The start of a new beginning

Mensen, mensen waren aan het juichen, ik hoorde ze! Ik keek nog een keer achter mij, naar mijn bondgenoot en glimlachte lichtjes. Over een paar minutjes was het mijn beurt, nog even en dat stond ik op het podium bij Ceasar. Ik voelde hoe mijn hart als een razende opeens begon te kloppen, ik begon zenuwachtig te worden. Ik voelde een hand op mijn schouder en keek weer achterom, ik zag hoe mijn bondgenoot vriendelijk naar me grijnsde en dat gaf me moet.
Het was tijd, ik moest het podium op gaan. Ik voelde hoe mijn benen heel zwaar begonnen te worden, het leek alsof ik lood in mijn schoenen had. Toch liep ik steeds dichterbij en ik hoorde hoe Ceasar mijn naam riep. Ik glimlachte toen ik op het podium kwam. Ceasar begroette me eerst en ik had hem terug begroet. "Nou, vertel me eens waarom denk jij dat je dit gaat winnen?" vroeg Ceasar aan mij. Ik dacht na, het was een lastige vraag! Waarom dacht ze dat zij kon winnen, ik dacht goed na om de juiste woorden te vinden. "Nou Ceasar, dat zit in mijn bloed. Ik behoor gewoon te winnen! Ik moet mijn familie in eer houden" zei ze. "Nou nou, ik denk dat we allemaal weten over wie je het hebt" zei Ceasar weer en grijnsde. "Ja, dat klopt Ceasar, mijn vader! Jaren geleden voordat ik geboren was had mijn vader gewonnen en nu is het mijn beurt" Ik bleef glimlachen, maar diep van binnen hoorde ik nog steeds mijn hart bonzen. Ik probeerde op het publiek te letten en contact te maken, maar ik vondt het lastig. Ik was niet gewend aan een groot publiek, maar mijn vader had me bijna alles verteld over hoe ik me moest presenteren. Mijn handen lagen de heletijd op mijn schoot. "En nu Kyra, hoe ga je het aanpakken" vroeg Ceasar weer. "Dat zou ik graag willen vertellen Ceasar, maar dan krijg ik nog bonje met mijn pa en dat moet niet!" Ik lachte en Ceasar moest ook lachen. Iedereen in het publiek lachte mee. "Wat vind je van bondgenoot, is hij niet knap!" zei Ceasar alweer. "Hij is wel aardig en vriendelijk, maar jammer genoeg niet mijn typ! Plus ben nog jong en aan dat soort dingen hoef ik niet aan te denken, misschien denk ik daar pas aan als ik win" en ik grijnsde even. Ceasar keek haar even aan en grinnikte ook even. Al snel stond Ceasar op en ik stond ook op. "Ik heb nog een kleine verassing die ik wil laten zien" zei ik. "Ga je gang" Met mijn handen veegde ik over mijn jurk en kleine vonken kwamen er van af, ik glimlachte en deed dat steeds weer en toen trok ik mijn witte jurk lichtjes omhoog en als een handwaaier deed ik mijn jurk heen en weer, meerdere vonken spatten in het rond en toen ging ik rondjes draaien en terwijl ik rond draaide leek het wel alsof er bliksem stralen door de ronte gingen. Al snel stopte ik en was even duizelig en Ceasar hield me even vast zodat ik niet zou vallen. "'Wauw, dames en heren. Kyra Nova Petrón" Ceasar had mijn armin de lucht gestoken en ik glimlachte breed en ik ging toen het podium langzaam af.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen