Foto bij Chapter 41 Pippa

Spanning!

Chapter 41, Pippa
Toen ik om tien uur over-vrolijk de kamer binnenkwam zat Mila op bed. Harry zat op haar bed eind. Het verbaasde me dat ze zover van elkaar af zaten.
'Hé jongens! Harry, moet jij niet naar je kamer? Ach, wat maakt het ook uit!' Oh, ik was echt té enthousiast.
Ze zeiden niets. Ik haalde mijn schouders op, maar keek toen toch weer hoe ze naar elkaar aan het staren was. Mila keek totaal niet vrolijk, en Harry alleen maar zorgelijk. Hij stond op en liep naar Mila toe, om naast haar op bed te kruipen. Hij kuste haar wang en haar nek. Ik was spontaan stil. Het zag er zo lief uit... Maar ondertussen zo anders. Ik was echt niet gewend dat ze zo rustig en stil waren. Snel schakelde ik mijn gedachtes om; Niall was gewoon echt mijn vriendje!
Ik liep al springend naar de badkamer waar ik Aubrey aantrof. Ze zat op de badrand haar nagels te knippen.
'Ieks,' riep ik. En ze keek me met opgetrokken wenkbrauwen aan.
'Het is meer "ieks" als je dat niet doet,' mompelde ze en ging weer verder.
'Als je het maar opruimt, allemaal. Dat ik hier geen vieze nagels vindt...' gelijk daarna glimlachte ik al wel. Ah, me humeur was echt op en top.
'Waarom zo blij?' vroeg ze, maar dan niet op de geïnteresseerde manier, meer op de geïrriteerde manier.
'Ja... dat wil jij wel weten hè?' giechelde ik. Zelfs Aubrey kut persoonlijkheid deed me niets meer.
'Ja, daarom vraag ik het toch ook...' mompelde ze.
'Je hoort het nog wel,' knipoogde ik en liep de kamer weer in. Ik was vergeten waarom ik sowieso naar de badkamer was gelopen.

'Harry, serieus, het is allang tien uur geweest,' mompelde ik na een tijdje.
'Ja, ja, ik ga al,' hij boog zich naar Mila en kuste haar langzaam. Ik keek snel weg, het zou raar staan als ik hier maar stond en er naar keek.
Hij fluisterde nog wat in haar oor en liep vervolgens de deur uit.
'Wat was dat voor depri-gedoe van jullie?' vroeg ik, en ging bij Mila op bed zitten. Mila pakte haar mobiel, zocht iets op en hield het schermpje me voor.
'Ik kan je niet bellen nu, heb het te druk. Morgenavond bel ik je, ik zal er maar niet naar uitkijken als ik jou was. Pa' las ik.
Mijn ogen werden groot, als hij zoiets zei dan was het ook echt waar. Mila haar ogen stonden triest.
'Ik zit hier pas een paar weken Pip, misschien moet ik weg. Ik weet bijna wel zeker dat ik weg moet! En dan mag ik Harry zeker niet meer zien, maar ik ben zo dol op hem!'
Haar ogen vulden zich met tranen en ik drukte haar tegen me aan.
'Ik hoop zo dat het goed komt Mil, ik kan je niet missen,' zuchtte ik. Wat moest ik hier nou mee? Ik was er echt niet aan gewend dat Mila niet vrolijk was. Het was een tijdje stil.
'Mil, ik moet je wat vertellen...' glimlachend keek ik haar aan en door haar tranen heen keek ze nieuwsgierig.
'Nou?' vroeg ze.
'Niall heeft me gevraagd om zijn vriendin te zijn...' vertelde ik.
'Omg! Pip! Gefeliciteerd!' gilde ze.
'Wie zegt dat ik ja zei?' onderbrak ik haar.
'Nee, dat ga je niet menen! Je hebt toch wel ja gezegd? Jullie zijn gemaakt voor el-'
'Tuurlijk! Rustig maar,' onderbrak ik haar grijnsend. Opgelucht haalde ze adem en omhelsde me, waarna ze weer verdrietig voor zich uitstaarde.
'Het komt goed, oké? Daar zorg ik voor,' stelde ik haar gerust. Maar ik wist er natuurlijk niks van.

'Goedemorgen, vriendin van me,' zei Niall knipoogend en drukte een kus op mijn wang. Ik lachte.
'Goedemorgen, vriendje van me,' zei ik lachend.
'Lekker geslapen?' ik knikte uitbundig.
'Ik ook, door jou,' zei hij en pakte mijn hand.
'Ik kan niet geloven dat je 'ja' hebt gezegd,' vervolgde hij.
'Ik kan niet geloven dat je het vroeg,'
'Stop Pippa!' lachte Niall en trok me aan mijn hand mee het klaslokaal in. Niall ging naast Harry zitten en ik naast Mila, we zaten niet altijd naast Niall en Harry. Wel zaten ze achter ons, waardoor we in principe nog steeds zowat naast ze zaten.
Mila keek niet blij en Harry ook niet. Niall en ik keken zorgelijk naar onze vrienden, maar ondertussen liefkozend naar elkaar. Dubbele gevoelens... Aan de ene kant was ik ontzettend verdrietig, want er kon zomaar iets ergs gebeuren met Mila en Harry... Aan de andere kant was ik hartstikke blij, want in de liefde liep het perfect!

Het was avond. Mila zat met haar mobiel in haar handen. Ze kon ieder moment gebeld worden... Ik had beloofd bij haar te zijn, en niet naar Niall te gaan. Mila keek naar haar mobiel, dan weer naar voren en dan weer naar haar mobiel. Harry kwam de kamer ingelopen en ging naast Mila zitten. Hij drukte kusjes op haar slaap. Zelf wist hij nog niks, hij had niets van zijn ouders gehoord. Om de tijd te vullen gingen ze een potje zitten kussen waardoor ik maar naar het plafond moest kijken. Waarom moesten ze serieus nu gaan zoenen, zo, voor mijn neus? Hoewel ze dan niet op hun best waren, dit zou nooit veranderen. Die klefheid van hun was ongekend.
Mijn gedachtes werden onderbroken door de overbekende ringtone van Mila: 'We own the night' van The Wanted. Niet echt een liedje voor dit moment.
'Met Mila?' nam ze de telefoon voorzichtig op. Ze zette hem gelijk op luidspreker.
'Oh Mila...' hoorden we onze vader zeggen, om vervolgens verder te gaan met praten. Mijn mond viel open.

Reacties (3)

  • Isak

    OMG IK HOU NIET VAN CLIFFHANGERS D:

    8 jaar geleden
  • swagger98

    Snell verdeerr:D

    8 jaar geleden
  • louisharry

    snel verder, ik meen het ik ga echt doooddd

    8 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen