Foto bij Comfort me

Ik had Harry stilletjes een korte knuffel gegeven, voordat ik me ongemakkelijk omdraaide en zijn kamer uitliep. Mijn blote voeten kletsten over de vloer toen ik de trap naar boven, naar Tristan’s kamer, liep. De deur kraakte licht, maar gelukkig niet te hard, toen ik ‘m openduwde en de kamer binnen liep. Ik kleedde me om en trok Harry’s te grote shirt aan, die heel flauwtjes zijn geur afgaf.
Met een diepe, vermoeide zucht tilde ik de deken op en kroop ik in een plek waar mijn eigen zoontje een paar uur geleden nog had gelegen. Ik bewoog even om mezelf diep in de dekens te verbergen, mijn hoofd diep in het kussen. Mijn knieën moest ik gedwongen wat optrekken om in het bed te passen, maar desalniettemin sloot ik licht glimlachend mijn ogen.
Een uur later was ik nog steeds niet in slaap gevallen. Harry’s bezorgde blik in zijn gezicht bleef in mijn gedachten rondspoken en mijn benen bonkten door de oncomfortabele positie waar ik nu gedwongen in lag. Ik strekte een been en liet deze in plaats daarvan over de rand hangen, maar die bekende angst voor monsters onder het bed zorgde ervoor dat ‘ie al gauw weer opgetrokken onder het deken lag.
‘God...’ kreunde ik licht toen ik echt niet comfortabel lag. Dit kreeg ik dus als ik weigerde met Harry in één bed te slapen.
Waarom eigenlijk? Het was niet zo dat we iets gingen uitspoken... Integendeel. Dat wilden we geloof ik allebei nu niet. Volgens mij hadden we allebei alleen maar elkaars aanwezigheid nodig.
Nou... Elkaar nodig hebben was misschien ietwat ver gezocht. Laten we zo zeggen dat we het wílden. Ik wílde Harry graag aan mijn zijde hebben, en zover ik deze dag aan Harry zelf had gezien, wilde hij dat ook.
Met een glimlach draaide ik mezelf op mijn rug, het maanlicht wat tussen de donkerblauwe gordijnen spiekte en op mijn gezicht neerscheen.
Harry...
Harry.
Ik draaide mijn hoofd terug de kamer in en zag de vagen contouren van de gesloten deur. De klink naar beneden, de deur opendoen, de gang in, de trap aflopen, en ik zou alleen nog een deur open hoeven te doen naar de persoon waar ik stiekem heel graag bij wilde zijn.
H...
Met een hand trok ik de deken van me af en ging ik rechtop zitten, met mijn benen over de rand van het bed. Mijn tenen raakten de grond maar licht.
Mijn handen rustten plat op mijn bovenbenen, en mijn ogen waren gericht op de muur. Ik zag mijn eigen schaduw van het maanlicht erop gebrand.
Ik stond kalmpjes op, de schaduw die meeging en uiteindelijk verdween toen ik niet meer in de baan van het maanlicht was.
Met drie vingers duwde ik de deurklink naar beneden. Weer kraakte de deur licht toen ik ‘m opendeed, en ik stapte de gang in. Met lichte stappen ging ik de trap af. Ik wist precies welke treden ik moest ontwijken om krakende geluiden te voorkomen.
Uiteindelijk stond ik voor Harry’s deur, en ik voelde duidelijk zijn aanwezigheid in zijn kamer. Ik hoorde geen enkel geluid en ik wist dus dat hij waarschijnlijk diep in slaap in zijn bed lag. Maar dat weerhield me er niet van de deur heel zachtjes open te doen en naar binnen te glippen.
Ik glimlachte vertederd toen ik, weer door het maanlicht, Harry’s contouren in zijn bed herkende. Zijn ene been hing over de rand van het bed, zijn lippen een stukje van elkaar en een licht, zacht snorrend geluid verliet ze bij elke inademing.
Ook zijn ene arm, voornamelijk zijn hand, hing bewegingloos over de rand van zijn bed. Ik had de sterke behoefte om ‘m te pakken, maar ik weerhield mezelf.
Mijn plan was om gewoon naast hem in bed te kruipen zonder hem wakker te maken, maar de deur die ik net open had gedaan bracht roet in het eten. Doordat Harry zijn raam had opengezet en het daardoor tochtte, werd de deur met een zachte klap terug in het slot geslagen. Het snorrende geluid stopte en even later zag ik Harry slaperig zijn hoofd optillen. Toen kreeg hij mij in het vizier. ‘Wat... wat is er, Abby? Heb je... iets nodig?’
Ik liep naar Harry toe, tot ik direct naast zijn bed stond. ‘Nou... Ik heb het geprobeerd, maar het bed is echt verschrikkelijk... Dus ik vroeg me af of ik bij jou kon slapen... Maar we gaan niks doen, hoor.’
Door de dichte spleetjes van zijn ogen keek Harry met waterige, slaperige ogen naar me op. Toen glimlachte hij licht, en hij stak zijn hand uit. ‘Natuurlijk kan dat, Abby.’
Ik had mijn hand nog maar net in de zijne gelegd, toen hij me al gelijk zachtjes naar zich toetrok. In plaats van opzij te gaan en ruimte voor me vrij te maken, trok hij me naar zich toe en leidde hij me daarmee over hem heen, naar de andere kant van het bed.
‘Ik wist dat je zou komen. Het had even nodig, hè?’ mompelde Harry grijnzend terwijl hij, nadat ik naast hem was gaan liggen, zijn hoofd naar me toedraaide. Zijn ogen had hij licht gesloten, maar ik kon zien dat hij me door zijn wimpers door nog wel bestudeerde. Ik fronste en kneep Harry zachtjes in zijn hand, onder de dekens. ‘Ik heb het tenminste geprobeerd, hm? Jij stelt al veel te vroeg vast dat je er niet kan slapen.’ snoof ik.
Harry trok een gezicht en deed een poging me af te leiden van het onderwerp door op zijn buik te gaan liggen, zijn gezicht naar mij toe, en zijn ene arm over me heen te leggen. Zijn vingers streken langs mijn schouder, nek en gezicht. De aanraking zorgde ervoor dat ik automatisch mijn ogen sloot, bevredigd door de warme aanraking van Harry. Zijn duim streek langs mijn ogen, naast mijn neus en over mijn lippen, en lieten me zonder woorden, maar alsnog o zo duidelijk zien hoe sterk Harry om me gaf en hoe goed hij me zou beschermen tegen al het slechte wat misschien wel komen zou. Ik drukte mijn gezicht licht in zijn comfortabele handpalm, en zuchtte even. Toen ik even door mijn wimpers keek, zag ik dat Harry zijn ogen wijd open had. Met zijn mondhoeken licht opgetrokken tot een kleine, maar zeer betekenisvolle glimlach, had hij ze gericht op mij. Niet per se in mijn ogen, maar meer bestuderend over mijn gelaatstrekken, en hij raakte ze met zijn vingers dan ook aan.
‘Ga slapen, Abby.’ zei hij zacht terwijl hij doorging met het aanraken van mijn gezicht, nek en schouder.
Ik glimlachte licht en drukte mijn lippen als een kus even in zijn handpalm. Toen ik weer naar hem opkeek, zag ik dat hij me sprakeloos aankeek. Zonder daarop te reageren, draaide ik mijn rug naar hem toe, en hield de arm die eerst over me heen lag, dicht om me heen.
Even bleef Harry stil liggen, maar toen voelde ik het matras inzakken. Twee seconden later voelde ik Harry’s lichaam tegen de mijne aangedrukt, de arm strak om me heen geklemd en zijn neus diep in mijn haar. Deze keer viel ik bij het ogen sluiten wel meteen in slaap.


Slaap lekker schatjes, dromend over H;)

Ik vind het trouwens heel fijn om te lezen dat ik niet de enige ben. Dat waardeer ik enorm.

Reacties (9)

  • Subdivisions

    Ahwe cute
    Snel verder
    x

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    aaaahw,
    super mooi geschreven.

    snel verder.
    xx.

    5 jaar geleden
  • wxnderlust

    awh te schattig
    superleuk hoofdstuk! snel verder:)

    5 jaar geleden
  • LynnBlack

    OMFH ik begon spontaan te blijten toen ik dit las, dit is gewoon veel te mooi omschreven, So fuckng sweet!
    I'm gonna stay forer alone!!!
    Snel verder please...Nu ga ik maar dromen van de tijd dat mijn ex zijn armen nog om me heen geslagen had terwijl we een film keken...seems ages ago...Misschien droom ik toch beter weer van Harry zoals vorige nacht...

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    aaaawwh so cuteeee!!
    snel verder
    xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen