Foto bij Fight 43

~Maura Aslan~

Toen de poort helemaal omhoog was hingen we de touwen vast en renden terug naar het binnenplein waar we zagen hoe ook Eustace boven het dak cirkelde en het geroep van de Narniërs en Telmarijnen kwam steeds dichter bij.
Op de brug greep ik de teugels van Destriër weer vast en sprong erop waarna ik mijn zwaard trok en zij aan zij met Caspian, Thorin en Eric het kasteel binnen viel.
Vanuit de stallen kwamen nu ook soldaten met en zonder paarden op ons af ‘For Narnia! For Aslan!’ schreeuwde mijn hele leger waarna ik al de eerste soldaat van zijn paard sloeg en zonder twijfelen harteloos door ging met vechten.
Toen ook de wolven vanachter mijn leger tevoorschijn sprongen leek het leger van de heks helemaal niet meer te weten waar te beginnen.
Nadat ik zeker al 10 soldaten van het leven had beroofd keek ik even rond, Caspian had ook al genoeg soldaten de grond in geslagen,Thorin was al zijn woede aan het afreageren op de soldaten en Rosalie was blijkbaar werkelijk zo goed als ze mij verteld had, net toen Eric van zijn paard getrokken werd en een soldaat van de heks zijn zwaard wegschopte sprong Rosalie tevoorschijn en sloeg de ene soldaat zijn hoofd eraf, stak haar zwaard recht door het hart van een andere en gaf daarna Eric’s zwaard terug waarna ze doorging.
Toen ik naar boven keek zag ik haar plots staan, de heks, op het balkon van mijn kamer, de kamer waar ik en Caspian in sliepen.
Meteen liep ik naar de dichts bijzijnde deur die me naar binnen kon leiden, terwijl ik nog een paar soldate medegenloos afslachte bereikste ik de deur.
Ik sprong van Destiers rug af en kon hem enkel het beste toewensen waarna ik razend naar boven toe liep.
In de trappenhal weerklonken geluiden van voetstappen en deuren die dichtsloegen maar waar ik ook keek viel er niets of niemand te zien.
Toen ik dan toch eindelijk bij mijn slaapkamerdeur aankwam en die opende terwijl ik mijn zwaard trok en voor me hield zag ik dat daar niemand meer was.
‘Where are you?’ schreeuwde ik dan ook razend ‘are you afraid witch? Are you hiding for the true queen of Narnia?’ vroeg ik dan spottend om haar te lokken maar ze was hier blijkbaar echt niet, snel sloeg ik de deur weer dicht en liep naar de volgende kamer, zo tot op het einde van de gang.
De laatste kamerwaar ze kon zitten tenzij ze via één of andere geheime gang kon vluchten.
Met een harde ruk opende ik de deur en zag de heks daar staan, in het midden van een lege kamer.
Ze was zo goed als leeg maar langs de zijkanten van de kamer stonden allemaal wanden van ijs en aan het plafond hingen al versnipperde stukjes ijzer en metaal van haar geestenleger.
Ik hield mijn zwaard stevig vast en hield het schild wat voor me, de heks stond wel met haar rug naar me toe, ze had me wel al gehoord.
‘There she is, Maura Aslan the immortal queen of Narnia, fighting for her kingdom and her throne, do you really believe that you can live forever my little queen?’ vroeg de heks terwijl ik dichterbij stapte ‘No, I know I won’t live forever, but I’ll live long enough to kil you and make an end on your reign for now and for the rest of our lives!’ zei ik hard waarna ik mijn zwaard in de heks haar rug wou steken maar ze zette net een snelle stap opzij en greep mijn hals waarna ze me kort omdraaide en me vasthield.
‘Oh your dear bodyguards are there, king Caspian you’ve never come this far congratulations, and Thorin, Eric are you finally here to seek revenge for your death family, Oh Mauraz tell me child is this how you treat your own mother? Let her fight against 3 men and her own daughter, as if that would help’ lachte de heks waarna Thorin ongelovig van de heks naar mij keek, en ook Caspian keek me ongelovig aan, enkel Eric leek zich hier niets van aan te trekken.
‘I am not your daughter! I’ll never be like you, you’ve never ever been a part of my life witch!’ gromde ik hard waarna de heks mij hard naar voor duwde waarna Eric naar me toe wou komen gerend aangezien de andere twee nog te hard in shock waren maar de heks sprak al een spreuk uit waarna al de brokstukken van het geestenleger los kwamen van het plafond en als scherpe ijspegels naar beneden vielen waardoor Caspian, Thorin en Eric maar net op tijd hun schild als bescherming konden gebruiken.

Zelf stond ik zo snel mogelijk weer op en wou eerst de andere helpen maar de heks liet me van gedacht veranderen ‘Fight Maura or this day will be the end of Narnia!’ zei ze waarna ik me razend omdraaide en naar haar toeliep.
Mijn zaard sloeg harde tegen dat van haar, 1 keer, een tweede keer, toen ze ook een twee zwaard uithaalde moest ik ook vaker mijn schild als bescherming gebruiken om de vlijmscherpe reuzemessen te ontwijken.
Toen ik even viel zag ik hoe ook Eric, Thorin en Caspian hopeloos aan het loshakken waren op de geestsoldaten.
Ik probeerde nog snel op te staan en me niet meer te laten afleiden maar de heks schopte me hard in mijn maag waardoor ik tegen een wand van ijs vloog.
Gelukkig bleed de heks toen even staan en lachte gewoon met me anders was ik er nu waarschijnlijk geweest aangezien alles echt pijn deed.
‘So that’s it my child, i must say you were right, you’re not like me, you’re not a fighter, you’re not a true queen, you’ll never be and thanks to you Narnia is lost!’ lachte de heks toen waarna ik met veel moeite mezelf rechtop probeerde te duwen.
Plots hoorde ik een erg beked lied mijn gehoorgang binnen dringen, eerst dacht ik dat ik droomde maar toen ook de heks vol ongeloof naar buiten keek was ik zeker dat het geen drom was.
Mijn volk was het lied van Thorin aan het zingen vol woede keek de heks naar buiten, maar terwijl zij in elkaar leek te krimpen werd ik steeds machtiger.
Ik liet snel mijn schild vallen greep ook een tweede zwaard en rende op de heks af.
Die deed een wanhopige poging mijn zwaarden af te schermn maar door de kracht die mijn volk me gaf raakte één van mijn zwaard al snel haar been waardoor en in elkaar zwakte en ik haar en harde slag gaf met mijn knie waardoor ze helemaal viel.
Zonder nog te twijfelen stak ik het Aslanzwaard recht door haar borstkas in haar hart maar op het moment dat het zwaard haar hart raakte kreeg ik ook in schok.
Zelf zakte ik ook door mijn knieën maar duwde me nog recht op het zwaard ‘This is the end witch! Now who’s the queen?’ vroeg ik nadat ik even naar admem hapte.
De heks gromde even ‘If i have to go then I’m taking you with me!’ zei ze enkel nog waarna ik diep in haar ogen bleef kijken tot ik haar ziel kon zien.
Hierna sloot ze haar ogen en werd ook alles voor mij zwart waarna ik mezelf ook liet vallen.
‘Maura!’ hoorde ik een veel te bekende stem roepen.
Terwijl ik mezelf hopeloos rechtop probeerde duwen sloeg iemand zijn armen om mij heen en trok me tegen zich aan, ik had nog net genoeg kracht om te zien wie het was.
‘Thorin!’ fluisterde ik waarna hij wat haar uit mijn gezicht wreef en me stevig vast hield ‘Maura stay here, don’t you dare to give up!’ zei hij meteen waarna ik zijn hand nam ‘Caspian, Riona’ piepte ik zachtjes ‘they’ll be fine Maura you need to rest!’ zei Thorin waarna ook Eric en Caspian er nu bij kwamen, Eric was het meest gewond ‘Maura!’ hoorde ik nu nog een stem roepen, Rosalie.
Ik zag Eric al vreemd opkijken waarna ik even zijn gezicht naar mij toedraaide ‘don’t be mad at her, she saved your life on the courtyard i told her she could come’ zei ik waarna Eric enkel knikte ‘someone needs to go back to Lucy and Aslan!’ hoorde ik Caspian zeggen terwijl mijn ogen steeds verder dicht vielen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen