Foto bij Good morning

Ik liep Charlie’s kamer in en wilde net mijn mond opendoen om te zeggen dat hij wakker moest worden, toen ik zag dat het bed leeg was. Fronsend ging ik naar beneden, waar ik – natuurlijk – mijn zoontje en mijn moeder aan tafel aantrof.
‘Goedemorgen, lieverd. Lekker geslapen?’ zei mijn moeder zonder op te kijken. Ze was te gefocust op het spel wat ze met haar kleinzoontje aan het spelen was. Zijn ogen lichtten echter op toen hij zijn moeder zag.
‘Mama!’ riep hij enthousiast, maar hij bleef wel zitten. Ik glimlachte breed en liep naar mijn zoontje toe, waarna ik hem op zijn voorhoofd kuste. ‘Lekker geslapen, schat?’
Het enige wat ik terugkreeg was een grijns, voordat hij zich weer concentreerde op het spelletje.
‘O, ja, ik heb prima geslapen.’ antwoordde ik mijn moeders vraag nog, zonder haar aan te kijken.
‘Ja?’ Ik kon het wantrouwen in haar stem horen. Dit keer draaide ik me wel om naar haar, en ik slikte. ‘Eh, ja.’
Even priemden mijn moeders ogen in die van mij, voordat ze haar blik afwendde en verder ging met het spelletje met Charlie. Ik wist dat ze me het later weer zou vragen, maar voor nu hield ze het stil, gelukkig.
Ik stond net in de keuken ontbijt te maken voor mezelf – en voor Harry eigenlijk ook – aangezien mijn moeder en Charlie al schenen te hebben gegeten, toen ik meerdere stemmen uit de woonkamer hoorde.
‘Papa!’
Zwakjes glimlachte ik terwijl ik de boterhammen naast elkaar sorteerde en de bacon liet braden. Ik zette een pan daarnaast en brak twee eieren, om ze dan voor minutenlang te laten bakken.
Net toen ik op mijn tenen ging staan om uit de kast van de bovenste plank twee borden te pakken, voelde ik een grote warme hand die mijn zij omklemde en de andere die langs me met gemak de twee borden pakte.
Ik hield mijn mond dicht terwijl ik zag hoe Harry de borden stilletjes naast elkaar op het aanrecht zette. Toen keek hij om naar mij, draaide zijn hoofd lichtjes schuin en keek me onafwendbaar aan. Ik keek echter weg en pakte voor afleiding boter uit de koelkast.
‘Abby...’
Ik slikte, maar had mijn rug nog steeds naar Harry toegekeerd, dit keer terwijl ik me op de bacon concentreerde.
‘Abby, het spijt me. Ik ben een idioot voor het alleen maar denken dat de liefde die wij hadden niet echt was. Ik weet niet waarom ik dat deed... Ik dacht... Eh... Gewoon gezien het feit dat ik jou altijd het eerste en het meest leuk heb gevonden, deed me denken dat het alleen van mij kwam... die liefde.’
Ik zuchtte en draaide me om naar Harry. Hij keek me echter onwennig aan, steun zoekend bij het aanrecht en zijn handen die de rand ervan omklemden.
‘Ik weet dat ik niet altijd even handig ben geweest in het laten zien van mijn emoties. Weet gewoon dat ik je nooit minder leuk heb gevonden dan jij mij. Echt niet. Ik hield van je, nog net niet meer dan hoeveel ik nu van Charlie hou... Je was echt niet de enige die in onze relatie geloofde, Harry.’
Ik pakte de pan met de volledig gebakken eieren en liep ermee naar de borden, waar Harry naast stond. Terwijl ik ze vanuit de pan op de borden liet glijden, voelde ik hoe Harry zijn armen om me heen wikkelde en me van achter stevig vasthield. Hij had zijn kin op mijn schouder, zijn neus in mijn nek verstopt en een paar van zijn krullen half in mijn gezicht.
Zonder dat ik dat wilde, verspreidde zich kippenvel over mijn hele lichaam toen ik Harry’s warme adem voelde. Zijn ene hand die hij voor mijn borst om mijn bovenarm had geklemd, kon dat voelen. Zachtjes wreef hij met zijn duim over de blote huid, en ik zuchtte toen ik Harry’s lippen even in mijn nek voelde.
Terwijl Harry me iets losser liet zodat ik verder kon met ons ontbijt, legde hij zijn kin op mijn hoofd, zijn lichaam die tegen de mijne aanstond.
‘Ik ben blij dat te horen.’ was het enige wat ik te horen kreeg van hem. Ik fronste even en draaide me om. Harry was echter niet van plan me los te laten, waardoor ik nu nog steeds tegen hem aangedrukt stond, mijn handen plat op zijn borst om niet om te vallen, omhoog kijkend naar Harry die zijn kin op zijn borst had om mij überhaupt aan te kunnen kijken.
‘Is het dan nu oké?’
Harry keek me even langer aan, voordat hij slikt en wegkeek. Ik zuchtte geluidloos en liet mijn voorhoofd tegen Harry’s borst aanleunen.
‘Kom op, Harry...’
Bij het horen van die woorden drukte Harry zijn vingers in mijn heup. Ik wist dat hij zich gefrustreerd voelde omdat hij niet precies wist wat te doen en hoe te denken of voelen, en het deed gelukkig ook geen pijn.
Toen ik weer naar Harry opkeek, zag ik dat hij nog steeds zijn blik afgewend had, alsof hij juist mij niet aan durfde te kijken.
Ik liet mijn armen onder door die van hem glijden, en sloeg ze stevig om hem heen, waarna ik mezelf dicht tegen hem aandrukte. Mijn gezicht verstopte ik in zijn shirt.
Vertwijfeld sloeg Harry zijn armen daarop strakker om me heen.
‘Kun je me alsjeblieft geloven, Harry?’
Het was even stil. Ik verstopte mijn neus dieper in de stof en snoof zijn geur, omringd door zijn warmte, diep op.
‘Je denkt misschien dat alleen jij in de put zit, Harry, maar ik ook. Het doet me pijn dat je toen twijfelde aan mijn liefde voor jou en dat je dat nu schijnbaar nog steeds doet. Alsof alles wat ik deed voor jou nooit genoeg was, en het altijd maar beter en beter voor je moest zijn.’
Ik schraapte mijn keel even om de brok weg te krijgen. Tevergeefs.
‘Sorry, i-ik... ik vind het nu gewoon moeilijk te geloven dat er iemand echt van me gehouden heeft.’
Ik deed mijn ogen open en fronste.
‘Denk je dat je de liefde niet waard bent?’
Het bleef stil. Verder kreeg ik geen andere reactie. Ik zuchtte en sloot mijn ogen weer. Hoe kon ik Harry ervan overtuigen dat hij het echt wel waard was om van gehouden te worden en dat hij geen mislukkeling was, zogenaamd omdat hij twee vrouwen had bezwangert? Hij was zoveel meer dan dat. Hij was een fantastische vader, zoon en broer. En om nog maar te spreken over de tijden die ik jaren geleden met hem had gedeeld... Niemand anders heeft me ooit zo geliefd laten voelen als hij, en ik vond het jammer dat ik hem ook niet zo had kunnen laten voelen. Als dat wel zo was geweest hadden we hier niet zo gestaan en hadden we al naar de volgende stap kunnen gaan in ons... nou ja, wat eigenlijk? Relatie ging me zeker al iets te ver, maar ik wilde het ook geen vriendschap noemen. Harry en ik waren natuurlijk heel goed bevriend ja, maar zo zagen we elkaar nu helemaal niet. Tenminste, ik begon hem steeds minder als die goede vriend te zien, maar meer als... Eh... Tja.
Nu vond ik het maar moeilijk om te weten hoe ik Harry kon ‘troosten’, hoe ik hem beter kon laten voelen zoals hij mij altijd beter liet voelen. Daarom dacht ik terug aan onze tijd van de jaren terug, en aan hoe hij mij altijd gerust stelde als dat nodig was.
Ik slikte toen op mijn netvlies een negentienjarige krullenbol verscheen die mijn negentienjarige geëmotioneerde ik knuffelde en kuste op de mond.
Moest ik Harry gaan kussen? Terwijl we in dit stadium zaten, waarin we hadden afgesproken dat we beiden apart zouden uitzoeken hoe we met onszelf apart en ook met elkaar samen zaten, en dat we dan wel verder zouden zien?
Nou ja, waarom eigenlijk niet, hè? Wat zouden we te verliezen hebben?



Yoo guise!!
Sorry voor het niet activeren deze dagen, maar helaas... schóól...
En helaas gaat dit hoogstwaarschijnlijk vaker gebeuren...

Ik heb trouwens de voorpagina én de titel veranderd! Wat vinden jullie leuker? Dit of wat er eerst was?:):)

Reacties (6)

  • Lootus

    Yeaaaah KISSSS HIMMM!

    5 jaar geleden
  • OnlyXStyles

    Kisss! <3
    Love your story!
    En succes met school"

    Xxx me!

    5 jaar geleden
  • Manonxxx

    Kiss him, please?
    Nice,
    Snel verder.
    Xx

    5 jaar geleden
  • Bitchachos

    En WAW, wat een mooie voorpagina !

    5 jaar geleden
  • Bitchachos

    OMG KISS HIM !
    kisskisskisskisskiss:)
    Het moet gewoon !

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen