Foto bij Art 14

Tjeezz man wat ben ik moe!! Serieus echt uitgeput dus ik ga nu ook echt maffen!
Maar ik wilde eerst dit hoofdstukje nog even schrijven..
Sorry voor eventuele fouten, die maak ik aardig veel als ik kapotmoe ben.. En dat ben ik dus ook...
Laat het me maar weten als er veel in zitten dan haal ik ze er morgen/overmorgen uit...
School is n hel nu trouwens.. Of ja, mn rooster.. School zelf is best leuk...
Maar vandaag en morgen pak(te) ik om kwart voor 8 de bus om pas om half 10 's avonds weer thuis te zijn (van werk dan wel).. Maar dan kom ik tussen school en werk door ook niet thuis... Rotleven... Okey, valt best mee maar dan nog.. Pfffff ik ben slapen mensen!!
Welterusten!!

Hoe ik het precies overleefd had, wist ik niet. Maar weer een middag saaie vergaderingen en presentaties geven had ik geheel levendig doorstaan. Of nou ja, geheel levendig.. Ik heb hoorcolleges gehad waar ik levendiger en actiever uit kwam dan de laatste vergadering maar het kon altijd erger. De ongelofelijk oncomfortabel houten stoelen en tafels waren blijkbaar ooit toch comfortabel genoeg om in slaap te vallen tijdens een van de colleges. Dat hele management gedeelte wat ik hier ook uit moest voeren in naam van BLUR, ons bedrijf, was niet zo iets voor mij. Ik hield meer van het creatieve ideeën bedenken en concepten opzetten. En toch had ik geen spijt van hier naartoe komen. Ik had lol gehad met Louis, gezellige gesprekken gehad met Zayn, goed kunnen praten met Harry en lekker gek gedaan met Liam. Ik had alleen niet of amper met Niall gepraat, voornamelijk omdat ik bang was dat hij me ging herkennen. Ondanks dat ik hem amper tot niet had gesproken, wist ik wel steeds meer over hem. Dat nam echter mijn nieuwsgierigheid naar de Ier niet af, juist niet. Des te meer ik over hem hoorde, des te liever ik hem wilde leren kennen. Maar ik kon het mezelf niet aan doen, wat als hij me zou herkennen en alles in het honderd zou vallen. Dan was ik zwaar de Sjaak en kon ik zo voor jaren achter de tralies verdwijnen. Dat risico kon ik gewoon niet nemen, toch?
Aangezien bureaumensen nogal graag enkel 9 tot 5 werken, was mijn laatste vergadering afgelopen om klokslag 5 uur en wilde niemand daarna ook nog verder gaan. Wat een mentaliteit zeg! Erg betrokken bij de zaken hiero. Het voordeel ervan was dan wel weer dat ik mijn avond kon besteden hoe ik dat het liefste deed deze week: naar het concert van de jongens kijken. Ze waren goed, beter dan ik had verwacht om eerlijk te zijn. Daarnaast was elk concert op een of andere manier dusdanig anders dat het niet snel verveelde en dus keek ik nog graag naar elke show. Daarnaast was het eten dat om half 7 standaard opgediend werd erg lekker en was het altijd gezellig om met een hoop mensen samen te eten. Vanmorgen had Harry me gevraagd of ik ook bij het avondeten in de arena zou zijn. We hadden een heel aantal uur gekletst, maar waren blijkbaar toch na verloop van tijd in slaap gevallen. Tenminste, je moet eerst in slaap vallen voordat je wakker kan worden en een paar uur na de laatste keer dat ik de rode cijfers van de wekker had gezien, was ik toch echt wakker geschrokken van het rotding. Ook Harry was wakker geschrokken en was daarna snel een hoop dingen gaan regelen om zijn hotelkamer weer in te kunnen. Ik had eigenlijk best wel goede gesprekken gehad met de 19 jarige zanger die erg anders was dan hoe de pers hem neerzette. Hij zou een van die mensen zijn geweest waar ik vroeger bevriend mee was geworden, gewoon omdat we beide anders waren dan het mainstream type. De aparte mensen of alto's, naar mijn mening veel leuker om mee om te gaan dan de modepopjes waar we er we honderduizend van hebben rond lopen.
Iets wat ik nog steeds een topprestatie van mezelf vond, was dat ik in totaal maar twee keer verdwaald was geraakt in een van de arena's. AFKLOPPEN! Twee keer tot nu toe! De lange en aardig saaie gangen waren erg verwarrend, maar eigenlijk ook altijd wel zo druk dat je nooit echt de weg kwijt was omdat er altijd wel iemand was die je een subtiele hint gaf over waar je je bevond. Zo ook wist ik nu niet precies waar ik uithing, in de arena ja. Maar verder dan dat kwam ik ook niet, of nou ja, backstage. Maar dat is ook echt alles wat ik heb. Dan maar kijken of ik bekende mensen kan vinden. "Can't you just tell me?" De stem die ik zeker wel herkende sprak in slechts een fluistering. Maar dat nam niet weg dat hij erg gefrustreerd over kwam. Een melodieuze stem met een Iers accent vulde mijn gehoorgang met het antwoord waar Harry naar vroeg. Of nou ja, of dat echt het gewenste antwoord was betwijfel ik. "What so you can tell your little friend? You seem rather close to her don't you. You even slept in the same bed last night!" Dat het over mij ging was best duidelijk, net zo duidelijk als het feit dat ik dit gesprek niet hoorde te horen. En toch wilde ik meer weten. Ik moest en zou het gesprek wat zich om de hoek afspeelde mee luisteren, ook al was afluisteren erg onbeleefd. "We both know that was nothing! I just Ey wait! Are you jealous?" Het bleef eng stil als antwoord, maar blijkbaar leek Harry daar ook genoegen mee te nemen. Hij kende de Ier immers door en door, broers noemden de vijf elkaar. "You are jealous," concludeerde Harry dan toch. Zijn irritatie was compleet verdwenen uit zijn stem en dus was hij blij om de duidelijkheid. Iemand die er minder blij mee leek te zijn, was Niall. Nog steeds op fluisterende toon ging hun gesprek verder. "Ugh. It's just that she has long talks with Zayn. Fun with Lou and even late night conversations with you. But she hates me!" "She doesn't hate you Niall, I don't believe that." Dankje Harry! Ik haatte hem niet, juist niet! "Well then explain why she doesn't talk to me at all," antwoordde Blondie eigenwijs. Compleet onwillekeurig moest ik een beetje grinniken voor de bijnaam die ik Niall ooit had gegeven die nacht op het dak in Londen, toen ik zijn naam nog niet wist. Maar doordat ik al snel door had dat ik iets te hard grinnikte, deed ik snel mijn hand voor mijn mond. "Why would you even care? It's not like you ever do when it comes to stuff like this. You are not planning to use her to get to find out who Casey is right!" "No really not! I just wanna know her. She seems so formiliar. She looks exacly like somebody that I used to know." Niall's antwoord deed me aan het denken zetten, maar ver kwam ik niet door wat Harry zei. "Good, because I would have kicked your ass if you wanted to use her. I think I'm starting to see her as a friend of mine." "I wish I could say the same thing," mompelde Niall. Volgens mij hadden ze niet door dat hun toon iets minder fluisterend was geworden. Al was hun "fluistertoon" aardig falend aangezien ik het gewoon goed kon horen. "Maybe you can someday. You can always start a coversation with her you know. Talk a bit, laugh, crack jokes. I don't know, use your Irish charm!" "Maybe I'll do that, I hope I could just really get to know her."
Ik ook Niall. Ik hoop het ook.

Reacties (7)

  • annae

    Aahw zo lief dat hij een klein beetje jaloers is maar wat Harry zegt ga dan naar haar toe ze zal jr vast niet doden of martelen!!

    6 jaar geleden
  • 15xCupcake

    Aaahw Niall is such a cutie:)x

    6 jaar geleden
  • AnkePayne

    Super!

    6 jaar geleden
  • nialldream

    I LOVE IT

    6 jaar geleden
  • LekkahCookie

    Nialler, praat! Of ga anders zingen met je engelenstem!

    xx

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen