Foto bij His Crazyness - 68

‘I want you…’ Begon hij. Ik trok een wenkbrauw op, maar hij was nog niet klaar. ‘-To come with me looking for food.’ Dat klonk al een stuk redelijker. Ik zuchtte en goodie de dekens van me af, bovenop Ellen, die naast me op haar matras lag te slapen. In de armen van Mason. So cute. ‘Okay come on, let’s go to the cafeteria.’ Fluisterde hij me sprankelende ogen en stond ook op. We moisten over de anderen heen stappen om bij de deur te komen. Ik stond per ongeluk op Louis’ been en slaakte een gilletje toen ik uitgleed. Will greep me vast en hield zijn hand voor mijn mond. Even keken we rond, maar iedereen sliep nog. Mijn adem, die ik van schrik ingehouden had, sloop tussen mijn lippen door en maakte Will’s hand klam. Hij keek me aan en keek net als ik opgelucht. Voorzichtig gingen we verder, maar nu hield hij mijn hand vast voor het geval ik weer zou vallen over, bijvoorbeeld benen.
Eenmaal het lokaal uit begonnen we samen zachtjes te lachen. ‘So close...' grinnikte ik en pakte zijn hand om hem mee te trekken richting de kantine. De plek waar je in een school voedsel zou kunnen vinden. Maar hoe hij er binnen wilde komen, was me een raadsel. Blijkbaar wist hij het zelf ook nog niet, want toen we bij de kantine aankwamen en William door het raam van de deur keek voor een oplossing, keek hij weer terug naar mij. Niet wetend wat te doen.
'Don't ask me. I've never been in school at night before.' zei ik en haalde mijn schouders op, terwijl ik hem van een afstandje zat te bewonderen. Na een paar minuten met een stukje ijzerdraad in het slot van de deur gaf hij het op en liep weer naar me toe. Het verbaasde me dat hij het nog niet koud had gekregen in alleen zijn ondergoed. Ik begon het nu toch wel wat koud te krijgen, met alleen een nachthemd en ondergoed.
'So I guess I'll have to eat schoolbooks or something...' mompelde Will en liep naar een kluisje dat op een kier stond. Iemand die waarschijnlijk zijn pasje kwijt was en geen nieuwe wilde aanschaffen. Ik keek met grote ogen naar Will, die doodleuk een schrift uit het kluisje haalde. 'You can't eat that!' piepte ik een beetje geschrokken. Had hij dan echt zo'n honger? 'But I'm hungry.' zei hij sip en scheurde een bladzijde uit het schrift. Ik keek hem ongelovig aan toen hij het ook daadwerkelijk in zijn mond stopte. Zijn gezicht trok wel vies weg toen hij de papiervezels proefde. Ik lachte hem uit van een afstandje en sleurde hem daarna aan zijn arm mee richting het dramalokaal. Onderweg spuugde hij het bekauwde papier in de prullenbak ergens op de gang. 'Gross. Wait a minute, people are eatable right?' vroeg hij me serieus. Met een opgetrokken wenkbrauw en grote ogen keek ik hem aan. Meende hij dit nou? Hij wilde mensenvlees gaan eten?
'Are you crazy?! You can't just eat people!' riep ik en mijn stem sloeg paniekerig over. Hij begon te grijnzen en gouw liet ik zijn arm los. Ik wist niet hoe snel ik me uti de voeten moest maken om mijn eigen leven te kunnen rennen. Gelukkig wist ik hier de weg, en hij niet.
Helaas was hij echter wel sneller en beter in vorm dan ik was. 'I'm gonna eat you!' riep hij. Iets wat eigenlijk best wel heel eng was. Er zat een kannibaal achter me aan. Als dat niet eng was, wist ik het ook niet meer. 'No!' riep ik protesterend terwijl ik door de gang rende en aan verschillende deurklinken voelde of de deuren open waren. Geen van de deuren waren open en elke keer als ik achterom keek sloeg mijn hart een slag over.
Weet je nog hoe eng het altijd was, als je klein was en er kwam iemand achter je aan en zei: Ik ga je opeten. Dan rende ik als klein meisje altijd gillend weg en vond ik het super eng. Nou, zo voelde ik me nu dus ook. Al wist ik dat Will me nooit echt op zou eten, vond ik het super spannend.
'Just a little bit. Your fingers first. Or maybe your lips. They are so tasty.' hoorde ik Will achter me, die rustig door de gang liep, terwijl ik maar bleef morren aan de sloten van de deuren waarachter ik me maar wat graag wilde verstoppen. Ik wilde gillen, maar een brok in mijn keel hield me tegen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen