Foto bij His Worries - 59

‘What? Leaving? No!’ Will begon luid te protesteren toen Zayn begon over het feit dat we maar weer naar Lou’s appartement zouden moeten gaan om daar te overnachten. Zodat we eindelijk weer normaal konden slapen en Zayn me ’s ochtends naar huis zou brengen. Een goed idee volgens mij want mijn moeder zou zich inmiddels wel afvragen waar ik bleef. Ze maakte zich wellicht zorgen. Mijn vader maakte zich waarschijnlijk wel meer zorgen dan mijn moeder deed. Ik had dan ook het vermoeden dat ik veel ongelezen berichten van hem had. Zowel Whatsapp als SMS.
Ik had alleen mijn telefoon uit staan omdat hij toch leeg was. ‘Zayn can you give me your phone please?’ vroeg ik vet random en ik verstoorde het gesprek waar Will en Zayn mee bezig waren, totaal. Zayn keek me met een opgetrokken wenkbrauw aan en gaf me zijn telefoon. ‘That was random.’ Zei Will en keek mee met wat ik deed. Hun hele gesprek was stilgevallen en ze waren aan het afwachten tot ik iets deed. ‘Who are you texting?’ vroeg Will me en las mijn bericht mee.

Hi dad, my phone is empty.
this is Zayns phone,
it took me a while, but I did it.
Call this number in about 1 hour and ill tell you
Xxx C


Sms’te ik mijn vader en sloeg zijn nummer op als: Collin Mable. Zayn keek wat ik gedaan had toen ik hem zijn telefoon terug gaf. ‘You texted your dad. Finally. But I understand you want to go to Lou’s apartment too?’ vroeg Zayn me. Ik keek even vragend naar Will, die me vragend aankeek. Maar me duidelijk wel de keuze gaf. Ik keek spijtig terug. ‘I need rest. And Zayn does too. He’s a wreck.’
‘You can rest here too if you want. We’ve sleep places enough.’ Stelde Will voor en blikte even naar zijn moeder, maar overlegde verder niet. En aangezien Gabriela niet tegen hem in ging, nam ik aan dat Will haar gewoon goed genoeg kende om te weten dat het mocht. Zayn schudde zijn hoofd. ‘I think it’s better we’d leave.’ Besloot hij met een blik die tegen Will zei: Ga niet tegen me in, ik ben volwassen. Mijn wil is wet.
Will leek de hint te snappen, maar bleef proberen. Ik zuchte zachtjes. Waarom kon hij niet gewoon accepteren dat we niet konden blijven als we morgenochtend vroeg zouden moeten vertrekken? En niet vertrekken was geen optie. Want ik moest naderhand maar weer eens naar huis.
Die kus van Will en mij was… één ding, maar dat betekende niet meteen dat we aan elkaar vast zaten. Ja, ik vond hem leuk. Maar meer niet. Het was nog altijd raar dat hij zo ontzettend veel op Harry leek. Alsof ze tweeling waren.
‘Then let me go with you.’ Gaf William als alternatief. Zayn keek me aan. Zwijgend vroeg hij of ik dat wel wilde. Of ik niet gek werd van die jongen. Ik gaf hem een bijna ontzichtbare glimlach. ‘Fine, but I can’t drive you home tomorrow.’
‘That’s okay, I’ll drive myself.’ Zei Will vrolijk dat hij mee mocht. Zayn’s ogen stonden plots oplettender, en waziger tegelijkertijd. Alsof hij even de echte wereld niet kon zien, maar toch nog redelijk helder was. ‘Don’t. I don’t want you to drive.’ Zei de arme man en raakte zowaar in paniek. Will keek hem verbaasd aan, terwijl ik al dacht te weten wat er gaande was. Gabriela begon afwezig de tafel af te ruimen, want we waren klaar met eten en ze verdween de keuken in. ‘What? Why not?’ Vroeg Will een beetje boos omdat Zayn dacht hem de wet voor te kunnen schrijven. Ik wilde Will tegenhouden, maar wist niet hoe dat te doen. ‘I won’t let you drive.’ Hield Zayn vol met tranen in zijn ogen. Will keek er dwarsdoorheen uit eigenwijsheid en zag niet dat Zayn het allemaal even niet aankon. Will stond kwaad op om er weer tegenin te gaan. Maar Zayn stond ook op en was eerder. ‘HARRY GOD DAMN I WON’T LET YOU DRIVE!’ Riep Zayn kwaad naar Will. Die alweer terug wilde schreeuwen, maar het kwartje viel net op tijd. Medelijden droop in zijn ogen naar boven en de spijt dwarrelde op.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen