Foto bij Proloog.

Kan misschien een beetje onduidelijk zijn, maar verder in het verhaal word alles duidelijk ^^

Mijn shirt is vies van de stof die af en toe omhoog waait. Hij was eerst wit, maar is nu geel en hard van het zweet.
De zon schijnt zo fel, dat ik niets zie. Ik moet mijn ogen tot spleetjes knijpen en mijn arm voor mijn gezicht slaan, als ik ook maar iets wil zien.
Het enige wat ik hoor, is mijn snelle ademhaling en het geslof van mijn schoenen.
Met de rug van mijn hard veeg ik ruw het zweet van mijn voorhoofd. Ik probeer te slikken, maar ik heb al zo lang niet gedronken, dat het voelt alsof mijn keel van schuurpapier is. Mijn hoofd bonkt. Ik houd het niet lang meer vol.
Mijn lichaam voelt aan alsof het een week geleden gestopt is met leven. Ik durf mijn schoenen niet uit te trekken, bang voor blaren op mijn voeten.
Een diepe zucht verlaat mijn mond. Eigenlijk klinkt het meer als de laatste puf leven.
Waar ben ik aan begonnen? En waarom moest juist mij dit overkomen?

Reacties (12)

  • HoneyMoon

    Hooi, echt mooi getypt! <3

    Wil jij mijn verhaal ook lezen hier is link : http://www.quizlet.nl/stories/125454/after-the-stars-are-the-drops/
    PS: Ik ga een Abo doen;).

    Love yaa xoxo.

    7 jaar geleden
  • BlueIvy

    Sorry, de inleiding was krachtig, maar de proloog is nogal slapjes. Helaas ik had zo gehoopt eindelijk iets te vinden dat me zou aanspreken.

    7 jaar geleden
  • TheEndless

    Love it! Please continue!;)

    7 jaar geleden
  • Derks

    Yay aboooo ik hou va dit soort stories:D

    7 jaar geleden
  • ohmrspayne

    Wow heel goed geschreven! +abbo(cool)

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen