Chapter 24

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij Chapter 24

breed | medium | small

Nola POV
Ik wordt wakker van Fred en George die enthousiast voor mijn bed op en neer springen. ‘Het is kerstmis! Nola! Nola! Wordt wakker!’ Ik forceer een lach op mijn gezicht en sta op. ‘Kom nou!’ Ze pakken beide een hand en trekken mij mee de trap af. Beneden, onder de kerstboom staat een grote stapel met pakjes. Ik voeg me bij de Wemels die allemaal een pakje vast hebben. ‘Eindelijk!’ Ik lach even en pak dan een pakje met mijn naam erop. Ik herken het handschrift van Olivier en haal het papier eraf. ‘Wat is het?’ Ginny kijkt nieuwsgierig naar het doosje wat ik vast heb. ‘Een verzorgingskit voor bezemstelen.’ ‘Gaaf!’ Ik knik. Meer pakjes worden geopend. Ik heb voor Fred en George ieder een grote doos met Zonko’s nieuwste materiaal. Ze waren helemaal blij. Ik pak een klein doosje en herken George zijn handschrift. Ik kijk naar hem, maar hij is ineens heel opvallend met iets anders bezig. Ik haal het dekseltje eraf en zie een kettinkje met een plaatje. In het plaatje staat repromisso. ‘Het betekend belofte.’ Ik weet meteen waarom dat er in staat. Links ervan staat een zonnetje en rechts staat een volle maan. Ik laat mijn hand er even overheen glijden en het kettinkje licht even op. ‘Het is betoverd.’ Hij knikt. ‘Het kostte veel moeite. Professor Lupos en Hermelien hebben geholpen. Als het volle maan is verandert het in een soort tatoeage in je, nou ja “vacht”. Ik knik langzaam. ‘Wat vind je?’ Ik sla mijn armen om zijn nek en geef hem een kus. ‘Dankje!’ ‘Allow me, Miss.’ Zegt hij overdreven deftig en hij pakt het kettinkje. Ik draai mij om en til mijn haren op.
‘Heb je nog plannen vandaag?’ Ik knik. ‘Ik wil bij mijn ouders en Olivier langs gaan. Ze zijn waarschijnlijk in het vakantiehuis.’ George knikt. ‘Je kan de haard gebruiken.’ Hij staat op van de bank. ‘Zal ik mee gaan?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Ik breng eerste kerstdag door met mijn ouders, jij met de jouwe. Ik ga even omkleden’ Ik loop naar boven om om te kleden.
Ik loop naar een spiegel en bekijk het kettinkje. Er staat iets anders geschreven. Op de plaats waar repromisso geschreven stond, staat nu een datum. 24-08-’92 Ik denk aan wat er toen was. Het was voor zweinstein, maar al wel bij de Wemels. Volgens mij de dag dat ik kwam. Nu weet ik het weer. Tuurlijk is het die datum. Ik loop terug naar beneden. ‘Klaar?’ Ik knik en loop naar de haard. ‘Tot vanavond.’ Ik geef George een kus op zijn wang en stap dan de haard in. ‘De Eik.’ Ik zie verschillende locaties en dan stap ik snel uit.
‘Nola!’ Mijn moeder komt de kamer in lopen en slaat haar armen om mij heen. ‘Ik ben zo blij om te zien dat alles goed met je is!’ ‘Ik dacht, laat ik eerste kerstdag doorbrengen met mijn familie.’ Olivier en mijn vader komen nu ook de kamer binnen en begroeten mij blij. ‘Wat vonden jullie van de cadeautjes?’ ‘heel leuk! Dankje lieverd.’ Ik ga met ze op de bank zitten en begin te praten over het schooljaar tot nu toe. ‘Nu heeft de familie twee wolven.’ Ik knik langzaam. Mijn moeders kant is familie van Remus Lupos. ‘Het verschil is dat Remus een baby was en er niets aan kon doen, terwijl het bij jou gewoon pure eigenwijsheid was.’ ‘Waar ik al voor gestraft ben, dus laten we in de kerstsfeer blijven.’ Mijn moeder zucht en begint dan over een ander onderwerp.

‘Weet je zeker dat je niet nog wat wil drinken?’ Ik schud mijn hoofd. ‘Ik wil niet dat ze zich bij het nest zorgen gaan maken’ Mijn moeder knikt. ‘Ik houdt je op de hoogte van alles, oke?’ Ik neem afscheid en loop naar de haard. Ik zwaai nog een keer en ga dan terug naar het nest. Ik hoest luid wanneer ik perongeluk een hap roet binnen krijg.Ik stap uit en zie Ginny en Bill in de kamer. ‘Ingeademd door je mond?’ Ik knik en loop naar de keuken om een glas water te pakken. Charlie kijkt lachend toe. Ik kijk naar mijn kleren die vies zijn van al het roet. ‘Laat mij maar, jij mag niet toveren.’ Hij trekt zijn stok en richt die op mij. ‘Ik kan ook gewoon omkleden.’ Hij schudt zijn hoofd. ‘Dit is leuker, hygiëna.’ Het roet vliegt van mij af en land in de prullenbak. ‘Dankje. Slapen Fred en George al?’ Hij haalt zijn schouders op. ‘Ze zijn op hun kamer, maar ik weet niet of ze al slapen.’ Ik knik. ‘Alvast, welterusten.’ Ik loop naar boven en ga de kamer van de jongens in. De jongens zitten op bed met alle spullen van Zonko’s uitgestald en een lijst. ‘Wat doen jullie?’ ‘We verbeteren en creëren.’ Zegt Fred trots. Hij geeft me de lijst aan en George trekt mij op schoot. ‘Het blad staat vol krabbels en allemaal rare namen. ‘Oke, ik snap er niets van, maar ik laat jullie je gang gaan.’ George slaat zijn armen om mijn middel. ‘Wat willen jullie na school eigenlijk gaan doen?’ ‘Daar is deze lijst voor.’ ‘Wij worden beroemde fopartikeluitvinders.’ Ik knik langzaam. ‘Succes.’ ‘Wat wil jij dan worden?’ ‘Het liefst een schouwer, maar ik weet niet of dat gaat lukken.’ Ze kijken me serieus aan. ‘Tuurlijk! Met jouw wolvenzintuigen lukt dat wel.’ ‘Dan moet ik wel Bovenverwachting of Uitmuntend halen voor Toverdranken, VTZK, Kruidenkunde, Bezweringen én Transfiguratie.’ ‘We know.’ ‘Ik zie wel.’ Ik sta op en pak mijn pyjama. De jongens ruimen de spullen op en ik kleed me om.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

940

289 (0)

Share