Foto bij Acceptance

Harry POV
Ik wist het. Ik wist dat er iets was toen Aibileen opeens in mijn huis voor mijn neus stond. Ik snapte eerst niet waarom mama zei dat ze het eng vond me te zien. En nu...
Mijn hart bonkte hoog in mijn keel en ik vloog de trap af. Ik kon haar niet meer aankijken. Niet nu.
En het jongetje... Charlie. Mijn tweede zoontje... Ik had verdomme nog een tweede kind waarvan ik het bestaan nooit wist! Godverd-
‘Wat denk jij dat je aan het doen bent? Er zijn hier mensen aan het slapen! Wees stil!’ siste Gemma, met haar handen in haar zij. Haar boze ogen keken me aan.
‘Ja, niet alleen mama, hè. Ook nog een tweede.’ snauwde ik terwijl ik langs haar naar de keuken beende.
‘Oh god, heeft ze het verteld? Ik dacht dat ze nog even zou wachten en-’
Met een ruk draaide ik me om. ‘Wisten jullie het eerder dan ik?! Godsámme!’ Ik moest moeite doen niet uit woede de tuin in te rennen en alle nieuwe planten eruit te trekken. In plaats daarvan balde ik mijn handen tot vuisten.
‘Ze kon moeilijk niks zeggen met een jochie aan haar hand, of wel? Ze had geen keus! Vroeg of laat waren we het toch te weten gekomen, met of zonder jou! En ontspan je nou een beetje, wil je niet zo meteen een leuke ontmoeting met je tweede zoon? Charlie wist al dat hij ergens deze weken in Engeland zijn vader zou zien, en hij heeft sindsdien alleen maar daarover enthousiast gerateld over hoe met zijn vader zou voetballen en kastelen zou bouwen. Wil je dat voor hem verpesten?!’
‘Dat is niet mijn probleem.’ gromde ik, maar ergens was ik toch best nieuwsgierig naar hoe Charlie was.
‘Wat ben jij toch een egocentrische zak, Harry! Die zwangerschap was de fout van jullie allebei, niet alleen van Aibileen! Het was net zoals bij Caroline, al was dat zelfs nog slechter omdat Caroline én al heel volwassen én aan de pil was... Aibileen niet. Denk verdomme toch eens na!’
De momenten dat Gemma in haar leven serieus furieus was geweest, waren op één hand te tellen. En dit was zo’n moment. Voor een paar seconden keek ik haar zwijgend aan. Toen keek ik weg.
‘Ik snap het gewoon niet. Waarom overkomt het mij weer dat ik binnen één jaar, twéé ongeplande zwangerschappen veroorzaak? Wat moet de wereld wel niet denken!’ Uit schaamte verborg ik mijn hoofd in mijn handen. De zwangerschap van Caroline was al niet zo handig – dat maakte het management me ook wel even goed duidelijk – en nu bleek er al die tijd nog een andere te zijn geweest. En Aibileen... God, Abby... Dat ze al die tijd zoiets voor me verborgen had weten te houden, snapte ik niet. Als vader had ik er toch verdomme recht op?! Drieëntwintig, vader van twee kinderen, terwijl het leven eigenlijk nog had moeten beginnen. Shit.
‘Wel rustig blijven hè, broertje.’ Gemma legde glimlachend een hand op mijn schouder en kneep zachtjes. ‘Probeer er nou ook de voordelen in te zien. Ik bedoel... Een kind is – ongepland of niet – een van de meest fantastische dingen die je kan overkomen... Laat staan twéé! God, Harry, ik wou dat ik al twee kinderen had! Gewoon, het gevoel om naar je eigen kind te kijken en te weten dat dat uit jou is voortgekomen, en dat het werkelijk een fijn, zorgeloos leven heeft... En nog een voordeel is-’
‘Ja ja, zo is het wel genoeg,’ onderbrak ik mijn dromende zus en ik draaide me weg van haar om mijn opkomende glimlach te kunnen verbergen.
Misschien had Gemma toch ergens een beetje gelijk. Kinderen waren inderdaad fantastisch- als ze dan tenminste niet van je zeikende buren van de overkant waren.
‘... En Aibileen is er weer.’ mompelde Gemma nog voordat ik de tuin inliep. Ik slikte.

Net toen ik met een biertje in de tuinstoel in de schaduw ging zitten, hoorde ik geschater vanuit het huis. Toen besefte ik dat het geluid van boven kwam – Charlie was wakker.
Het voelde nog steeds heel raar om aan de naam te denken en me er een tweede zoontje bij voor te stellen. Ik dacht dan ook niet dat ik er snel aan ging wennen, eveneens met de plotselinge aanwezigheid van Aibileen vandaag. Hoe zou het überhaupt gaan tussen Tristan en Charlie? Dan waren ze bróérs, en misschien herinnerden ze zich hun leven lang hun vader als een gore klootzak die iedere vrouw – of zelfs meisje – op zijn pad bevruchtte. Ik werd kotsmisselijk bij het idee en sloot mijn ogen voor een paar seconden.
‘Hallo, lieverd.’ Mijn moeder stond in de deuropening. Zij was dus ook weer wakker. Ze keek me glimlachend aan. ‘Ik veronderstel dat ze je het verteld heeft, aan je gezicht te zien.’
Ik zuchtte. ‘Nadat ik hem zelf zag, mam.’ Ik speelde lusteloos met mijn bierflesje. Mijn moeder zei niks, maar ging naast me zitten. ‘Had je gewild dat ze het op een andere manier vertelde?’
‘Nou... Ik denk niet echt dat er een betere manier is, of wel? Eigenlijk is met zulk nieuws geen enkele manier een goede.’
Mijn moeder was even stil. Toen legde ze haar hand op mijn knie en kneep ze zachtjes. ‘Wordt alsjeblieft niet boos op haar, Harry. Luister eerst naar wat ze te zeggen heeft in plaats van gelijk je conclusies te trekken, ja? Zij heeft er ook niet voor gekozen, schat. Dat moet je je écht heel goed beseffen.’
Ik fronste. ‘Sta je aan haar kant, of zo?’
Mijn moeder keek me doordringend aan. ‘Nee, ik kies geen kant. Ze heeft me gewoon al het een en ander verteld. En trouwens, er zijn hier geen kanten. Ga alsjeblieft niet zo beginnen als bij Caroline.’ Die was raak. Alsnog...
‘Caroline had tegen mij gezegd dat ze de pil gebruikte. Ik kon dáár dus niks aan doen.’
Mijn moeder fronste. ‘Jawel, je had ook zelf het besluit kunnen nemen áltijd een condoom te gebruiken en zo dus helemáál geen risico te lopen op een zwangerschap. Dus niet ontkennen, schat. En hoe zat het dan bij Aibileen? Gebruikte zij de pil?’
Ik voelde mijn wangen gloeien en keek weg. Het bierflesje was nu heel erg interessant. ‘Nee... maar ik was dan ook haar eerste keer.
Ik probeer gewoon bij mezelf te bedenken welke keer er dan voor gezorgd heeft dat ze... zwanger werd.’ Het klonk nog steeds raar om Aibileen zo te noemen. ‘Ik heb een flauw vermoeden, maar-’
‘Die keer aan het einde van jullie vriendschap – of beter gezegd, relatie – die voor jullie beide heel emotioneel was?’
Ik keek mijn moeder sprakeloos aan. ‘J-ja... hoe weet je dat?’
Mijn moeder glimlachte. ‘Dat heeft ze me verteld, lieverd.’
Dus Aibileen herinnerde zich dat cruciale moment ook, al was het wel de beste, meest betekenisvolle keer die ik ooit gehad had, gewoon omdat we ons beiden volledig met passie aan elkaar overgaven. Ik trok echter een gezicht bij het idee dat mijn moeder misschien wel méér wist over iets van mij wat nogal privé was, namelijk mijn seksleven. ‘Maar... heeft ze alles verteld? Alles wat we gedaan... hebben?’ Ik zou me nogal schamen als dat zo was.
Gelukkig lachte mijn moeder en schudde ze haar hoofd. ‘Nee hoor, schat. Ze heeft alleen verteld wat wij aan haar vroegen, en dat is ook niet veel. Meer alleen wat om de zwangerschap draaide. Maak je dus geen zorgen.’
Terwijl ik nog even een slok nam van mijn bier, stond mijn moeder op. ‘Ze zijn binnen, lieverd.’ zei ze glimlachend nadat ze een blik naar binnen geworpen had, en ze liep zelf naar binnen. Met een ruk draaide ik mijn hoofd. En daar waren ze. Ik zag Charlie met een brede grijns met Gemma kletsen – hij ratelde, zij deed alsof ze het begreep en knikte steeds uitbundig – terwijl Aibileen er zelf schuin achter stond. Alleen zij had me al opgemerkt en ze keek af en toe beschaamd mijn richting op, niet wetend wat precies te doen. Ik zuchtte even en wenkte haar toen.



Tadamtadamramdamdam

Reacties (8)

  • Horibe

    Snel verder. Want ik zit over een 12 uur in een boot naar Engeland D:
    En ik heb dan geen internet D:

    5 jaar geleden
  • Jolieeee

    I love it!
    SNel verderr

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    EINDELIJK EEN HOOFDSTUK.
    SNEL VERDERR!!
    xx

    5 jaar geleden
  • Nashton

    En weeeeeer ben ik nieuwsgierig. D:

    5 jaar geleden
  • CurllMonster

    ooooh ben benieuwd!!!
    snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen