Foto bij chapter 008 - He is my father! Don't take him away from me!

Vanaf het moment dat ik mijn kamer aangewezen kreeg, ben ik naar binnen gerend en heb ik mezelf voorgenomen er nooit uit te komen. Natuurlijk tegen de zin van iedereen die daar werkt. Ik heb al aan die Anna duidelijk gemaakt, dat als zij tegen werken, ik ook zou tegenwerken. Er stond een kast tegen de muur. Een vrij stevige kast. Ik klom er op en keek zo neer op de kamer. Ik heb altijd van hoogtes gehouden. Als ik ergens hoog kon zitten, dan deed ik dat ook. Het gaf me een veilig gevoel. Er klopte iemand aan. "Ga weg en blijf weg!" riep ik. Toch kwam er iemand binnen. Een vrouw. Ze had een kladblok bij, een pen en een taperecorder. Ze had ook een dunne, rode map bij. "Destiny Beckx?" De vrouw keek de kamer rond. "Cumberbatch" zei ik. De vrouw keek me aan. "Ik heet Destiny Cumberbatch" Ik legde er de nadruk op. "En niet die fucking achternaam van mijn moeder" "Kom naar beneden. Ik moet met je praten" zei de vrouw. "Praat dan. Ik hoor je hier ook wel" zei ik. "Kom naar beneden. Dat is niet veilig. Straks val je" zei de vrouw. "Dan is dat mijn probleem. Alles is beter dan hier te moeten zitten" zei ik. Ik werkte tegen en hoe. De vrouw zuchtte en ging op een stoel zitten. "Ik ben mevrouw Akins. Maar je mag me ook Natalie noemen" zei de vrouw. Ik haalde mijn schouders op. "Goed" zei Natalie en begon te schrijven. "Weet je waarom je hier bent?" vroeg Natalie. "Nee! Dat niet! Maar ik weet wat ik hier doe. Ik ben mijn tijd hier aan verdoen!" zei ik. Natalie negeerde me. Ik liet haar doen. "Vertel eens wat over jezelf" zei Natalie. "Vraag wat je moet vragen, zeg wat je moet zeggen en verdwijn dan. En wat zit er eigenlijk in die rode map. De naam van mijn vader staat er op" zei ik. Natalie keek me aan. Ze stond op. "Ik zie dat je niet mee wilt werken" zei ze. Ik sprong van de kast af. "Kijk. Nu worden jullie slim" zei ik. Natalie zuchtte en nam de rode map vast. "Destiny. Ik maak me zorgen of jou vader de beste keus is om jou op te voeden" zei Natalie. Ze opende de rode map en liet een foto zien van mijn vader. "Wat wil je hier mee zeggen?" vroeg ik. Natalie liet nog een foto van hem zien. "Benedict een knappe man en ik ben bang dat hij jou..." "Je denkt toch niet dat hij mij zou aanraken!?! Hij is mijn vader, verdomme. Wat denken jullie wel niet?!" Nu was ik laaiend. Hem vals gaan beschuldigen van dingen die hij nooit zou doen. Natalie stak de foto's terug in de rode map en gaf het aan mij. "Destiny. Is het niet beter om voor je..." "Nee! Ik ga niet terug naar mijn moeder!" Ik draaide me om en verliet mijn kamer. Ik moet hier gewoon weg. Ik moet hier gewoon weg. Ik wist zeker dat ze me achterna zouden rennen, dus liet ik het alarm afgaan en gebruikte de heisa, om ongezien te ontsnappen. Ik had de rode map nog steeds vast. Omdat dat het enige was dat ik mee had, plus mijn gsm en mijn persoonlijke spullen, zoals geld en huissleutels, nam ik een taxi. Ik kon niet naar huis, want waarschijnlijk zouden ze me daar als eerste gaan zoeken. Gelukkig had ik het adres van Martin ook, dus ging ik daarna toe.

later...

Ik stapte uit, betaalde de chauffeur en liep naar de voordeur. Ik belde aan. Ik keek angstig rond me. "Destiny!" Ik keek Martin aan. "Ik hoop dat ik niet ongelegen kom" zei ik. "Natuurlijk niet! Kom binnen! Je vader is hier ook" zei Martin. Ik keek op en rende naar binnen. "Hij zit in de woonkamer" zei Martin, maar ik had het al gezien. Ik stond in de opening, starend naar mijn vader. Hij staarde naar mij. Hij was bleek. Lijk bleek. Het breekt hem! Hij leed hier onder en ik er niks aan doen. Dit is allemaal mijn schuld! Ik kreeg tranen in mijn ogen. Ik rende op hem af en omhelsde hem. "Ik kan daar niet blijven! Ik word daar gek!" zei ik, snikkend. Benedict kalmeerde me. "Stil maar. Ik ben bij je" zei kei kalmerend. "Wat is er gebeurd? Waarom ben je weggelopen?" vroeg Martin. Ik keek hem aan en gaf hem de rode map. "Benedict is een knappe man, zeiden ze. Je kunt al raden wat ze daarmee bedoelen" zei ik. Martin keek op. "Dat is belachelijk!" zei Benedict. Ik nam hem steviger vast. "Vind ik ook! Maar ze vinden het beter dat ik naar mijn moeder ga! Ik wil niet, pap! Ik wil bij jou blijven!" zei ik. "Jij zorgt tenminste voor me" Benedict kuste mijn hoofd. "Ik weet gewoon dat je me niet zou aanraken! Je bent mijn vader! Hoe durven ze?!" "Sssh" zei Benedict. "Rustig blijven. Straks val je weer flauw" Hij heeft gelijk. Toen in het park was het ook gebeurt en dat door de stress van mijn moeder. Maar nu krijg veel meer stress dan anders. Ik probeerde te kalmeren, maar dat lukte niet goed. Ik merkte dat Benedict het in de gaten had, want hij wiegde me, om me zo te kalmeren. En dat had effect. Ik werd steeds rustiger. Te rustig zelfs. Ik begon moe te worden, maar ik durfde mijn ogen niet dicht te doen. "Slaap maar. Ik zorg ervoor dat je niet terug in de instelling komt. Jij blijft gedurende het hele proces gewoon bij Martin" zei Benedict. "Maak je maar geen zorgen, Destiny. Bij mij ben je veilig. Ik laat ze je niet mee nemen. Niemand haalt jullie uit elkaar op geen enkel manier!" zei Martin. Ik vertrouwde hen, dus ik deed mijn ogen dicht. Ik voelde hoe Benedict me op pakte en me naar boven droeg, waar hij me op een bed legde. "Slaap wel, lieverd" zei Benedict. Hij kuste mijn voorhoofd en verliet de kamer. "Ik hoop dat alles in orde komt" hoorde ik Martin zeggen. "Destiny is een harde meid. Zij houd zich wel staande! Dat weet ik. Dat zie ik! Zij is mijn dochter en niemand neemt haar weg bij mij!" Er rolde een traan over mijn gezicht. Hij heeft mijn wereld veranderd. Hij maakt het beter dan ooit tervoren.

Reacties (3)

  • MysticXheart

    liefje, ik zou dit al niet kunnen schrijven omdat ik telkens te hard zou fangirlen op mijn stoel.
    Please... SCHRIJF VLUG VERDER WANT ANDERS GA IK NIET VERDER BIJ MIJN STORY EN DAN MOET JIJ WEL VERDER ALS JE WILT DAT IK VERDER GA MUAHAHAHAHAHAHAHAHA

    Nee grapje hoor, natuurlijk schrijf ik verder. Maar een bedreiging op z'n tijd doet het zo nu en dan goed...

    8 jaar geleden
  • HiIson

    Die moeder kan de tering krijgen. Sorry, dat ik het zeg.
    Ik ben zo blij voor Destiny dat ze bij Martin kan blijven.
    Snel verder, ik vind dit te geweldig!!(flower)

    8 jaar geleden
  • Skynight

    Wat? Even een superberoemde persoon van pedofilie beschuldigen Ö Hoe durven ze!
    Dit is een goed stukje, snel verder:)

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen