Chapter 31

Door: maybo
Onderdeel van: Living the dream - George Weasley 16+
Laatst bijgewerkt: 3 jaar geleden
Geactiveerd op: 3 jaar geleden

Foto bij Chapter 31

breed | medium | small

Ik open mijn ogen en zie boomtakken boven mij. Ik ben dus nog in het bos. Het huisje ligt op een paar meter afstand. Ik zucht opgelucht, want om nou naakt door een bos te gaan lopen. Ik hoor stemmen roepen. ‘Vind die meid! We hebben een enorme macht met haar in de roedel.’ Ik ga geschrokken overeind zitten. ‘Ze moet hier in de buurt zijn.’ Ik probeer op te staan, maar zak door mijn benen. ‘Shit, shit, shit, shit, shit!’ Ik trek me overeind aan een boom en strompel van boom naar boom tot ik in het huisje ben. Ik trek de kleren aan die ik op een stoel gelegd had en haal mijn toverstok onder de kast vandaan, waar ik hem verstopt had. Ik pak mijn bezem en vlieg het huis uit. Ik vlieg boven de bomen uit en zie het weerwolvenkamp. Irates zit moe tegen een boom aan en ik blijf even kijken en dan ziet hij mij. Hij schud boos zijn hoofd en ik vlieg weg. Het is een eind vliegen. Ik moet moeite doen om wakker te blijven.
De zon gaat alweer onder. Ik zucht opgelust wanneer ik de lichtjes van Ottery St. Catchpole zie. Ik vlieg over het stadje en land dan wanneer ik mijn huis zie. Ik land vermoeid, struikel en knal met mijn hoofd tegen de voordeur aan. Ik val op de grond en hou mijn hand tegen mijn hoofd. Ik hoor gestommel binnen en dan gaat de deur open. ‘Nola, wat heb je nou weer gedaan?!’ Olivier bukt naast mij. ‘Ik struikelde.’ Hij lacht en trekt mij in een knuffel. ‘Alles verder goed?’ Ik knik langzaam. ‘Alleen heel erg moe.’ Hij draagt mij naar binnen en brengt mij naar mijn bed. ‘Ik zeg wel tegen mam en pap dat je er weer bent.’ Hij geeft me een kus op mijn wang en gaat dan naar beneden. Ik draai me om en kijk uit het raam. Eindelijk voor het eerst in twee weken weer ontspannen. De deur gaat langzaam open en Wikky wurmt zich de kamer in. Ze springt op bed en ik aai over haar kop. Ze spint tevreden en gaat liggen.

Ik wordt wakker van een luide klap tegen het raam. Ik schiet overeind en sta langzaam op. Ik doe het raam open en er schiet een klein uiltje naar binnen. Ik duik weg en het uiltje begint enthousiast rondjes te vliegen. Wikky duikt onder het bed en ik probeer her uiltje te vangen. Ik pak hem bij zijn staart en trek hem naar beneden. Hij krast verontwaardigt en pikt in mijn hand. ‘Hé!’ Ik trek snel de brief van zijn pootje en laat hem dan snel los. De uil vliegt door de deur die nog open staat. Ik besluit maar om erachter aan te gaan als ik de brief gelezen heb. Ik open de brief en herken het handschriften van de tweeling.

Helloo pindanootjee,

Ik glimlach.

Hoe is het daar in het bos? Hier gebeurt er niet zo veel. Ma heeft het voortdurend over Harry en jou. Volgens mij wil ze jullie adopteren…
We hebben echt heel veel zin in het WK. Pap heeft hele goede kaartjes en je mag bij ons komen zitten! Harry en Hermelien komen ook. Wij zijn de hele vakantie thuis, dus kom zo snel mogelijk!
Het kleine rotding wat je brief kwam brengen, heet Koe. Ron kreeg hem, omdat hij Schurfie niet meer heeft.
We hopen dat er daar mensen met humor zijn en dat deze brief ooit bij je aankomt.
Veel vrolijkheid van de twee slimste jongens
Gred en Feorge

De glimlach is verandert in een grijns. Ik hoor een luide schreeuw en even later komt Oliveir mijn kamer binnen met Koe. ‘Is dit… ding van jou?’ Hij zwabbert Koe heen en weer in één hand. ‘Sorry.’ Hij dropt Koe op mijn bed die vrolijk rondjes begint te waggelen. ‘Hij is van Fred en George.’ Hij knikt. ‘Dan weet ik genoeg. Ik ga weer terug naar bed.’ Hij loopt de kamer uit. Ik haal wat perkament en een schrijfveer uit de la en begint te schrijven.

Hey jongens!
Het gaat goed met mij. We zijn alweer thuis, want in het bos waar wij zaten, bleek een hele roedel weerwolven te zitten die met alle liefde mijn familie wouden doden. Ik kan dus eerder komen!
Ik hoop snel van jullie te horen!
Xx het pindanootje
p.s. Hebben jullie al gedacht aan iets van een slaapdrank voor die uil. Hij is al meer dan een kwartier rondjes aan het waggelen op bed.
p.p.s. Jullie hebben vast nog niets van Zweinstein gehad of wel?
p.p.p.s Ik moet nu echt gaan, want Wikky heeft Koe gevangen.
Xx

‘Wikky, laat Koe los!’ Ze kijkt mij geërgerd aan. ‘Dan gaat hij weer terug naar huis en ben je van hem af.’ Ze laat hem los en ik pak Koe snel voor hij weer iets stoms doet. Ik maak de brief vast aan zijn pootje. Ik aai hem over zijn kopje. ‘Terug naar huis jij.’ Hij knabbelt even aan mijn vinger en springt dan uit het raam. Hij zwabbert alle kanten op en gaat dan richting de heuvel waar de Wemels achter wonen.

Kudo Door naar het volgende hoofdstuk

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit hoofdstuk.



Details

0

12+

863

268 (0)

Share