Foto bij 47. Lauren De Ruyck

Hello, ik vertrek dus morgen op vakantie en ik ga morgen niet activeren:(. Zaterdag weer wel, maandag ook, woensdag en vrijdag. Daarna ben ik terug en kan ik weer elke dag gaan activeren. Ik hoop dat jullie blij zijn met m'n oplossing anders was het een hele week geen hoofdstukjes.

LUFU

"Bedankt, tot ziens." sloot ik het gesprek af met de directeur van mijn oude school. Ik was nu officieel ingeschreven in een school in Londen en dat had ik ook net laten weten aan mijn oude school. Het voelt wel raar allemaal. Vanmiddag zou Jill weer naar huis vertrekken en ik zou haar dus ook voor een lange tijd moeten missen. Alles was geregeld behalve een appartement, Niall had gezegd dat hij iets zou regelen. Jill en ik zouden nog wat eten en dan zou ik Jill uitzwaaien in het station en weer naar het huis van de jongens gaan. Ik hoorde Jill triestig zuchten. "Weet Oliver het eigenlijk al? Dat je hier blijft bedoel ik." vroeg mijn beste vriendin. "Ow, nee, helemaal vergeten. Ik zou nu best bellen zeker?" Jill knikte, "Best wel." Ik nam met een grote zucht mijn Iphone uit mijn broekzak.
'Oliver'
Ik drukte op het groene telefoontje en mijn mobiel ging een aantal keer over.
"Hello, LauLau." werd er enthousiast opgenomen.
"Hey, Olijfje." Oliver grinnikte om de bijnaam die ik hem gaf.
"Hoe is het daar in Londen?"
"Ja, goed. Maar er is iets wat je moet weten."
"Oei, je klinkt zo serieus. Wat moet ik weten?"
"Ik kom niet meer terug naar België. Ik blijf in Londen en ik ga mijn laatste jaar ook in Londen doen. Ik ben al ingeschreven in een school hier." Ik wachtte op zijn antwoord maar dat kwam er niet.
"Olly?" vroeg ik voorzichtig.
"Ja, uhm, sorry. Verdomme Lauren, ik doe al die moeite om mijn ma te overtuigen om bij jou, mijn laatste jaar te kunnen doen en dan beslis jij gewoon om naar Londen te gaan. Je hebt waarschijnlijk nooit gedacht hoe ik me zou voelen? Mooie vriendin ben jij. Maar weet je, blijf daar maar, laat al je vrienden en je lieve broer en andere familie maar vallen. Blijf bij je lieve halfbroer en zijn gay-vriendjes."
Daarna volgde er een lange piep toon. Ik drukte het gesprek af en keek ongelovig naar mijn Iphone. Ik kon niet geloven dat Oliver dat ooit zou zeggen, het brak me vanbinnen maar ik hield me sterk, ik zou niet meer huilen. Ik keek Jill aan, ze had alles gehoord, dat zag ik aan haar gezicht. "Woah, dat ik van Oliver nooit verwacht." zei ze ook geschokt. "Ik ook niet." zei ik en liet me op het bed waar ik naast stond ploffen. "Ik praat wel eens met hem als ik terug ben." "Bedankt." Ik glimlachte, ik zou mijn beste vriendin echt gaan missen. "Hoe laat is het?" Ik keek op mijn Iphone. "Bijna twaalf uur." zuchtte ik. "We zullen dan best gaan eten zeker?" Ik knikte. Beiden wisten we vandaag niet veel te zeggen. De Eurostar vertrok om 14 uur.

We stonden op het perron te wachten op de Eurostar zoals veel mensen. Jill en ik zeiden niets tegen elkaar. De Eurostar kwam met luid gedaver het station binnen. Jill en ik keken elkaar aan. We wisten dat dit zou komen, we wouden dit moment zo lang mogelijk uitstellen maar nu kon het niet meer. "Kom hier." zei ik en ik drukte haar stevig tegen me aan. "Ik ga je missen." Ik voelde tranen achter mijn ogen prikken. "Ik jou ook Lau. Maar we blijven bellen, sms'en en skypen hé." Ik voelde iets druppen op mijn schouder. Ze was waarschijnlijk aan het huilen, toen ik dat voelde hield ik het ook niet meer droog. "Natuurlijk. Hou je goed, Jill." zei ik en drukte haar nog even steviger tegen me aan. "Jij ook Lau." Tranen stroomden geruisloos over onze wangen. Ze liet me los en ging naar de Eurostar, ze bleef bij de deur nog even staan en zwaaide. Ik zwaaide terug. "WACHT!" werd er geroepen. Jill en ik keken geschrokken in de richting waar het vandaan kwam. "Wacht." riep hij nog eens. Het was Niall, hij kwam met een rood hoofd aangerend. Hij liep naar Jill en nam haar in zijn armen. Niall fluisterde van alles in haar oor maar ik kon niet verstaan wat. Haar triestige gezichtje maakte plaats voor een grote glimlach. Ze zwaaide nogmaals naar mij, drukte een kusje op Niall's wang en stapte toen in. Niall en ik zwaaiden haar uit tot de trein uit het zicht verdwenen was. Niall had ook een enorme glimlach op zijn gezicht. Wat zou hij toch gezegd hebben?

Reacties (11)

  • iluffood

    Omg hoe durf je nu te stoppen?? Fijne vakantie!!

    Xoxo

    5 jaar geleden
  • xxlizziexx

    Hihihi echt he snel verder
    en een fijne vakantie

    5 jaar geleden
  • Hannane

    WHAAA? x Omg zo cute x

    5 jaar geleden
  • Chasing1D

    Eeeeeeeh!

    5 jaar geleden
  • Mirakel

    NEEEEEEEEEEEEEEEE! eindig nier zo spannend!!!!:(

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen