Foto bij His Way Of Making Impressions - 63

‘Cath!’ mijn vader omhelsde me vrolijk toen ik het huis binnenstapte. De reis samen met Will in één auto was eigenlijk nog best gezellig geweest. Ik had gedacht dat hij aan mijn lippen zou hangen, maar net als gisteravond had hij heel normaal gedaan. Alsof we al jaren vrienden waren en hij dat accepteerde en respecteerde.
‘Hi dad.’ Zei ik met een glimlach. Ik had hem meer gemist dan ik gedacht had. Will stond een beetje onwennig achter me. En toen mijn vader hem zag keek hij verward naar mij. ‘I thought you didn’t...?’ vroeg hij me en begreep er niks van. Ik keek hem waarschuwend aan. ‘I know, but he wanted to visit his dad’s hometown.’ Vertelde ik en keek mijn vader doordringend aan. Hij maakte een ‘oh’ gebaar met zijn mond en begreep wat ik bedoelde. Hij schudde Will maar gewoon de hand en stelde zichzelf voor. ‘Collin.’
‘William, it’s a pleasure to meet you sir.’ Zei Will beleefd met een lieve glimlach. Mijn vader stond even versteld van zijn beleefdheid volgens mij. ‘Definatly it is.’ Stemde mijn vader maar met Will in en liet hem binnen.
‘Do you want something to drink?’ vroeg ik meteen aan Will en liep door naar de keuken. Een standaard vraag die ik altijd stelde als er een vreemde in mijn huis kwam. Zo was me dat aangeleerd, want mijn ouders zeurden vroeger altijd dat ik te weinig dronk.
‘Just water please.’ Zei hij beleefd en keek even rustig de keuken rond. Ik deed hem automatisch na, alsof ik zocht wat hij zo interessant kon vinden aan onze keuken. Want volgens mij was het gewoon een ordinaire keuken met witte kastjes en op de grond zwart met witte tegeltjes. Ik schonk twee glazen water in terwijl ik rond bleef kijken. Maar ik kon het maar niet vinden. ‘You like our kitchen?’ vroeg ik hem terwijl ik hem een glas aangaf. Hij knikte. ‘It’s… Light.’ Zei hij en zijn blik dwaalde even af naar de vele ramen die er in de keuken zaten. Door de ramen keek je uit op onze achtertuin. Een niet al te grote open tuin met veel gekleurde bloemen. Ik knikte, ja daar had hij misschien wel gelijk in. In liep al drinkend door naar de woonkamer en Will volgde me. ‘Dad?!’ riep ik en mijn vader verscheen met opgetrokken wenkbrauwen in de deuropening. Hij droeg een blauwe blouse en een donkere spijkerbroek. Zijn haar zat zoals altijd warrig rond zijn hoofd en zijn bruine ogen keken eerst vragend naar mij, en daarna naar Will. ‘Do you know where Harry Styles lived?’ vroeg ik hem. Hij kwam twijfelend de woonkamer inlopen en ging op een stoel zitten. ‘No I don’t… I think your mom knows it. She lived here longer than I did. Ask her.’ Zei hij met een kleine glimlach naar Will. ‘Where’s mom?’ vroeg ik hem en dronk het laatste water uit mijn glas. Mijn vader dacht even na. Hij was zo vergeetachtig als wat en vergat nog wel eens waar mijn moeder nou weer heen was. Want mijn moeder was kapster en vaak weg naar klanten.
‘I think she’s at the Gallsons.’ Zei hij weifelachtig. Ik knikte en stond op. ‘Do you wanna wait here for me, or are you going with?’ vroeg ik Will. Hij stond al op. ‘I’m going with you.’ Antwoorde hij. ‘Thanks for helping sir.’ Bedankte Will mijn vader terwijl ik alweer bij de deur stond. Ik hoorde mijn vader stomverbaasd een ‘geen probleem’ uitbrengen. Lachend verliet ik het huis en Will kwam achter me aan.
‘Why are you so polite?’ vroeg ik hem grinnikend terwijl ik de stoep op liep. Will kwam naast me lopen. ‘Because I want to make good impressions.’ Zei hij simpel. Ik hield mijn mond al, want dat had natuurlijk voor zich gesproken. Wat een domme vraag van me.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen