Foto bij Feelings

Hartkloppingen bij mijn oor. Een lang, warm lichaam tegen de mijne aangedrukt. Armen die dicht om me heen geslagen waren. Adem wat met een snorrend geluid mijn gezicht in werd geblazen.
Met een kleine glimlach sloeg ik mijn ogen langzaam open, om daarbij meteen tegen Harry’s blote borst aan te kijken. De ogen van de getatoeëerde vogeltjes staarden me aan. Ik stak mijn arm voorzichtig onder die van Harry door, om zijn middel, en vleide mezelf dichter hem aan. Met die betere positie sloot ik mijn ogen weer.
‘Ben je wakker?’
Er waren nog geen tien minuten voorbij gegaan, of Harry’s schorre stem klonk al zacht fluisterend door de kamer. Ik besloot echter mijn ogen gesloten te houden en niet te reageren. Ik voelde daarop na een paar stille seconden Harry’s vingertoppen strijkend over mijn gezicht. Ze verplaatsten zich met zorgzaamheid naar mijn lippen, waar – ik kon het horen – hij ze ademloos aanraakte. Huh?
Langzaam, heel langzaam tuitte ik mijn lippen even. Meteen voelde ik hoe Harry zijn hand terugtrok.
‘Hey... Je bent wakker.’ zei Harry. De ongemakkelijkheid kon ik duidelijk in zijn stem horen. Ik glimlachte vooralsnog en opende mijn ogen, om meteen in die van Harry te kijken.
‘Oh, ja zeker.’
Harry lachte even onwennig, voordat hij me losliet, duidelijk niet wetend wat verder daarna te doen.
‘Hey, wat ga je doen?’ Pruilend keek ik naar Harry, die uit het bed stapte en naar zijn kledingkast liep. Zonder enige schaamte bekeek ik de spieren die bewogen onder zijn bewegingen. Harry zelf keek over zijn schouder naar mij en zijn mondhoeken trokken licht op toen hij doorhad dat ik keek. Met een rood hoofd keek ik weg.
‘Eh, douchen, lijkt mij. Ik kom liever niet stinkend bij mijn vader, weet je.’
Ik lachte zachtjes en stond op, terwijl Harry nog in zijn kast stond te rommelen. Net toen ik langs hem de kamer uit wilde lopen, naar Charlie toe, draaide Harry zich om en botste hij tegen me op. Meteen schoot zijn hand uit en hield hij me overeind, daarbij wel tegen hem aangedrukt.
‘Ha. Ha. Oeps.’ murmelde ik met een rood hoofd terwijl ik even omhoog keek naar Harry. Hij grijnsde even naar me. ‘Gelukkig ben ik er, hè.’
Terwijl ik hardnekkig niet probeerde te letten op de dichte afstand die tussen ons in zat, rolde ik mijn ogen naar Harry. ‘Jij botste anders tegen mij aan, hoor.’
Harry trok geamuseerd zijn wenkbrauwen op. ‘Ik laat je misschien wel bijna vallen, maar ik kom wel terug en houd je overeind, hè.’
Door de manier hoe Harry naar me keek, wist ik dat hij het in het algemeen bedoelde. Terwijl ik Harry in zijn ogen bleef kijken, glimlachte ik zwak. Een onvermijdelijk warm gevoel wrong zich in mijn buik, en ik voelde mijn wangen warmer worden. Ook Harry had dat door, want zijn mondhoeken krulde licht op tot een zwakke glimlach.
Bijna wilde ik mijn hand in Harry’s nek leggen en zijn gezicht naar me toetrekken, maar ik weerhield mezelf meteen. Het zou maar raar zijn als ik hem nu kuste. We waren allebei nog in de war, en dit was dan zeker niet de bedoeling, ook al was ik nu weer zo nieuwsgierig naar dat gevoel wat ik gisteravond ook had, en dat gevoel vond ik, ja... Prettig.
‘Wat, eh... wat bedoelde je eigenlijk gisteravond, toen je zei dat je zelf ook een beetje verward was?’
O, dus hij had het onthouden. Ik voelde mijn wangen warmer worden en liet mijn voorhoofd tegen Harry’s borst vallen, om mijn gezicht te verbergen. Mijn hand reikte naar de zijne, en mijn vingers liet ik half in die van hem haken.
‘Uh... Ik...’
Ik kuchte even. Harry kon voelen hoe ongemakkelijk ik me voelde, want hij sloeg een arm om mijn schouders heen en trok me dicht tegen zich aan. Zijn kin liet hij op mijn hoofd leunen.
‘Ik b-ben ook in de war met mijn gevoelens, ja.’
Harry’s duim die eerst geruststellend over mijn huid had gewreven, viel nu stil.
‘H-hoe bedoel je?’
Ik kon de oplettendheid in zijn stem horen, en slikte.
‘Gevoelens voor jou.’
Even gebeurde er niets. Toen pakte Harry met beide handen mijn schouders beet en hield hij me op een halve meter afstand, om me in mijn ogen te kunnen kijken. Hij keek me fronsend aan, zijn handen die ondertussen zacht in mijn schouders knepen. Toen liet hij met één los en streek daarmee een pluk haar in mijn gezicht.
‘Ik wil niet dat je dit gedwongen doet, Aibileen. Ook al blijkt nu dat we beiden moeten uitzoeken wat we voor elkaar voelen, aangezien we elkaar pas weer net hebben gezien, vooralsnog moet je niet denken dat je dit móét voelen, oké? Echt niet.’
Ik rolde met mijn ogen. ‘Natuurlijk weet ik dat, Harry. Ik zou het nooit faken, dat weet je, dus waarom denk je nu van wel?’
Harry fronste en perste zijn lippen samen. ‘Omdat, toen ik je jaren geleden vertelde hoe ik me over jou voelde, je daarna ook gelijk gevoelens voor mij kreeg.’
Ik trok mijn wenkbrauwen op. ‘Denk jij dat ik je al die tijd die we samen spendeerden niet leuk heb gevonden, Harry? What the fuck? Ik had mezelf toen gewoon nooit de kans gegeven anders naar je te kijken dan alleen een beste vriend, een soulmate, en toen ik dat eenmaal wel deed was ik al gelijk bezweken. Het was echt niet gedwongen, hoor.’
Geïrriteerd trok ik me los uit Harry’s greep. Hij zuchtte en sloeg zijn blik neer.
‘Ik wil gewoon niet dat we weer problemen krijgen.’
‘Problemen? Problemen met wat? Met dat ik jou ‘weer’ verlaat? Jezus, dat was voor Charlie, hoor, en voor jou! Niet voor mezelf, zak!’
Ik was nu echt heel geïrriteerd, mede door hoe Harry klaarblijkelijk dacht over mijn gevoelens voor hem.
‘Noem me niet zo.’ gromde Harry. Nu klonk ook hij geïrriteerd.
‘Doe dan niet zo! Heb ik ooit gedaan alsof? Nee, toch?! Wat is dan je probleem, Harry?!’
‘Dat je me nooit leuk hebt gevonden zoals ik jou leuk heb gevonden, verdomme!’
Ik sloeg mijn armen hopeloos in de lucht. Deze jongen kon het duidelijk ook nooit begrijpen.
‘Harry, ik híéld van je. Zoveel dat ik je niet met nog meer problemen met een tweede zoon wilde opstapelen. Snap je dat nou nog steeds niet?! Hoe duidelijk wil je het hebben?!’
Harry snoof en sloeg zijn armen over elkaar. ‘Het is voor mij nooit duidelijk geweest.’
Ik rolde weer met mijn ogen en schudde mijn hoofd. ‘Je bekijkt het maar. Ik ga nu naar Charlie en ga ons beiden klaarmaken. Ik zie je wel over een uurtje beneden en dan vertrekken we.’ zei ik bars en ik beende de kamer uit.



Beetje kort en nutteloos hoofdstukje, maar dat hoort er helaas bij ;p

Vraag: wat zouden jullie willen dat er zou gebeuren? Niet per se 'ze leven uiteindelijk nog lang en gelukkig met z'n vieren blablabla' maar meer into the details??

Luv ya guiseeeee

Reacties (6)

  • Nashton

    Oké, er moet niets gebeuren met Caroline ofzo, zoals ik in een reactie hier ergens onder zag HAHA..
    ZE MOETEN UITEINDELIJK WEL SAMEN EINDIGEN, OKE OKE. DIT VERHAAL VERDIENT EEN HAPPY END, TOCH.
    ALLEEN NIET DAT HET NU PATS BOEM GAAT
    EN DAT ZE MET ZIJN VIEREN GAAN SAMENWONEN
    BINNEN EEN PAAR HOOFDSTUKKEN AHHAHA
    OK, DAT ZOU RAAR ZIJN.

    5 jaar geleden
  • LynnBlack

    Awhh geen ruzie schatjess!!
    Snel verder pleasee?

    5 jaar geleden
  • Subdivisions

    Jaaaah dramaaaa!! C:
    Snel verderr
    X

    5 jaar geleden
  • Lootus

    Die rzie is ergens wel schattig (: maar ook onnozel! Dus Harry: ZEG SORRH

    5 jaar geleden
  • Arquitecta

    Nee geen ruzie ):
    Maar Caroline krijgt een ongeluk? ;D
    Ga snel verder xx

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen