Foto bij Eat your food

Ik stond er nog geen vijf minuten onder toen de deur met een ruk openging. Met een gil pakte ik uit reflex de douchegordijn en hield ik het krampachtig voor mijn lichaam. Tot mijn ongenoegen stond Harry in de deuropening. Hij keek me geamuseerd aan. ‘Eruit, Aibileen Wright,’ commandeerde hij. ‘Ik moet ook snel douchen.’ Hij zette een stap naar voren. Ik begon luid te protesteren. ‘Hey! Rot op! Laat me dan op zijn minst afdrogen en aankleden, onfatsoenlijke flapdrol.’
Harry begon te lachen en stak onschuldig zijn handen op. ‘Like you wish, Queen.’ zei hij en zonder dat ik nog wat kon zeggen was hij de badkamer uit.
Grommend en mopperend deed ik eerst de deur dicht en draaide ik het op slot, en droogde me daarna af om me daarna aan te kleden. Mijn natte klitterige haar deed ik in een simpel warrig knotje.
Toen ik de badkamer uitliep botste ik bijna pardoes tegen Harry op. Ik gaf hem een dodelijk blik en, terwijl ik de trap afliep, hoorde ik hoe Harry lachend de deur van de badkamer achter zich sloot.
Eenmaal beneden zag ik iedereen al aan tafel zitten. De schaal lasagne – wel zo makkelijk – stond dampend in het midden van de tafel af te koelen, en er werd nu nog alleen wat gedronken. We wachtten dus op Harry. Dat bracht me op een idee.
Ik snelde weer naar boven, regelrecht naar de badkamer. Daar begon ik met alle kracht in me met mijn vuisten op de deur te bonzen. ‘Schiet op, pummel! We gaan eten!’ schreeuwde ik. Aan het gebonk en gekletter binnen de badkamer te horen was Harry zich rot geschrokken – wat ook mijn plan was.
‘Godverd- Abby! Fuck off!’ hoorde ik Harry vloeken en schelden, en schaterend ging ik weer naar beneden.
Toen ik grijnzend beneden kwam, keek Gemma me onbegrijpelijk aan. ‘Hij komt zo,’ grinnikte ik en ik ging naast haar zitten. naast Gemma zat Robin aan het hoofd van de tafel, naast hem en tegenover Gemma zat mijn moeder, naast haar en tegenover mij zat Charlie in zijn kinderstoeltje, terwijl naast mij Anne zat. De plek naast Charlie was nog leeg, voor Harry.
Vijf minuten later schoof Harry met natte, druipende haren eindelijk aan tafel, en konden we beginnen met eten. Terwijl mijn moeder voor iedereen begon op te scheppen, keek Harry me nog heel donker aan voordat hij zijn aandacht moest verplaatsen naar zijn zoontje, die hem vragend aan zijn mouw trok. Ik verborg mijn lach maar moeilijk achter mijn hand.
Tijdens het eten bestudeerde ik Charlie af en toe. Ik wilde goed weten hoe hij met dit alles omging. En zoals het er nu aan toeging, vond hij het fantastisch. De hele avond door schitterden zijn ogen steeds als hij naar zijn vader keek, maar ook zijn opa, oma’s en tante ontgingen hem niet. Ik fronste toen ik aan Des dacht – Harry’s vader. Ik maakte een notitie in mijn hoofd dat ik hem met Charlie – en misschien ook met Harry – maar snel op moest zoeken. Toen ik mijn blik naar Harry verplaatste zag ik dat hij me al glimlachend aankeek. Ik glimlachte terug. Toen keek ik weer naar Charlie, zijn gezicht besmeurt met lasagne, en wist ik dat ik er goed aan had gedaan terug naar Engeland, naar mijn familie te komen. Want ja, dat waren Harry, Gemma, Anne en Robin wel voor me, met of zonder Charlie die ons feitelijk via de genen verbond.
En Harry zien als familie...? Ja, geen idee. De tijd zou het weten, zeg ik maar. En als ik weer naar hem keek, weet ik dat die kans er is... op meer. Ook al wilden we het beiden nog niet. Kansen gaven we elkaar in ieder geval wel – nog wel eerst goed praten. Ik zuchtte diep van verlichting.
Het einde van het avondeten naderde zo’n beetje. ‘Hey Abs, ga je dat nog opeten?’ Al kauwend met nog zijn eigen eten – zelfs met z’n mond niet dicht wat een smakelijk uitzicht gaf – wees Harry met opgetrokken wenkbrauwen verwachtingsvol met zijn vork naar mijn bord. Ik schudde glimlachend mijn hoofd. ‘Nee hoor. Neem jij maar.’
Ik had het nog niet gezegd of Harry reikte al over de tafel naar mijn bord. Pas toen hij bezig was mijn lasagne op zijn bord te schrapen, fronste hij zijn wenkbrauwen en staakte hij zijn activiteiten. ‘Je bent toch niet aan de lijn, hè?’
Ik lachte zachtjes. ‘Nee joh, ik heb wel wat beters te doen dan me druk te maken over een dieet.’ Ik deed een knikje met mijn hoofd naar Charlie. Harry grijnsde, sloeg zijn arm om Charlie’s kinderstoeltje heen en boog zijn hoofd heel langzaam met getuite lippen naar Charlie toe, maar wel met een vieze mond – zo vader, zo zoon.
Toen Charlie dat echter zag legde hij zijn handjes op Harry’s borst en probeerde hem schaterend weg te duwen.
Toen iedereen zo’n beetje klaar was met zijn of haar eten, begon ik met Gemma af te ruimen. Na het laatste bord op het aanrecht gezet te hebben, richtte ik me tot Anne. ‘Hebben we nog een toetje? Zal ik die dan klaarmaken?’
‘Je hoeft niks klaar te maken, lieverd. Ik heb gewoon simpele waterijsjes in de vriezer. Wil je die wel even pakken?’
Nadat ik iedereen van een ijsje had voorzien ging ik zelf ook met eentje weer zitten.
Harry keek me spottend aan. ‘Moet je niet eerst je bord leegeten voordat je een toetje mag?’
Ik vernauwde mijn ogen tot spleetjes en keek Harry scherp aan. ‘Hou je mond, Styles. Toevallig kan ik iets warms en zwaars zoals lasagne, ook al is het heel erg lekker, even niet meer hebben! En zeg dat niet voor de neus van ons... zoontje.’ Goh, dat kwam er behoorlijk raar uit. Harry vertrok geen spier, maar stak in plaats daarvan zijn tong naar me uit. Kinderachtig.



De 100 abo's bereikt welkom welkom mensjes

ik denk dat ik even heel hard ga juichen

Reacties (10)

  • DreamLover

    I love this story!!! Maar kinderstoel? Charlie is 4 en een half toch? Haha. Of bedoel je zo'n triptrap stoel? X

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    ahw,
    super lief stukje.
    snel verder.
    x.

    5 jaar geleden
  • CurllMonster

    Zooooooo schattig!!!
    Snel verder xx
    (nog een stukje omdat we met 100 abootjes zijn)??????

    5 jaar geleden
  • Nashton

    Aww, schattig. ):
    TE SCHATTIG.
    Ze passen zo goed bij elkaar. :d

    5 jaar geleden
  • Jolieeee

    Schattigg! Snel verdeer

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen