Foto bij Fight 48

~Maura Aslan~

We hadden een goede week op zee geleefd, gelukkig was er deze keer wel genoeg plek op het schip geweest zodat Eustace ook genoeg kon rusten.
Dankzij Eustace die ook nu en dan het schip voorttrok gingen we zo snel vooruit en waren nu al bij de lang verloren eilanden.
We hadden al de hele week een bezig geweest met een plan op te stellen om de draak te doden want zelfs al was de heks er niet meer toch had dit dier ook nog voedsel nodig en dat haalde hij gewoon uit de dorpen rondom zijn berg.
Hoe dichter we bij de grote kwamen met onze boot hoe donkerder de zee en de lucht werden.
‘Good you know the plan, Eustace you’re both fire dragons, burn him as soon as you get a chance to, achers shoot your arrows right in his heart and if he puts his paws in this ship we cut them of!’ zei Caspian hard waana iedereen joelde ‘We’ve come from far, home is now behind us, the world is ahead I’m glad that I may fight next to all these great warriors, you were like brother’s to me and together we will make an end on all the evil things in Narnia!’ riep hij nog waarna iedereen hard terug riep en hun zwaarden opstaken waarna Caspian trots en ergens ook licht verbaasd neerkeek naar zijn soldaten, zijn broers.
Zelf liep ik naar hem toe en drukte even mijn lippen op de zijne ‘I’m proud of you’ zei ik zacht waarna hij glimlachte ‘I wouldn’t be the man I am now if I hadn’t met you’ antwoorde hij waarna ik ook een brede glimlach op mijn gezicht kreeg en hij me nog even tegen zich aanhield voor we de berg ingingen.
Snel grepen we beide ons zwaarden weer vast ‘take care of each other, i don’t want to lose any of you!’ waarschuwde ik nog waarna iedereen dicht bij elkaar bleef en op hun hoede rondkeek op zoek naar gevaar.
Terwijl we dieper en dieper de grot ingingen werd het steeds donkerder en donkerder, zelf stond ik aan de zijde van Eustace en Reepicheep, mijn ene hand rustte op de hals van de drakenjongen en mijn andere omklemde het Aslanzwaard.

Toen de grot niet donkerder kon worden zag ik het water lichtjes golven, de golven werden steeds groter tot de boot ervan schommelde en toen kwam een reuze draak tevoorschijn uit het water.
Eustace sprong meteen tevoorschijn waarna ik los moest laten en hij spuwde vuur recht in het gezicht van de draak Smaug, die leek daar helemaal niet van onder de indruk en sloeg Eustace tegen een rots met één slag van zijn kop.
‘Eustace!’ schreeuwden Lucy en Edmund maar gelukkig was Eustace nog niet klaar waarna hij de draak in zijn hals beet en even vast hield tot die weer onder water dook, hierna bleef Eustace boven de boot die nu tot stilstand was gekomen vliegen tot de draak weer boven kwam.
Maar dit keer trok die Eustace ook onder met zijn reuze poten en toen die weer boven kwam was zijn schouder opgehaald door de klauwen van de draak toen, Eustace dan ook nog eens tegen de rotsen werd geslagen vloog hij plots weg ‘Eustace!’ riep Lucy nog een ik hoorde ook Reepicheep’s kleine stemmetje vanop Eustace rug tegen hem praten maar hij was al snel de grot uit waarna de draak zich op ons concentreerde.
Boogschutters hadden a verschillende pijlen op hem gemikt maar geen 1 leek echt effect te hebben.
Toen de draak dan ook zijn poten en staart om het schip wikkelde sloeg Thorin hard met zijn zwaard tegen de draak zijn staarde waarna hij een heel stuk eraf sneed en de draak een oorverdovende schreeuw losten waarna hij weer even onder water ging.
Gespannen bleef iedereen wachten tot hij weer boven kwam en toen hij dat deed brak hij een deel van het voorste van het schip af.
Hierna probeerde hij een paar soldaten vast te grijpen met zijn reuze mond maar Thorin zette zijn zwaard even in zijn gehemelte waardoor de drak geschrokken terug sprong maar Thorin zijn zijn zwaard niet op tijd wegtrekken waardoor hij meegeslingerd werd en op een rots terecht kwam.
Zelf kon hij zich nog maar net op tijd vastgrijpen aan de rand terwijl zijn zwaard wat verderop lag.
‘Thorin!’ schreeuwde ik terwijl ik hopeloos rondkeek opzoek naar een manier om bij hem te geraken.
Plots had ik een geweldig idee, ik kroop omhoog in de mast greep een touw van de zeilen en sprong zo net over de draak naar de rots.
‘Maura no!’ hoorde ik verschillende stemmen schreeuwen maar het was te laat, gelukkig had de draak me net gemist en kon Eric hem genoeg afleiden zodat hij mij vergat.
Zelf greep ik Thorin’s hand.
‘C’mon pull yourself up!’ riep ik waarna Thorin wanhopig naar steun zocht met zijn voeten en zo weinig mogelijk aan mijn hand trok ‘I can’t Maura!’ antwoorde hij waarna ik gromde ‘you’ll have to!’ gromde ik terwijl ik zo hard aan zijn hand trok als ik maar kon en even kreeg ik hem omhoog maar net toen ik dacht dat hij zichzelf op kon trekken zakte een rots van onder zijn voet weg waarna hij weer viel en mij daarbij een stuk meetrok ‘Help us!’ schreeuwde ik bang terwijl ik Thorin’s hand met mijn beide handen vast probeerde houden maar ik voelde mezelf meegetrokken worden.
‘I can’t hold you anymore!’ snikte ik zacht terwijl ik hard op mijn tanden beet om Thorin vast te kunnen houden ‘Maura look at me?’ vroeg die dan zacht waarna ik hem snel even aankeek ‘Let go Maura!’ beviel hij me waarna ik meteen mijn hoofd schudde en zelf wat naar achter probeerde kruipen ‘Maura look into my eyes, it’s okay, you need to let me go now think about Riona, think about Caspian and all the others who care about you, it’s not worth dying for now let go of my hand and be a strong woman’ zei hij waarna ik mijn hoofd schudde ‘Maura Caspian needs you’ fluisterde hij en op dat moment hoorde ik Caspian mijn naam schreeuwen ‘do it for Riona please?’ vroeg Thorin nu waarna ik tranen over mijn wangen voelde lopen waarna ze onze handen raakten ‘tell Esmee that i’ll always be with her, and bury my sword with me that’s all i’m asking for, now i need to go the a place where you don’t return from, together with my father and grandfather’ zei hij nog waarna ik kort schreeuwde en Thorin hand uit de mijne liet slieren waarna ik mezelf moest vastgrijpen om ook niet te vallen.
‘Thorin!’ schreeuwde ik nog maar er kwam geen reactie meer, Thorin was weg.

Net toen ik weer op de rots stond en Thorin’s zwaard greep zag ik de draak Smaug de mast afbreken waarna ik nog snel het touw terug greep dat op de rotsen ruste waarna ik terug naar de boot sprong en het zwaard van Thorin langs de kant legde waarna ik weer mijn elvenzwaard en het Aslanzwaard greep waarna ik al mijn woede ging uitwerken op de draak die net vuur spuwde naar Eric.
‘This ons is for Thorin!’ schreeuwde ik waarna ik het het elvenzwaard in de draak zijn neus stak en snel terug trok ‘this one is for Caspian!’ ging ik verder toen de draak me probeerde vastgrijpen en ik het zwaard in zijn keel stak.
‘This ons is for Riona!’ gromde ik terwijl ik mijn tweede zwaard erbij stak ‘this is one is for Aslan, For every warrior that died for this country! For Narnia!’ riep ik waarna Caspian, Edmund en Eric hun zwaard gooiden en ze de draak in zijn borstkas raakten terwijl ik met mijn beide zwaard zijn keel open rete en Lucy schoot een pijl in zijn hoofd.
Het bloed vloog als snel alle kanten op en de draak begon te stuiptrekken.
Delen van de rotsen begonnen af te brokkelen en vielen naar beneden ‘we need to get out of here!’ riep Caspian waarna Edmund zijn zus wat beschermde en Eric en Caspian mij meetrok op een veiligere plek ‘Thorin!’ piepte ik nog maar Eric schudde zachtjes zijn hoofd waarna we al naar de uitgang van de grot toevaarden.
Toen we de grot uitwaren vielen steeds grote delen van de grot in tot er bijna niets meer van over bleef, dat was het moment waarop ik hem zag liggen.
Op een stukje rots dat langzaam maar zeker onder water verdween ‘Thorin!’ schreeuwde ik opnieuw in de hoop dat hij me hoorde maar hij bewoog gee millimeter.
Snel rende ik naar de rand van het dek ‘Maura stay here!’ beviel Caspian me waarna wat hij ook zei ik sprong al over boord en zwom zo snel als het kon naar Thorin toe.
Toen ik eindelijk bij hem was moest sloeg in mijn een arm snel om hem heen om hem boven water te houden ‘i’ve got you, i’ve got you’ zei ik voor ik terug begon te zwemmen wat al een heel pak moeilijker ging doordat we beide zware wapenuitrustingen droegen en de stroming sterker was bij het terug keren.
Toen ik toch bijna bij de boot was zag ik ook Lucy en Edmund hopeloos rondkijken en hoorde hen praten over hun neefje Eustace ‘you need some help?’ vroeg ik plots een jonge stem vragen waarna ik licht geschrokken achter me keek en een jongen met blonde haren en blauw/ groene ogen naar me toe zag zwemmen ‘who are you? Where do you come from?’ vroeg ik wantrouwig maar lang moest ik niet wachten op mijn antwoord ‘Eustace!’ hoorde ik Lucy schreeuwen en niet veel later belandde ze met een plons in het water en ook Edmund volgde.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen