Foto bij [29] What?! I''m the little sister of one of those gays?! Please kill me...

Bedankt voor jullie reacties <3

“Dat wordt nog wat!” Hij schiet in de lach. De bel gaat.
“Ik moet vlug Dawn gaan zoeken, anders weet ik niet waar ik heen moet!” lach ik. Ik por Koen tegen zijn schouder, hang mijn tas om en sprint naar binnen toe, voor zover ik kan sprinten.

Keiharde metal, een gaaf tijdschrift en een lekker bed, alles wat ik nodig heb en tevens alles wat ik nu heb. Heerlijk. Mijn huiswerk maak ik straks nog wel een keer, over een paar jaar. De deur gaat open en Georg komt binnengelopen. Geweldig, daar gaat mijn rust.
“Wat moet je?” snauw ik als hij de muziek heeft afgezet.
“Ik wil dat je naar beneden komt,” zegt hij streng.
“Waarom?” Om hem zeker gezelschap te houden, zielig ventje.
“Zodat je mijn vriendin en die van Bill kunt ontmoeten.” Meteen schiet ik overeind. Hoe zou die vriendin van Bill eruit zien? Vast heel raar. Een manwijf, net als Bill!
“Ik ga mee,” zeg ik met een zoete glimlach. Georg kijkt me argwanend aan, maar loopt dan terug naar beneden. Ik smijt mijn tijdschrift ergens neer, haal mijn hand door mijn haar en storm de trappen af. Als ik de kamer binnenloop, zie ik dat het hier al belachelijk druk is.
“Dit is dus Megan,” stelt Georg zijn vriendin voor. Ik neem haar vlug in me op. Ze valt me eigenlijk nog wel mee, ik had erger verwacht. Maar ze is nog steeds zijn vriendin!
“Hé, ik ben Anouk,” mompel ik. Ze glimlacht naar me en ik mag haar meteen al niet meer. Vraag maar niet waarom. Nu komt Bill ook op me afgelopen.
“Dawn, kom eens!” zegt hij. Een blond meisje komt op ons afgelopen. Ik verstijf, net als zij.
“NEE!” roep ik vol afschuw.
“Ben jij het zusje van Georg?!” roept Dawn verbaasd.
“Ben jij de vriendin van Bill! Oké, nu moet ik kotsen!”
“Wacht, jullie kennen elkaar?” vraagt Bill verbaasd. We kijken hem allebei aan. En de rest kijkt ons allemaal aan. Aandacht is leuk.
“Ja, ze zit bij mij in de klas, en ik mocht haar,” vertel ik.
“O, dus alleen maar doordat Bill mijn vriendje is, mag je me niet meer?” zegt ze verontwaardigd.
“Precies ja! Jezus! Heb ik me echt in jou vergist!”
“Anouk, gedraag je!” roept Georg streng.
“Waarom?! Waarom zou ik me gedragen! Mijn hele leven is verpest, het is een hel!” Woedend kijk ik hem aan. “Ik ben weg hier!” Ik pak mijn skateboard uit de gang en storm het huis uit. Wat denken ze wel niet? Ik skate door naar de skatebaan, waar hopelijk ook de jongens zijn. En ik heb gelijk. De jongens zijn er allemaal.
“Hé Anouk! Wat is er met jou?!” roept Bram al van een afstand. Hij kent me nu al te goed.
“Probeer maar eens mijn leven te leven!” grom ik. “Denk ik een nieuwe vriendin te kunnen maken, blijkt ze de vriendin van onze grootste homo te zijn!”
“Ouch…”
“Nogal ja. En nu ben ik dus maar weggelopen.”
“Je mag altijd bij mij komen logeren!” grijnst Pete. Ik denk even na.
“Oké!” grijns ik dan. “Waar woon je?” Hij is even uit het veld geslagen.
“Je mag wel meteen met me mee, ik heb toch nog een zusje van jouw leeftijd.”
“Gezellig!” We zeggen de jongens gedag en gaan dan richting zijn huis. Hij op zijn bmx en ik op de stang, wat dus echt voor geen meter zit.
“We zijn er!” zegt hij na een tijdje en hij stopt voor een gigantisch huis. “Maar let vooral niet op mijn ouders, ze zijn een nachtmerrie.” Ik knik. Weet ik ook waarvan hij het heeft. Hij gooit de deur open en we stappen naar binnen.
“Ben je daar eindelijk!” schreeuwt een zware mannenstem. Ik kijk Pete met een opgetrokken wenkbrauw aan.
“Mijn vader,” mompelt hij, nu opeens heel erg verlegen.
“Wie is daar bij je?”
“Anouk, meisje van de skatebaan!” roept Pete terug. Dan komt er een hoogblonde vrouw aanwandelen.
“Ah, ben jij zijn vriendin?” Ik kijk haar met grote ogen aan.
“Nee, ze is gewoon een vriendin,” zegt Pete vlug. “En we gaan nu naar boven!” Hij grijpt me bij mijn arm en vlug stormen we de trap op. Hij duwt me vlug een kamer in en sluit de deur achter ons. “Dat was dus mijn familie,” zucht hij.
“Gezellig hoor,” zeg ik sarcastisch. “Leuke kamer trouwens!” Een tweepersoonsbed, een bureau en een nogal grote kast. Aan de muren hangen twee gitaren, verschillende posters van bands en er staat een drumstel in de hoek.
“Dank je, denk ik,” glimlacht hij en hij ploft neer op zijn bed. De deur vliegt open en een meisje met wilde, zwarte haren komt binnenstormen.
“Pete, je hebt geen idee wat – o hoi,” zegt ze vlug als ze mij ziet. “Ik ben Myrthe, het zusje van dat mormel daar. Ben jij zijn vriendin? Dat werd tijd zeg! Ik dacht dat hij voor altijd singel zou blijven!” Ik schiet in de lach. Ik mag haar nu al.
“Nee, ik ben Anouk, ik ken hem van de skatebaan en hij verleent me voor een tijdje onderdak. Ik moest er echt even tussenuit!”

Reactions <3

Reacties (17)

  • COOPERftBLUB

    IK HAD GELIJK!!!!!!!!
    maar ik vind anouk niet echt aardig .

    1 decennium geleden
  • Ecee

    SuuuuPPEERR verhaal

    1 decennium geleden
  • McInsane

    veeeeeeeeeeeeeeeeeeeerdeeeeeeeeeeeeeeeer
    is egt suuuperxD
    please verder gaan_O__O__O_

    -xo-

    1 decennium geleden
  • kjaartje

    Verder verder verder verder verder bitte

    xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx kjaartje(flower)

    1 decennium geleden
  • Clomipramine

    Verder

    1 decennium geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen