Foto bij 03

Shannon Elisa DeGray

We lopen samen de woonkamer in.
‘‘Pizza!’’ roept Louis opgewonden. Zayn grijnst.
‘‘Waar bleven jullie zo lang?’’ vraagt hij nieuwsgierig. Ik kan hem niet uitstaan. Die rotkop van hem. Ik geef toe dat zijn gezicht prachtig is en zijn haar altijd perfect op zijn plaats valt, wat hij ook doet. Maar toch heeft hij een rotkop. Gewoon omdat hij een klootzak is. Ik kijk hem zwijgend aan. Niall weet wat we gedaan hebben. Hij weet altijd alles. Alsof hij alles van mijn ogen kan aflezen.
‘‘Ik heb geen honger, ik ga denk ik even wat lezen in mijn kamer’’ zeg ik zonder nog aandacht te besteden aan Zayn's vraag. Ik draai me om om weg te lopen, maar Liam pakt mijn hand vast. Ik draai mijn hoofd naar hem toe.
‘‘Ik heb een leuke dag gehad met je’’ fluistert hij zacht. Ik glimlach. Hij laat mijn hand los en ik loop door naar mijn kamer. Ik open de deur en loop naar binnen. Ik snap nog steeds niet waarom hij ineens zo raar deed, maar dit maakt me blij. Op mijn bed ligt een briefje. Ik loop er naar toe. Ik twijfel of ik hem moet lezen. Voor hetzelfde geld is het een dreigement van Zayn. Ik pak hem en vouw hem open. Kom vanavond rond 2 uur naar de fontein voor het hotel - Niall. Ik haal opgelucht adem. Niall kan ik vertrouwen. Hij zou nog geen vlieg kwaad doen, letterlijk. Hij vangt ze en zorgt er persoonlijk voor dat ze veilig buiten komen. Hij is zo schattig en natuurlijk heel lief. Hij is niet zo gespierd als de rest van de groep. Hij is een tengere jongen, maar dat maakt hem juist zo leuk. Hij schept ook nooit op over hoe goed hij eruit ziet. Soms denk ik zelfs dat hij een beetje onzeker is. Maar hij ziet er leuk uit. Tenslotte zouden miljoenen meisjes hun hart aan hem schenken. Ik glimlach een beetje. Ik krijg vlinders in mijn buik van Niall. Snel verdwijnt de glimlach weer. Nee, ik heb Liam. Ik kan nu niet voor Niall vallen. Ik heb een keuze gemaakt en ik kan niet ineens overspringen. Ik neem een diepe zucht.

Ik kijk op mijn telefoon naar de tijd. Vijf voor twee. Ik sta op en loop de kamer uit. Er is een zacht oranje licht in de gang, dus ik zie niet heel goed waar ik loop. Ik zwaai mijn armen voor me uit zodat ik nergens tegenaan loop. In de hal van het hotel hangt een grote kroonluchter waar fel licht uit komt. Ik zie Niall door de ramen van de grote deuren van de ingang al bij de fontein staan. Ik duw met moeite de zware deur open en loop op hem af. Hij draagt nette kleding. Een gewone spijkerbroek met een wit T-shirt en een zwarte colbert erover. Hij heeft een roos in zijn hand.
‘‘Hey’’ zeg ik met een glimlach. Hij gaat op een bankje bij de fontein zitten. Ik ga naast hem zitten. Nog steeds zwijgend geeft hij me de roos. Dit is zo romantisch.
‘‘Mag ik wat vragen?’’ vraagt hij met zachte, fijne stem.
‘‘Ja, tuurlijk!’’ antwoord ik. Hij kijkt in mijn ogen.
‘‘Waarom Liam?’’ zegt hij met een afkeurende blik. Tja, waarom Liam? Ik weet het zelf niet eens. Hij is gewoon zo leuk.
‘‘Hij is lief en ik kan hem vertrouwen’’ antwoord ik. Hij kijkt nog steeds in mijn ogen.
‘‘Ik ben toch ook lief en je kan me toch vertrouwen?’’ zegt hij.
‘‘Ja’’ zeg ik zacht. Het is het enige wat ik kan zeggen. Hoe moet ik hier nou op reageren?
‘‘Liam is slecht voor je, geloof me’’ zegt hij.
‘‘Wat bedoel je, Niall? Hij is juist heel goed voor me en ik houd van hem’’ antwoord ik fel. Hij kijkt naar de roos in mijn hand.
‘‘Ik kan je niet vertellen waarom’’ mompelt hij. Ik haal mijn hand door mijn haar en zucht. Waarom is Liam niet goed voor me? Hij is geweldig. Ja, hij heeft wel wat rare kanten, maar hij is een geweldig vriendje. Hoewel ik niet zeker weet of onze relatie wel al officieel is, maar hij is in ieder geval alles behalve slecht voor me. Hij maakt me gelukkig... denk ik.
‘‘Laten we erover ophouden’’ zeg ik. Zijn mondhoeken krullen omhoog.
‘‘Dat is de Niall die ik ken’’ lach ik. Ik glimlach naar hem. Hij laat zijn vingers in het water van de fontein glijden.
‘‘Het is best warm’’ zegt hij.
‘‘Wat wil je daar mee zeggen?’’ zeg ik fronsend. Hij grijnst.
‘‘Oh nee! Geen denken aan!’’ zeg ik. Ik sta snel op, maar Niall pakt mijn handen stevig vast.
‘‘Ik ga wel eerst’’ zegt hij opgewonden. Hij laat mijn handen gaan en zet een been in het water. Na even aarzelen gaat zijn tweede been ook het water in. Hij maakt een kommetje van zijn handen en laat er water in lopen. Ik kijk hem aan. Voor ik het weet ben ik natgegooid met het lauwe water van de fontein. Ik laat de roos vallen. Met open mond wrijf ik het water uit mijn ogen. Ik ren de fontein in en spring op Niall's rug. Hij probeert recht op te blijven staan, maar het kwam zo onverwachts dat we allebei in het water vallen. Lachend liggen we in en het water en proberen zoveel mogelijk naar elkaar te spetteren. Wanneer hij stopt, stop ik ook. Hij gaat rechtop zitten. Hij helpt me omhoog. We kijken elkaar diep in de ogen. Ik kijk hoe zijn gezicht steeds dichter bij de mijne komt, maar nog steeds focus ik me op zijn mooie felblauwe ogen. Als zijn lippen de mijne raken, besluit ik in te gaan op de zoen. Hij beweegt zijn lippen liefdevol op de mijne en het enige waar ik nu aan kan denken is hoe leuk Niall wel niet is. Ik leg mijn armen om zijn nek. Langzaam begin ik me te beseffen dat dit absoluut het ergste is wat ik Liam aan kan doen. Het was erg als ik het met Harry of Louis zou doen, maar Niall is toch wel zijn beste vriend. Ik leg mijn handen op zijn borst en duw hem zacht van me af.
‘‘Niall, het spijt me.. Ik kan dit niet’’ fluister ik. Hoe graag ik dit ook wil en hoe veel ik ook naar Niall verlang, dit kan ik Liam niet aan doen. Ik sta voorzichtig op en stap uit de fontein. Niall klimt er met wat moeite, omdat het zo glad is, ook uit. Ik wil bukken om de roos de pakken, maar Niall schopt hem weg. Ik schrik ervan. Zonder iets te zeggen loopt hij terug het hotel in. Ik pak de roos alsnog op en ga weer op het bankje zitten. Een diepe zucht verlaat mijn mond. Mijn ogen vullen zich met tranen. Ik wil Niall geen pijn doen, maar ik wil Liam zeker geen pijn doen. Een dikke traan verlaat mijn traanbuis en rolt over mijn wang. Waarom kan alles niet gewoon gaan zoals ik het wil? Ik sta op en loop terug naar het hotel. De deurwachter kijkt me afkeurend aan.
‘‘Volgende keer uit de fontein blijven’’ zegt hij met een lage, strenge stem.
‘‘Sorry’’ zeg ik met een trillende stem. Hij doet nog wel de deur open, wat me verbaast, aangezien hij er totaal niet aardig uitziet. Nou ja, het is natuurlijk wel zijn werk. Ik loop naar binnen zonder iets te zeggen. Ik wou dat ik gewoon thuis was. Geen drama, helemaal niks.

Reacties (6)

  • HaZaLiLoNi

    #TeamNiall

    8 jaar geleden
  • TheBlueJay

    TEAAAAMMM NAILLLLLEEERRRR ik weet ik ben laat maar ik vind dit verhaal trouwens een beetje vreemd of heb ik iets gemist?

    8 jaar geleden
  • Big1dfan

    :3
    Snel verderr!

    8 jaar geleden
  • hnoyen

    nah Liam meent het wel deze keer xx

    8 jaar geleden
  • Sophietjuh99

    TEAM NIALL!! Xx

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen