklaringen die ik kon bedenken waren dat 1: Harry een vampier was en hij me dat al de hele tijd had geprobeerd te vertellen. Dat zou trouwens wel heel veel verklaren.
Of 2: Dat Gabriela gestoord was en alle foto’s die ze samen met Harry had, gefotoshopt had.
Zayn stak zijn hoofd om de hoek van de deur naar de keuken en keek me met een vreemde blik aan. ‘Everything alright?’ vroeg hij me toen hij mijn, waarschijnlijk angstige blik zag. Want ik vond dit serieus eng. Ik keek wanhopig voor een laatste keer naar de foto, opzoek naar een teken waaruit zou moeten blijken dat het toch nog klopte. Maar dat deed het gewoon niet. Ik keek weer naar Zayn, en knikte. Waarna ik even later ook naar de keuken toe liep.
‘Are you okay? You look ill.’ Zei Gabriela bezorgd en bood me een glas water aan. Ik pakte het aan en dronk het in één teug leeg. ‘I’m fine. It’s nothing.’ Mompelde ik en probeerde zo overtuigend mogelijk te klinken.
‘Okay let’s take a seat. We have to talk Gab.’ Besloot Zayn en haalde even diep adem. Gab knikte een beetje verward en ging ons voor naar de woonkamer.
Ik nam plaats op een stoel en keek de kamer weer rond. Toen mijn blik weer viel op een foto aan de muur van Harry, kreeg ik weer de rillingen en kon ik de rest van de tijd maar nauwelijks met mijn blik wijken van de ogen van de jongen op de foto. ‘So, what’s the reason that you guys want to talk to me?’ vroeg Gab nieuwsgierig en dronk een slok van de thee die ze gezet had voor zichzelf. Zayn keek even naar mij.
‘It’s about Harry. We wanna know what really happened.’ Zei hij en keek weer even naar mij. Ik schraapte mijn keel. ‘Yeah..-’ begon ik, maar Gab onderbrak me. Tot mijn grote verbazing stonden de tranen in haar ogen. ‘Why now?’ vroeg ze. Ik zuchtte.
‘I was just about to tell you.’ Vertelde ik haar.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen