Foto bij Dinner

Het einde van de middag begon zo’n beetje te naderen, en met Charlie in mijn armen liep ik naar boven. We hadden het zo erg naar onze zin gehad, samen met mijn moeder, dat de vermoeidheid hem nu overnam.
Ik kleedde Charlie uit tot in zijn onderbroek, aangezien het nog heel warm was, en legde hem toen voorzichtig in Tristan’s bed. Een snorrend geluid – heel herkenbaar van zijn vader – was het laatste wat ik nog van hem kreeg voordat hij zich op zijn zij draaide en verder sliep.
Eenmaal beneden trof ik mijn moeder buiten in de tuinstoel aan. Zelf plofte ik naast haar neer.
‘Zullen we vanavond gewoon weer bij jou eten, mam? Dat vind ik ook gewoon leuk.’
Mijn moeder draaide haar hoofd naar me toe en glimlachte toen. ‘Dat lijkt me ook erg gezellig. Zullen we dan samen koken?’
‘Oké, is goed. Wat maken we dan?’
‘Taco’s?’
‘Deal. Gaan we nu dan? Ik heb wel net Charlie in Tristan’s bed gelegd, maar ja...’
‘Dat lijkt me wel, toch? Ik maak hem wel wakker.’

Een halfuur later waren we weer thuis, en ik bracht de suffe Charlie meteen weer naar boven, naar zijn eigen bed. Eenmaal beneden begon ik meteen met het maken van de taco’s, samen met mijn moeder.
We waren pas drie kwartier bezig, toen er hard en dringend op de deur werd gebonkt. Ik schrok op en keek mijn moeder verschrikt aan, die me precies hetzelfde aankeek.
‘Huh... wat?’
Terwijl ik naar de voordeur liep, maakte ik mijn handen schoon met de theedoek. Mijn mond viel open toen ik de deur opendeed. Harry stond voor mijn neus, zijn borst snel op en neer gaand, zweet op zijn voorhoofd, en zijn ogen groot en rood. Toen hij mij zag, kreunde hij en gooide hij zijn handen op naar zijn hoofd, waarna hij voorover boog en zogenaamd uitgeput op zijn knieën leunde, alsof hij eindelijk had gevonden wat hij eerst zocht.
‘W-wat? Harry... wat is er?’
Bezorgd liep ik naar Harry toe en legde ik geruststellend mijn hand op zijn bezwete rug. Ik kon horen hoe hij zichzelf rustiger probeerde te laten voelen.
‘Ssstt... het is oké, Harry.’
Harry schudde even verwoed met zijn hoofd en stond toen abrupt op, waardoor ik recht tegen zijn borst aankeek. Onwennig zette ik een stap achteruit.
’S-sorry.’ stotterde Harry terwijl hij me even aankeek en zijn blik toen afwendde.
‘N-nee! Je hoeft geen sorry te zeggen. Waarvoor dan ook.’
Mijn vingers streken langs de zijne en toen ik pakte zijn hand daarna stevig beet. Hij kneep me zachtjes terug.
‘Wel als ik alleen maar panikeerde omdat je weg was.’
Mijn wang had ik al tegen zijn borst geleund voor een halve knuffel, en ik fronste.
‘Hoe bedoel je?’
‘Snap je het niet, Abby? Ik dacht dat jullie weer waren vertrokken, verdomme!’
Mijn adem stokte en mijn mond viel open. Met grote ogen keek ik op naar Harry. Mijn ogen brandden en Harry’s hand moest het door mijn gefrustreerde gevoelens ontgelden, maar hijzelf gaf daarover geen kik.
‘Jij sukkel... ongelooflijke oen... die... je... er bent!’ Boos hamerde ik met mijn vuisten op Harry’s borst. Hij kreunde pijnlijk en sloot zijn vingers om mijn polsen, maar ik rukte me los.
‘Stomme idioot! Waarom blijf je dat nou denken?! Ik dacht dat ik duidelijk was, of niet?! Ongelooflijke...’
Mijn getier werd gesmoord door Harry’s hand die zich snel om mijn mond had gevouwen. Mijn wijd opengesperde ogen keken Harry furieus aan, net zoals die van hem mij juist weer pijnlijk aankeken.
‘Stop... stop alsjeblieft met zo boos zijn, Abs...’ smeekte hij, terwijl hij mijn andere hand weer vastpakte. Ik fronste en schudde mijn hoofd los.
‘Dat doe ik als jij stopt met zo te denken, Harry. Echt... verdomme.’
Harry sloeg zijn armen weer om me heen en trok me dicht tegen zich aan. ‘Sorry.’
Ik zuchtte en sloeg mijn armen maar om zijn middel heen.
‘Nooit meer doen, oké? Ik ben hier in Engeland omdat ik dat ook graag wil, en zo geldt dat ook voor Charlie. Ja? Onthoud je dat?’
Ik had mijn hoofd opgetild en keek Harry doordringend aan, die op zijn beurt met een kleine frons naar me omlaag keek. Toen knikte hij teneergeslagen, voordat hij een kus op mijn voorhoofd drukte. ‘Ik zal het onthouden... Wat zijn jullie nu aan het doen?’
Ik hield de deur wat verder voor Harry open, en hij liep maar al te graag naar binnen.
‘We zijn taco’s aan het maken.’
‘Taco’s? Lekker!’
Ik lachte zachtjes en schudde mijn hoofd naar de rug van de krullenbol. ‘Ja, natuurlijk kan je mee-eten, Harry. Geen probleem.’
Harry draaide zijn hoofd om en gaf me een grijns. ‘Oh, dat is mooi.’
Tien minuten later was Harry druk in de weer in de keuken. Hij had de bovenste plukken van zijn haar in een staartje gedaan zodat het hygiënischer was, zijn mouwen opgerold zodat zijn gespierde getatoeëerde armen heel duidelijk zichtbaar waren. Voor zijn lichaam droeg hij een schort, en hij was net bezig met het gehakt, en zijn handen waren dan ook heel erg vies.
Door het kneden zag ik regelmatig zijn spieren zwaar aanwezig onder zijn huid aanspannen, en ik had pas door dat ik al die tijd aan het staren was toen Harry zich naar me omdraaide. Ik keek gauw met rode wangen weg, en toen ik weer terugkeek, zag ik een klein glimlachje rond zijn lippen. Zijn ogen keken me nieuwsgierig aan, en ik wist dat hij doorhad wat ik deed, maar gelukkig voor mij besloot hij er niks over te zeggen. ‘Het eten is bijna klaar.’ zei hij in plaats daarvan. Ik knikte, geen woorden die ik kon vinden, en bleef even radeloos staan. Mijn moeder was in de woonkamer een tijdschrift aan het lezen nadat Harry haar taak per se over wilde nemen. Ik stond echter in de keuken, niet goed wetend wat te doen.
‘Eh... heb je nog ergens hulp mee nodig?’
Als Harry eenmaal in de keuken stond, lieten we het ook vooral maar aan hem over, aangezien hij het qua eten graag op zijn manier wilde hebben, en bovendien was die manier ook erg ‘lekker’, dus niemand van ons protesteerde ooit.
Harry draaide zich naar me om, en keek me met een frons nadenkend aan. Zijn ogen gingen langs alles in de keuken, om te kijken of hij nog iets over het hoofd zag.
‘Oh! Zou je de komkommer nog willen snijden? Ik ben ook bijna klaar, dus dan kunnen we samen tafeldekken.’
‘Klinkt goed.’ glimlachte ik en ik ging aan de slag.
Net toen ik klaar was met het snijden van de komkommer, zag ik Harry vanuit mijn ooghoek langslopen. Ik fronste, niet zichtbaar voor hem, toen ik zijn hand even op mijn heup voelde, maar deze verdween al snel. Vanuit mijn ooghoeken volgde ik Harry, die de keuken uitverdween. Ik haalde mijn schouders op en begon alle viezigheid in de keuken op te ruimen. Het eten stond al in de hoek van het aanrecht in schalen klaar, en ik moest het alleen nog op de tafel zetten als ik met Harry ging tafeldekken.
Net toen ik alle restjes eten in de prullenbak had geschept, kwam Harry weer de keuken in lopen. Deze keer had hij de schort niet meer om, maar zijn mouwen hield hij – tot mijn stiekeme plezier – nog wel opgerold en hij had nog steeds een staartje in.
‘O! Je hebt het al opgeruimd, zie ik. Zullen we dan maar tafeldekken? Ik heb Charlie net al even wakker gemaakt en hij zit nu naast Carin op de bank nog te suffen.’
Ik knikte glimlachend. ‘Is helemaal oké.’
Harry en ik begonnen daarop met tafeldekken. Harry legde eerst de placemats rond de tafel, waarna ik er de borden, bestek en bekers op plaatste. Harry volgde me gelijk met de schalen en het drinken.
Nadat ik het laatste schaaltje met geraspte kaas tussen alle andere schalen had gezet, klapte Harry in zijn handen, alsof hij daarmee het begin van het avondeten aangaf. Ik trok spottend mijn wenkbrauwen op en keek Harry glimlachend aan. Hij had me pas door op het moment dat hij naar de woonkamer wilde lopen om Charlie en Carin te halen, en hij keek me dan ook over zijn schouder met een kleine glimlach en zijn wenkbrauwen opgetrokken vragend aan. Toen beet hij even op zijn lip.
‘Wat?’
Ik bloosde licht en sloeg mijn ogen neer naar de grond. ‘Niks.’
Door mijn wimpers heen zag ik Harry’s voeten naderen, tot ze recht voor mij stonden. Een lange vinger werd onder mijn kin geplaatst en mijn hoofd werd omhoog geduwd, tot ik in Harry’s vragende ogen keek. Zijn gezicht leek behoorlijk dichtbij, maar dat kon ook komen omdat hij door zijn knieën gezakt was en daarmee met mij op ooghoogte kon zijn. ‘Nee, wat is er?’
Ik glimlachte schaapachtig. ‘Oh... gewoon... dat je klapt in je handen en doet alsof je de chef-kok bent en iedereen zal gaan luisteren naar jouw bevel.’
Harry trok spottend zijn wenkbrauwen op. ‘Toevallig luister jij wel naar wat ik zeg, Wright.’
Ik lachte zachtjes en trok Harry’s hand aan zijn pols weg van mijn gezicht. ‘Ik bedoel meer dat ik het leuk vind om te zien dat je geen spat veranderd bent. Vroeger deed je ook al zo.’
Harry grijnsde en ging weer rechtop staan. Trots hief hij zijn kin in de lucht en stak hij zijn borst vooruit. ‘En het gaat nooit veranderen ook!’



!BELANGRIJK!
Ik zit dezer dagen echt in een geweldig dilemma...
Of nou ja, ik weet wel wat ik ga doen, maar hoe ik het voor elkaar ga krijgen het allemaal oké te houden, weet ik niet...
Wat ik bedoel, is dat ik had gehoopt het hele verhaal in de vakantie te kunnen schrijven - en dat is duidelijk niet gelukt.
Ik kan in dit komende schooljaar níét veel gaan schrijven (misschien wel wat in de vakanties, maar dan moet ik ook leren voor de SE's), en ik heb dan ook geen idee hoe ik jullie af en toe nog van hoofdstukjes ga kunnen voorzien.
Maar ik beloof jullie, ik belóóf het écht, dat ik verder ga. Desnoods pas over een paar maanden, wanneer ik het weer kan, of zelfs volgend jaar (laten we echt even hopen van niet). Maar ik ben nogal gehecht aan dit verhaal en aan Abby, met Charlie en Tristan, en Harry natuurlijk, en dat wil ik niet zo laten vallen (of eindigen). Ik hoop dus echt dat ieder van jullie, van de 140 (wauw, echt niet te geloven) abo's, ook bij dit verhaal blijven, tot het weer verdergaat. Dat hoop ik echt. Want dit verhaal zal echt wel zijn waarde krijgen die het ook verdient. Dat meen ik.

Reacties (6)

  • Subdivisions

    Ben je helemaal betoeterd?! Nee grapje ^^ duhuh school gaat voor. Doe gewoon rustig aan en schrijf op momenten wanneer het je uitkomt. Ik kan niet wachten maar who cares:DVeel succes met school. Ik hou zeker mijn abo *als ik dat niet doe ben ik gewoon niet gezond;)*
    Xxx

    5 jaar geleden
  • jokaloka

    School gaat voor en neem dus gerust je tijd. Ik zal mijn abo zeker niet verwijderen daarvoor is dit verhaal veel te leuk!

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Natuurlijk hou ik mijn abo
    Neem je tijd, en succes!
    xx

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    Mijn abo ga ik dus mooi niet opgeven voor dit geweldige verhaal en geen zorge ik ben 1 van de 140 die op je wacht tot je weer verder schrijft dit verhaal is gewoon geweldig en 1 van me favo stories!!

    xx

    5 jaar geleden
  • Lootus

    IK BLIJF MIJN ABO HOUDDN! Too much love!'

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen