Shannon Elisa DeGray

Ik word wakker van het vervelende gepiep van mijn wekker. Ik kijk hoe laat het is. Zeven uur 's ochtends, fijn. Ik heb barstende koppijn en zodra ik rechtop zit, begin ik te kokhalzen, van het misselijke gevoel dat in mijn keel hangt. Ik kijk in de spiegel naast mijn bed. Ik ben lijkbleek. Ik sta op en alles draait. Ik grijp me vast aan de spiegel, die zonder pardon samen met mij op de grond valt. Het enige wat ik kan doen is sarcastisch lachen.
‘‘Geweldig’’ zeg ik hard. Ik duw de spiegel met moeite van me af. Ik leg mijn hand op het zachte tapijt en duw mezelf langzaam omhoog. Ik loop voorzichtig naar de deur en duw hem open. Ik loop de kamer uit en sla de de deur weer dicht. Ik hoor geschreeuw uit de woonkamer komen. Ik loop op het lawaai af. In de deuropening blijf ik staan om te kijken wat er aan de hand is. Al snel zie ik Liam een klap uitdelen. Ik zie nog wazig uit mijn ogen en aangezien alles draait zie ik moeilijk wie hij geraakt heeft. Al snel zie ik dat Zayn degene is die de klap kreeg, want in één sprong liggen ze beide op de grond Zayn gaat bovenop hem zitten en begint harde klappen te geven. Niall zit in de keuken en Louis en Harry zitten ze een beetje aan te moedigen.
‘‘Stop!’’ roep ik hard. Ze kijken me allemaal aan. Zayn heeft zijn vuisten gebald en doorboort me met een woedende blik. Hij stormt op me af, duwt me tegen de muur en grijpt me bij mijn keel.
‘‘Ik zei toch dat je niks mocht zeggen’’ sist hij in mijn oor. Ik voel het bloed naar mijn hoofd stromen. Ik kan moeilijk ademhalen. Liam rent op ons af en duwt Zayn aan de kant. Leunend tegen de muur glijd ik naar de vloer. Ik begin te hoesten.
‘‘Waarom heb je het hem verteld?’’ vraag ik schor.
‘‘Het spijt me.. Ik kon het niet meer hebben. Hij praat over je alsof je vuilnis bent’’ zegt hij. Het enige wat ik kan is hem stomverbaasd aankijken. Wat gebeurt er toch allemaal. Liam tilt me op. Hij brengt me naar mijn kamer. Hij zet me voorzichtig op het bed en pakt mijn half uitgepakte koffer. Hij haalt de kleren, die ik in de grote kast in de kamer heb neergelegd, eruit en begint mijn koffer weer in te pakken. Ik zit nog geschrokken voor me uit te staren.
‘‘Blijf hier, ik ga mijn koffer halen’’ zegt hij haastig en loopt de kamer uit. Ik sta op en pak de koffer. Ik neem een diepe zucht. Ik voel nu de tranen pas omhoog komen. Liam loopt terug de kamer in met zijn koffer.
‘‘Kun je zelf lopen?’’ vraagt hij bezorgd.
‘‘Ja’’ antwoord ik angstig. Hij pakt mijn vrije hand en samen lopen we snel naar de hal van het hotel. Hij checkt snel uit. Uit paniek gaat er van alles mis, hij laat alles vallen, hij stoot alles om. Hij krijgt het toch voor elkaar om alles af te ronden. Hij loopt met me naar buiten, naar zijn auto. Hij zet de koffers in de achterbak. Hij houdt de deur van de auto voor me open en langzaam laat ik mezelf in de passagiersstoel zakken. Liam slaat de deur dicht als hij ziet dat ik goed zit. Hij stapt er aan de andere kant in. Als hij de auto gestart heeft, scheuren we weg.
‘‘Waar gaan we heen?’’ fluister ik.
‘‘Naar een klein vakantiehuisje van mijn neef’’ zegt hij zonder me aan te kijken. Hij heeft alleen maar oog voor de weg.
‘‘Waarom?’’ vraag ik. Hij zucht.
‘‘Je weet dat Zayn een klootzak is, maar hij is nog veel erger dan alleen dat’’ antwoord Liam.
‘‘Wat bedoel je? Waarom?’’ vraag ik nog verbaasder.
‘‘Laten we er gewoon over ophouden’’ zegt hij geïrriteerd. We stoppen bij een huisje helemaal gemaakt van hout, midden in een bos. Ik stap de auto uit zonder iets te zeggen. Liam doet hetzelfde. Hij lijkt boos. Ik ben degene die geïrriteerd mag zijn, ik word zomaar meegenomen naar één of ander vakantiehuisje in de middle of nowhere. Ik weet niet eens wat er allemaal aan de hand is. Ik kijk om me heen. Liam haalt de koffers uit de achterbak en zet ze in de bladeren gemixt met zand. Hij pakt zijn eigen koffer en loopt naar het huisje.
‘‘Hoe zit het met de tour?’’ vraag ik.
‘‘Dat wordt wel geregeld’’ antwoord hij. Hij haalt een verroeste sleutel uit zijn zak en draait de deur van het slot. Er klinkt hard gepiep en gekraak wanneer hij de deur open maakt. Hij loopt naar binnen en krijgt net zijn grote koffer door de kleine deuropening. Ik pak mijn koffer en loop hem langzaam achterna. Ook ik krijg net mijn koffer door de deuropening. Ik trek de deur achter me dicht. Er zitten weinig ramen in het huisje en het bestaat maar uit twee kamers; een woonkamer en slaapkamer. Er zitten behalve de voordeur, geen deuren meer in het huisje. Er is weinig ruimte en het is best donker. Het stinkt er ook verschrikkelijk. Ik loop de woonkamer in. Hier staat ook al het keukenapparatuur. Ik ga op de stoffige zwarte bank zitten. Liam komt naast me zitten.
‘‘Als Zayn zo gevaarlijk is, waarom is de rest daar dan nog?’’ vraag ik.
‘‘Omdat Zayn niet de enige is’’ antwoord Liam. Met grote ogen kijk ik hem aan.
‘‘Niall is toch niet zo?’’ vraag ik hoopvol.
‘‘Nee, maar Harry en Louis wel’’ antwoord hij.
‘‘Waarom is Niall niet mee?! Als ze zo gevaarlijk zijn kan Niall daar toch ook niet blijven?!’’ ik kijk hem geschrokken aan.
‘‘Hij heeft toch altijd al met ze geleefd, ze doen hem niks’’ zegt hij terwijl hij de kleine televisie aanzet. Ik wil niet dat Niall bij ze is, straks gaat hij ook rare dingen doen. Ik sta op en kijk Liam boos aan.
‘‘We gaan nu terug om Niall te halen’’ zeg ik fel. Hij kijkt me geïrriteerd aan.
‘‘Het is al erg genoeg dat ik mijn rug naar ze toekeer, Niall blijft daar’’ zegt hij streng.
‘‘Goed, dan ga ik alleen’’ ik grijp de sleutels uit zijn zak.
‘‘Shannon, ze kennen geen medelijden!’’ zegt hij. Hij kijkt me boos aan, maar ik kijk net zo boos terug.
‘‘Vertel me dan wat er aan de hand is!’’ schreeuw ik bijna.
‘‘Oké, goed! Ze hebben al eerder meisjes vermoord. Het is een soort spel. Elk jaar hebben we een nieuwe styliste, meestal een knap meisje zoals jij. Je wordt opgesloten en als je niet doet wat er gezegd wordt, doen ze je pijn. Er wordt gekeken hoelang je het volhoudt en er wordt een record bijgehouden. Ze zouden jou ook gaan gebruiken’’ zegt hij. Er gaat een angstig gevoel door mijn lichaam. Mijn ogen vullen zich weer met tranen.
‘‘En jij? Heb jij eraan meegewerkt?’’ vraag ik, trillend op mijn benen. Hij kijkt naar de vloer. Dikke tranen rollen over mijn wangen. Het is alsof mijn hele wereld instort. Alles was een leugen. Zijn hele leven. Hij is een moordenaar. Ik zit hier in een klein huisje, waar niemand me kan helpen, met een moordenaar. Ik kan nu zo hard mogelijk wegrennen en de auto meenemen, of vannacht wegsluipen en lopend de weg moeten vinden. Ik weet niet wat ik moet doen.

Reacties (6)

  • TheBlueJay

    OMG naill heeft gelijk of door dat ik net gevallen ben gek aan het worden ben!

    8 jaar geleden
  • LovelyKellic

    Omg Liam is die moordenaar Niall had gelijk! Hij wil gewoon winnen, grrr LIAM!

    8 jaar geleden
  • VeerleClifford

    ...............:O:|

    8 jaar geleden
  • LydiaMalik

    OMG:O

    Nooooooo

    Snel verder xxxxx

    8 jaar geleden
  • Big1dfan

    Omg o.O
    ;O
    Snel verder!!!
    Xx

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen