Foto bij His Morningvoice - 71

'WILLIAM!' riep ik vanonder aan de trap. Die jongen logeerde nu al bijna een maand bij me, en het was echt heel gezellig. Maar als ik al naar school was, lag hij nog te slapen en als ik dan uit school kwam, was hij meestal net uit bed. Of ik moest hem dus wakker maken, zoals nu dus blijkbaar.
Hij had één nacht bij Louis geslapen, en daardoor was ik erachter gekomen dat ik 's nachts door kon slapen als Will in de buurt was, en zo niet, werd ik weer midden op het plein wakker en zag ik Harry. Het was dus wel fijn dat Will bij me logeerde, want voor het eerst in jaren kon ik dus weer doorslapen. Heerlijk. Mijn ouders vonden het wel prima dat hij bij ons logeerde. Mijn moeder wilde er eigenlijk niks van weten en ging zo vaak mogelijk naar haar werk zodat ze niet thuis zat met twee pubers, maar volgens mij vond ze Will wel aardig. Mijn vader daarin tegen was echt beste vrienden geworden met Will en wilde maar al te graag dat ik toegaf dat hij mijn vriendje was. Eerlijk gezegd wist ik niet helemaal hoe het zat. We zoenden, en als ik thuis kwam kreeg ik een kus, net als voor ik ging slapen, maar naast dat leken we gewoon goeie vrienden te zijn. Ik wist het niet helemaal. Mijn vader vond in ieder geval dus dat we een stel waren. Ik wist niet hoe Will hierover dacht.
Ik zuchtte en rende de trap op, en de andere trap ook op naar de zolder. Daar op het simpelste bed ooit, dat alleen maar bestond uit een matras met dekens, sliep Will. Zo vredig als een klein kind en zo schattig dat ik hem eigenlijk niet wakker wilde maken. Ik sloop zachtjes naar het bed en ging naast hem op de grond zitten. Ik haalde wat haren voor zijn ogen weg zodat ik zijn gezicht goed kon bekijken. Geen oneffenheid te zien. Hij was gewoon knap.
Ik streek met mijn vingers over zijn wangen, en bleef naar hem kijken. Zijn neus bewoog weer even zoals dat van een konijntje en zijn wimpers begonnen te knipperen. Hij draaide zich op zijn rug en gaapte, waarna hij zijn ogen opende en er ruw in wreef. Ik zou bijna 'pas op' zeggen omdat ik bang was dat hij zijn prachtige wimpers zou verpesten. Maar dat was natuurlijk niet mogelijk. Een glimlach verscheen rond zijn lippen toen hij mij zag zitten. 'Goodmorning sleepyhead.' grinnikte ik.
'Goodmorning beautiful.' zei hij met zijn schorre ochtendstem, waar ik elke keer nog de rillingen van kreeg. Eigenlijk heette het bij hem geen ochtendstem, aangezien hij altijd sliep tot in de middag, maar ik wist niet hoe ik het anders zou moeten noemen. Maar hij had de slaap nodig, want elke avond lag hij bij me tot ik in slaap viel, en ging daarna zelf slapen. Misschien nog wel later, maar dat wist ik niet. Hij was gewoon een avondmens denk ik.
'Wanna join my lunch?' vroeg ik hem met een glimlach en stond op. Hij stond ook op uit bed. 'Always.' antwoorde hij en volgde me in zijn boxer naar beneden. Als mijn ouders niet thuis waren liep hij altijd in zijn boxer. En vandaag was het Vrijdag, en hij wist dat mijn ouders allebei weg waren op vrijdag. Ik had er natuurlijk niks op tegen dat hij graag in zijn boxer liep. Laatst vertelde ik hem dat zijn vader vroeger het liefst helemaal naakt liep. Maar dat vond hij toch wel een beetje te...
Iets wat ik kon begrijpen. Niet dat ik zou protesteren als Will nu ook in één keer uit de kast kwam als naaktloper.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen