Foto bij See the stars with you

Het was een halfuur verder en de schemering begon al aardig in te zetten. Ik zat met Harry in de tuin, genietend van een koel briesje na een bloedhete dag, terwijl Anne, Gemma en Robin nog gewoon binnen zaten.
We zaten op de witte tuinbank in de hoek van de tuin, onder het kleine appelboompje. Mijn benen lagen op Harry’s schoot, terwijl hijzelf gedachteloos voor zich uitkeek en verstrooid met mijn schoenveter speelde. Ik nipte zelf van mijn glaasje rode wijn – Harry dronk niets en had zich aan de afspraak gehouden. Ik genoot van die stilte, en ik wist dat Harry dat ook deed.
‘Charlie heeft soms nachtmerries.’ zei ik tenslotte. Harry ontwaakte uit zijn gedachtenstroom en keek me vragend aan. ‘Is dat niet wat elk kind heeft?’
‘Die van hem zijn altijd hetzelfde – hij wordt nooit wakker, terwijl hij wel woelt en kreunt. Soms mompelt hij dingen, en áls hij weer wakker wordt herinnert hij zich helemaal niks meer.’
Harry fronste. ‘Sinds wanneer heeft hij die nachtmerries?’
‘Rond zijn derde.’
‘O.’
‘Je hebt het zelf ook meegemaakt. Hij had er vandaag toevallig weer een.’
‘Echt? Toen hij zo lag te woelen, had hij een náchtmerrie?’
‘Uhu.’
‘En... wat mompelt hij dan? Vraagt hij iets of zegt hij wat?’
‘Hij praat, maar verlangt wel naar iemand.’
‘Wie?’
‘Jou.’
‘Echt?’
‘Ja.’
Het was even stil. Harry keek me fronsend aan. Toen pakte hij mijn hand. ‘Ik zal jou en Charlie nooit in de steek laten, Abby, als je je dat soms afvraagt. Zeker niet nu.’
Ik glimlachte zwak. ‘Weet ik. Ik probeer je alleen meer over Charlie te vertellen, zoals beloofd.’
‘O, ja.’
‘Weet je wat me altijd zo bezig heeft gehouden, al sinds zijn geboorte? Die frons. Precies dezelfde als die van jou. Zelfs in het ziekenhuisbed, toen ik hem na het huilen voor het eerst in mijn armen had, had hij die frons al alsof hij boos was dat hij uit zijn rustige wereld in mijn buik werd gehaald.’ Harry glimlachte vertederd. ‘En zelfs daarna, boos of serieus – het maakte niet uit. Hij had áltijd die frons. Het maakte me gek.’
Harry keek me expres met een frons tussen zijn wenkbrauwen aan en lachte toen. Grappenmaker.
‘Waarom werd je er dan gek van?’
‘Omdat het me steeds weer aan jou deed denken.’
‘O.’
Het was weer even stil. Harry was begonnen met het masseren van mijn voeten, nadat hij mijn schoenen had uitgetrokken. Iets waar ik geen neen tegen zei, en ik sloot dan ook genietend mijn ogen.
‘Vertel eens over Tristan?’ Gaat het goed met hem?’
Harry glimlachte zwak. De glinstering bereikte zijn ogen niet. ‘Niet zo fantastisch zoals met Charlie.’
Ik deed alsof mijn moeder me nooit wat over Harry’s problemen had verteld, want ik wilde het horen van de persoon zelf. ‘Vertel.’
Harry slikte even. ‘Eh... het is eigenlijk nooit meer goed gegaan tussen mij en Caroline. Ook niet toen ik het ziekenhuis binnenstapte toen ze moest bevallen. De eerste jaren van Tristan’s leven probeerden we allebei de schijn nog op te houden dat alles oké was – voor Tristan. Maar uiteindelijk ging het gewoon niet meer. Elke keer als Tristan – soms huilend – iets nodig had, maakten we ruzie om wie er voor hem zou zorgen. Terwijl zorgen voor je kind gewoon iets leuks is.’ Ik glimlachte zwak. Daar had hij zeker gelijk in.
‘We gedraagden ons gewoon echt ongelooflijk kinderachtig.’
‘En nu?’
‘Zitten we verdomme verwikkeld in gezeik over de voogdij. Ik ben al sinds het begin gewoon oké met co-ouderschap, maar Caroline wil er niks van weten. En ik ben niet van plan mijn eigen zoon maar één keer in de twee weken te zien, als zij de voogdij heeft.’
‘En wat ga je doen als je het wint? Hem mee op toer nemen? Wat vinden de andere jongens er eigenlijk van?’
Harry fronste. ‘Ik heb nog geen idee, Abby. Misschien wel ja, maar hij moet in ieder geval naar school blijven gaan. Misschien dat een privéleraar een optie is.
In dat opzicht is het bij Caroline inderdaad gunstiger, dat weet ik.’
Harry’s ogen glinsterden. Ik haalde mijn benen van zijn schoot en ging dicht naast hem zitten. Mijn arm sloeg ik om zijn schouders heen. Nu ging ik er voor hem zijn.
‘Maar in andere opzichten is het bij jou weer gunstiger, toch? Ten eerste heb je vast en zeker meer geld dan Caroline, en kun je dus beter bijdragen aan de opvoeding. Ten tweede zal Tristan bij jou veel meer tot zijn recht komen. Ten derde heeft hij dan vier nieuwe ooms. Én hij heeft jou, Harry. Je bent echt een hele goede vader, weet je dat? Hoe je vandaag omging met Charlie... Dat was fantastisch.’
Terwijl ik praatte, had ik mijn hoofd met mijn wang op Harry’s schouder gelegd. Even zei hij niks. Toen legde hij zijn hoofd op de mijne. ‘Bedankt dat je er bent, Abby.’ De emotie in zijn stem was duidelijk te horen. Ik glimlachte. ‘Dat zit wel goed. Als je er maar niet voor zorgt dat ik spijt ga krijgen, Styles.’
‘Hey! Wat denk je wel niet? Je moet zelfs de jongens echt weer even zien, hoor. Vooral in het begin hebben ze non-stop aan mijn kop gezeurd of je nou eens een keer terug zou komen. Ze wilden het niet geloven, of zo.’
Ik begon zachtjes te lachen. ‘Tja, sorry.’
Even was het weer stil en ik ging weer rechtop zitten. Nadenkend staarde ik voor me uit.
‘Slokje wijn? zei ik vragend en zonder mijn blik naar Harry toe te draaien hield ik het glas voor zijn neus. Meteen legde hij zijn hand op mijn en duwde het omlaag, weg van hem. ‘O gatver, nee! Bedankt, hoor.’
Ik grinnikte zachtjes en hield mijn arm op mijn schoot, daar waar Harry het omloog geloodst had. Zonder wat te zeggen liet hij zijn hand liggen.
Dan schoot me plotseling wat te binnen. ‘Weet je wat bij jou ook gunstiger zou zijn?’
Harry keek me met een klein glimlachje aan, het maanlicht wat alleen de contouren van zijn gezicht, haar en de glans in zijn ogen liet zien. ‘Vertel het eens, Wright.’
Ik rolde mijn ogen bij zijn woordkeuze, maar negeerde het verder wel. ‘Tristan zou ook Charlie hebben, als jij de voogdij over hem had. Een broertje. Een leeftijdsgenoot. Weet je wel... Iemand met wie hij wat gemeen heeft – een vader en een onbedoelde zwangerschap – en waarin hij zich ook wel in kan vinden. Met Charlie gaat het prima en Tristan zou bij hem kunnen zien hoe hij ook weer beter kan worden. Dat Charlie – onbewust, natuurlijk – het goede voorbeeld geeft aan Tristan. Toch?’
Harry keek me aan. ‘Zou je dat doen? Charlie kan onbedoeld ook weer negatief beïnvloedt worden door Tristan. Het is dan wel zijn oudere broer, snap je?’
Ik knikte instemmend. ‘Ja, dat begrijp ik. Maar Charlie weet wat hij wel of niet moet doen en anders ben ik – of jij – er voor hem om hem eventueel te helpen. Bij Tristan kan ik denk ik niet veel, aangezien ik zijn echte moeder niet ben, maar Charlie kan ik wel op de goede weg helpen én houden.’
‘Je haalt je teveel in je hoofd, Abby.’
‘Houd je kop, Styles. Ik ben lang genoeg een slechte vriendin voor je geweest en nu ga ik mijn best doen je te helpen. Het maakt me geen flikker uit van jij ervan vindt, maar ik denk echt dat Charlie Tristan kan helpen. En je kan hiermee misschien wel de voogdij over hem krijgen, Harry. Besef dat eens!’
Hij suste me geamuseerd door een arm om me heen te slaan en me dicht tegen hem aan te trekken. ‘Ik meen het,’ mompelde ik nog terwijl ik mijn glas wijn leegdronk.
‘Pas je wel op met drinken, Abby?’
Ik keek Harry spottend aan. ‘Ik heb op mijn negentiende er een dikke baby uitgeperst en jij vraagt je af of ik wel tegen alcohol kan? Idioot.’
Harry lachte zachtjes. ‘Ja, sorry hoor. Ik wil gewoon dat je oké bent.’
‘Aww.’
‘Dan kots je tenminste niet mijn schoenen onder.’
‘Ha ha. Wil je een klap?’
‘Leg jij dan morgen aan Charlie uit waarom zijn papa een blauw oog heeft?’
‘Waarom ik? Ben je te bang je eigen zoon te vertellen dat je een eikel bent?’
‘God, ik zou niet durven.’
‘Fatsoen is iets wat jij nog mist, Styles.’
‘Thanks. Verwacht ook maar niet dat ik het ooit nog krijg.’
‘No pro, bro.’ zei ik simpel.
‘Wat zeg je nou?’
‘Wat?’
‘“No pro, bro”? Dat is straattaal. Ben je een hoertje geworden of zo?’
Ik hapte naar adem. ‘Harry! Gedráág je!’
Harry grijnsde en schoof met een hand de krullen terug op zijn hoofd. ‘Joking.’
‘Dat is je geraden.’
‘Meende je dat trouwens?’
‘Wat meende ik? Dat je een eikel bent? Ja.’
‘Nee nee, dat andere – dat jij of ik Charlie moeten helpen als hij een fout maakt, bijvoorbeeld bij Tristan.’
‘Hoe bedoel je?’
‘Laat je mij helpen bij de opvoeding?’
Ik haalde mijn schouders op. ‘Ja, waarom niet? Jij bent toch de vader?’
‘Dus? Dit is pas de eerste dag dat ik jullie weer heb gezien.’
‘En wie zei dat dat de laatste zou zijn? Trouwens, ik heb ook iemand nodig die alle avonden op Charlie past als ik uitga.’
‘Ha ha. Erg grappig.’
‘Wat? Dat meen ik serieus. Ik zou wel weer met wat oude bekenden af willen spreken, of zo.
Ken je Thom nog? Ik zou hem wel weer eens moeten bellen voor een gezellig avondje uit – de vorige keer liep erg leuk af. Ha ha.’
‘Wat? Dat joch wat feitelijk je snoepje was in de tijd dat ik je lekkere hoofdmaal was? Laat me niet lachen.’
‘Hij was toevallig erg aardig, Styles... stop met grijnzen idioot! Hij zal prima gezelschap zijn bij het uitgaan.’
Harry keek me waarschuwend aan. ‘Je gaat hem niet bellen, Abby. Als je gezelschap zoekt ga ik met je mee, niet Thóm.’ Hij trok een grimas bij het uitspreken van die naam.
‘Hey, dat bepaal ik zelfs wel! Bovendien kan híj tenminste dansen.’
‘Wat zeg je nou?’
Harry stond abrupt op en trok me pardoes mee. Hierdoor was ik mijn balans vrijwel kwijt en viel ik tegen hem aan. Van die gelegenheid maakte Harry gebruik door mijn ene hand en zij te pakken en me te leiden.
‘Goh, niet slecht.’
‘Is dat alles? Ik ben hartstikke pro, hoor.’
‘Pro hoe.’
‘Volgens mij is hier iemand nog steeds boos op Harry.’
‘Waarom dan?’
‘Omdat Harry meerdere vrouwen zwanger heeft geneukt.’
Mijn rode hoofd verberg ik in Harry’s borst bij het horen van zijn schaamteloze woorden. ‘Als er meer zijn dan alleen Caroline en ik, pak ik gelijk mijn koffers.’ murmelde ik in zijn shirt. Harry begon te lachen. ‘No worries. Jullie zijn de enige.’
‘Serieus? Geen pro hoe?’
‘Géén pro hoe.’ beloofde Harry me. Ik glimlachte.



Oké, er zijn dus mensen die wel willen weten hoe Aibileen, Charlie en Tristan eruitzien. Voor degenen die dat niet willen, klik dan !!NIET!! op de links!

Tristan (je ziet dat het jochie in een rolstoel zit, maar in dit verhaal is Tristan gewoon gezond - dit is niet met verkeerde bedoelingen!)

Charlie (was denk wel te verwachten he haha)
Charlie

Aibileen
Aibileen
Aibileen én Harry
Aibileen én Harry
Weer Harry én Aibileen :')
En nog een keer! Ha

Reacties (10)

  • lashtonisbae

    Als ik charlie en tristan in mijn hoofd heb, haal ik harry's babyfotooos gewoon in mijn hoofd

    3 jaar geleden
  • Subdivisions

    Omg die laatste foto van Harry en Abby! Ben jaloers op dat meisje >.<
    Xx

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Aaawh c:
    Telkens als ik denk aan Harry zie ik hem voor met krullen
    Maar Charlie is schattig ^^
    Ga snel verder xx

    5 jaar geleden
  • Bitchachos

    Ahww, cute foto's :3

    5 jaar geleden
  • Jolieeee

    Hahahahaha jouu woordkeuzes! Grappig!
    Nouuu snel verder jij!

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen