Foto bij 92.

It's been a while. Het spijt me, hopefully maakt dit het goed!

“Let’s get out of here,” fluisterde Zayn, enigszins hijgend. Zijn handen gleden over mijn rug. Hij trok zich terug, maar ik ging op mijn tenen staan zodat zijn lippen niet van de mijne verdwenen. Toen we elkaar uiteindelijk loslieten, en ik zijn ogen net kon zien in de het zwakke licht van de hallamp, realiseerde ik me dat ik méér wilde.

“Let’s get out of here,” herhaalde hij zichzelf.

“And go where?” Zijn kamer was… te vol. Mijn kamer werd bezet door twee andere meiden.

“Follow me.” Hij pakte me bij mijn hand en trok me de kamer uit.

“Hey, can I at least get my thongs and sweater? You may be hot, but I’m always cold,” fluisterde ik grinnikend.

“You’re always hot,” antwoordde Zayn, en hij kuste me weer. Zijn hand lag op mijn heup. Lachend pakte ik die hand en tilde hem op. “Sweater.”

“Okay, hurry, hurry, hurry.”

Ik liep op mijn tenen terug de kamer in. Nog niet halverwege stapte ik ergens op en viel bijna om. Proberend mijn evenwicht te bewaren plaatste ik mijn hand op het bed van Danielle. Kut, was dat haar voet!? Danielle werd wakker en keek me verward aan.

“Go sleep. It’s nothing. Ssssh,” suste ik haar weer in slaap. Ze gromde chagrijnig en ging weer liggen. Alles leek grappig om de een of andere reden. Ik probeerde mijn lachen in te houden, terwijl ik naar mijn bed liep en m’n slippers aan trok. In het donker moest ik even zoeken naar mijn trui, maar vond hem al snel. Op de terug weg liep ik wat sneller. Buiten stond de mooiste en liefste jongen te wachten die ik kende.

Ik verloor mijn evenwicht weer ter hoogte van Danielle’s bed. Een klein gilletje ontsnapte aan mijn mond. Danielle schoot omhoog. “Shut up!” fluisterde ze chagrijnig en liet zich daarna weer terug vallen op bed.

“Sorry,” fluisterde ik schuldbewust, maar zelfs ik kon de giechel in mijn stem horen. Wat ik aan het doen was ging tegen al Paul’s waarschuwingen in en ik had er nog maar zo weinig in de wind geslagen, maar niet heus. Ik trippelde op mijn tenen naar de deur en trok hem zo zachtjes mogelijk dicht. Ik draaide mij om en opende mijn mond om wat te zeggen, maar de hal was leeg. Ik keek de andere kant uit, en aan het einde van de gang stond een figuur. Nauwelijks details te onderscheiden, alleen het silhouette was duidelijk zichtbaar. Hij had een hoedje op en stond nonchalant tegen de muur van de hal geleund. Wat was ‘ie mooi…

Ik liep als in trance naar hem toe, wetend dat het niemand anders kon zijn dan míjn sexy vriend. Voor mij. Mijn vingers gleden moeiteloos tussen de zijne en ik liet me zachtjes meeleiden. Ten slotte wist hij waar we heen gingen.

God, hij was sexy. Donker, dreigend, dat gevoel van het onbeheerste nauwelijks bedwongen onder het oppervlak. Zijn donkere wenkbrauwen maskeerde vriendelijke ogen. Hij leunde over mij heen. Ik lag op een bank. Het leek of er nog maar een seconde voorbij was gegaan, maar toch zo snel dat ik me niet meer kon herinneren hoe ik hier gekomen was. Het kon me niet schelen. Mijn zintuigen stonden scherp op hem, ik kon de kleinste dingetjes horen. Het zachte gekraak in zijn ademhaling, het tikken van de zijn horloge, hoe zijn tenen tikten tegen de leuning van de bank.

Mijn ogen schoten als een waanzinnige heen en weer, proberend ieder detail te zien. Zijn gezicht was onweerstaanbaar aantrekkelijk. Zijn donkere ogen, omlijst door dikke wenkbrauwen, leken een wereld aan mysteries gevangen te houden en tegelijkertijd een universum aan waarheid los te laten.

Geen onzuiverheid te vinden. Perfect.

Plotseling werd ik me pijnlijk bewust van mijn imperfectie en instinctief trok ik mijn arm omhoog om het iets te maskeren. In mijn beweging sloeg ik Zayn tegen zijn kaak.

“I’m sorry!” riep ik geschrokken, en legde mijn hand meteen op de plek die ik had aangestoten. De geschrokken blik in zijn ogen maakten me aan het giechelen. Hij leunde nog steeds met zijn handen naast mijn hoofd, zijn lichaam slechts een paar centimetre verwijdert van dat van mij. En wat deed ik? Ik giechelde. Een glimlach spreidde zich langzaam rond Zayn’s lippen en liet zijn hoofd in de holte tussen mijn nek en schouder zakken,

“I love it when you do that,” zei hij in zijn diepe stem, die opeens veel dieper, veel sexier, veel voller klonk, zo in het donker. Zijn lippen kriebelde tegen mijn sleutelbeen.

“Do what?” hikte ik.

“Giggle. Your laugh makes me happy.”

Ik stopte abrupt met giechelen en begon te blozen. Hóe dan? Hoe wist hij precies wat hij moest zeggen? Hij verplaatst zijn hand, zodat hij op zijn arm kon leunen en met de andere hand streelde hij mijn gezicht. Steeds lager ging ‘ie. Hoewel ruw tegen mijn kaaklijn, kietelden zijn vingertoppen mijn hals. Sleutelbeen. Borstbeen. Schouders. Bovenarm. Ik snakte naar adem toen ik me realiseerde dat ik hem de hele tijd had ingehouden.

Langzaam draaide hij cirkeltjes in de vouw van mijn elleboog. Verder naar beneden, tot hij zijn vingers met die van mij verstrengelde en mij op hetzelfde moment zoende. Ik verborg de vingers van mijn andere hand in zijn haar, trok zijn lichaam dichter naar dat van mij. En als maar ging het door mijn hoofd: meer, meer, méér

… en dat kreeg ik.

Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Ik hou van deze story

    2 jaar geleden
  • Dapnh

    I love this story

    6 jaar geleden
  • DreamMoments

    wauw! het hoofdstukje maakt veel goed, maar niet alleen Vanessa wilt meer, IK OOK!! <3
    love this story!

    6 jaar geleden
  • Manonxxx

    wauw,
    ik heb dit verhaal echt gemist.
    Please snel weer verder
    xx.

    6 jaar geleden
  • OhSnapItzMe

    wauwie dat is lang geleden. Even een stukje teruglezen want weet niet meer precies waar het over gaat haha

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen