Foto bij Fight 45

~Maura Aslan~

Ik werd pas terug uit het zwart gat getrokken als ik 3 stemmen hoorde vechten ‘Then what do you want to do just let her die?’ hoorde ik Eric roepen ‘yeah or just burn her with the witch?’ mengde Thorin zich in het gesprek ‘Did i ever say such things? No! But what can i do, she’s dying slowly, i don’t want her to have a painful death i don’t want our daughter to see her like this!’ schreeuwde Caspian terug naar de twee ‘her daughter has the rights to say goodbye to her mother!’ antwoorde Eric hard ‘I don’t want Riona to remember her mother as a pale white woman, with blue lips and no voice!’ antwoorde Caspian grommend ‘then go find another medicine to make her better’ siste Thorin ‘we already tried everything, Lucy’s medicine didn’t help, Aslan couldn’t wake her up! What else can we do?’ riep Caspian hopeloos ‘guys enough! All this fighting isn’t good for her, she can hear you! Her hearts beating way too fast!’ riep Rosalie nu uit waarna ik voelde hoe iemand zijn warme hand tegen mijn koude lichaam legde ‘she’s so cold, we need to find something soon or else she’ll die!’ hoorde ik Eric bang zeggen waarna ik met wat moeite mijn ogen open kreeg en eerst even aan het licht moest wennen.
Ik zag nog net hoe Thorin de kamer wou uitlopen en snel bundelde ik al mijn kracht samen ‘Thorin Oakenshield stop running away from your problems, in the name of Thor get yourself back together!’ zei ik hard waarna Thorin vol verbazing stil ging staan en zich traag omdraaide waarna hij voorzichtig terug kwam gelopen.
‘I’m not runnign away my queen, i’m going to safe your life, i’m going to the elves!’ zei hij waarna ik hem bang aankeek en zwak mijn hoofd schudde ‘Thorin no, no please don’t go, you’ll never get there on time, it’s too dangerous, you’ll have to go through the black mountains all only!’ zei ik waarna Thorin zwak lachte ‘Maura, Narnia is in good hands now, the sun is shinning again, the woods are getting their bright colors back, birds and trees are singing in the wind, the mountains are rising up from the ground to the sun! I can do this, it’s the only way to safe you!’ zei hij waarna ik mijn hand nam er een kus op drukte en verdween
‘Eric stop him!’ smeekte ik Eric nog maar die schudde enkel zijn hoofd ‘not if it can save you!’ zei die waarna ik zuchtte en mijn hoofd weer in het kussen liet zakken.
‘You need to rest as much as possible’ zei Caspian waarna ik enkel kon knikken, ik wou hem zoveel vragen maar daar had ik de kracht niet voor, en als ik Thorin nog terug wilde zien zou ik best doen wat Caspian zei.

Dagen gingen traag voorbij, er bleef constant iemand bij me, ook al sliep ik het grootste deel van de tijd, toch moest er steeds iemand bij me zijn om te controleren of ik nog leefde.
Er was bijna een week voorbij toen ik getoeterd van een hoorn hoorde, een hoorn die ik voor vele jaren niet meer had gehoord.
De elvenhoorn, ook Rosalie moest dit gehoord hebben ‘He’s here!’ zei ze meteen opgelucht waarna ook Eric glimlachend knikte ‘Thorin did it again!’ zei hij trots waarna ik vanzelf ook glimlachte.
Niet veel later kwam Thorin de kamer ingelopen waarna hij meteen naar mij toeliep en zich naast het bed liet neerzakken ‘Maura, oh thank Aslan i came back on time!’ zei hij meteen waarna ik lachte ‘i knew you would’ zei ik zacht waarna ook Lord Silmarillion naast mij kwam zitten ‘never thought i’d come back here again after the bloody battle’ zei hij zacht waarna ik glimlachte ‘thank you so much for coming back’ zei ik waarna hij knikte ‘you’re welcome my queen, but you have to promise me if this medicine works that you’ll soon come the The Golden Islands again’ zei hij waarna ik knikte ‘of course i will!’ zei ik waarna hij knikte en een medicijn uithaalde ‘good we first need to burn the witch, you probably won’t survive that and you’ll die with her, but right after your heart stopped beating i’ll give you a drop of this medicine and you’ll come back to life, but you won’t be immortal anymore’ zei de heer waarna ik knikte ‘i don’t care just do it!’ antwoorde ik waarna hij knikte.
Eric ging naar buiten en riep iets naar wat soldaten, niet veel later voelde ik een stekende pijn aan mijn tenen, hoewel ik eerst bevroren leek, kreeg mijn lichaam nu warmer dan ooit.
Het tintelend gevoel ging steeds harder branden tot ik het uitschreeuwde van pijn, Thorin gaf me zijn hand om in te knijpen en ik maakte daar dan ook goed gebruik van.
Zweet parelde op mijn voorhoofd en ik krulde mezelf op tot plots al het gevoel verdween en alles zwart werd maar gelukkig niet voor lang.
Net toen ik dacht dat ik echt dood was en ik de eindeloze stilte en leegte beu was voelde ik iemand mijn hand nemen en niet veel later gingen ook mijn ogen weer open.
‘It worked!’ schreeuwde een stem uit waarna ik opkeek en zag dat het Caspian was waarna hij zijn armen om me heenslog en ik hetzelfde deed bij hem, even drukte hij zijn lippen op de mijne ‘I really thought i lost you!’ fluisterde hij met tranen in zijn ogen waarna ik zijn tranen wegveegde en mijn lippen nog even op de zijne drukte ‘never my king, no yet!’ zei ik waarna Caspian me weer los liet.
Iedereen was nu vrolijk aan het lachen en liep dan ook naar buiten om toe te kijken hoe de heks voorgoed uit Narnia zou verdwijnen.
Terwijl zij naar haar assen gingen kijken kleedde ik me om en liep ook naar beneden waar ik mijn dochter in mijn armen sloot en Aslan door zijn manen streelde.
‘Now everything’s finally the way it should be!’ zei ik waarna Aslan even naar Caspian keek alsof die iets moest vertellen ‘well, there’s one more thing we need to do, the witch also brought a dragon into Narnia, that monster is hiding somewhere in a rock in the long lost Islands, we need ot destroy it’ zei Caspian waarna ik even zuchtte maar knikte ‘why not, life would be boring without any adventures’ zei ik dan waarna Caspian glimlachte en knikte.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen