Foto bij Comforting kiss

Ik trok me langzaam los uit Harry’s greep. Hij keek me gepijnigd aan, maar zei verder niets. Zijn armen liet hij langs zijn lichaam vallen. Ik haalde diep adem en tuitte rusteloos mijn lippen terwijl ik even langs Harry keek. Toen schudde ik even met mijn schouders, alsof ik iets – een last, misschien wel – van me af wilde schudden. Daarna keek ik strak op naar Harry, recht in zijn vragende ogen.
Ik legde mijn handen op zijn heupen en ging dicht tegen hem aanstaan. Terwijl ik mijn gezicht half in zijn nekholte verstopte, duwde en loodste ik Harry zachtjes richting het aanrecht. Met kleine stapjes ging hij achteruit, mee met mijn stappen, en ik wist dat hij niet echt begreep wat ik deed – of mijn poging tot, tenminste.
Toen ik voelde hoe Harry tegen het aanrecht aanbotste, liet ik mijn hoofd op zijn schouder leunen – wel staand op mijn tenen, want na al die jaren was ik nog steeds één meter vijfenzestig en Harry was vrijwel zeker minstens twintig centimeter langer.
Zonder iets te zeggen legde Harry een grote, warme hand op mijn rug en streek hij zacht op en neer. Waarom hij mij probeerde gerust te stellen snapte ik niet, want op dit moment was hij vrijwel zeker degene die steun nodig had.
Langzaam tilde ik mijn hoofd op. Ik voelde me onzeker, de angst vloeide door mijn aderen en mijn hart klopte in mijn keel. Mijn handen trilden en ik omklemde de stof van Harry’s shirt stevig beet. Harry had wel wat door, maar ik gaf hem de tijd niet om ernaar te vragen.
Terwijl ik mijn hand in Harry’s nek gleed, had ik mijn ogen gefocust op zijn lippen. Ze waren iets van elkaar, niet goed begrijpend wat er gebeurde.
Ik sloot mijn ogen en slikte moeilijk. Ja, we hadden het eerder gedaan deze dagen, maar dat kwam van Harry. Dat was dus anders, want ik hoefde niet bang te zijn afgewezen te worden. En nu... dus wel. Ik vertrouwde mezelf makkelijk aan Harry toe, soms misschien iets te makkelijk, zoals ik jaren geleden deed en daardoor alles wat er aan het einde gebeurde teveel effect op me had. Als ik mezelf meer had ingehouden en echt goed rustig aan had gedaan met Harry, dan hadden we deze afgelopen jaren apart misschien nooit hebben hoeven meemaken. Maar ja, dan hadden we ook Charlie niet gehad.
‘Gaat het wel?’
Harry’s stem was een vage fluistering, zo zacht dat ik het bijna niet kon horen. Liever had ik gehad dat hij het niet had gevraagd omdat ik niet wist wat ik zou moeten antwoorden. Nu knikte ik maar vaag, afgeleid door zijn lippen. Met rode wangen keek ik even de andere kant op, maar ik dwong mezelf al gauw om me terug op Harry te richten. Dit keer keek ik naar zijn ogen. Een frons zat erboven, iets wat ik maar al te goed begreep.
Nog een keer haalde ik diep adem en slikte ik, voordat ik mezelf in mijn hoofd streng toeriep. Kom op, Aibileen! Doe het! Voor hem, voor jou, voor jullie! Wat valt er te verliezen? 3... 2... 1...
Ik kneep mijn ogen stijfdicht en leunde naar voren. Harry’s hand op mijn rug viel verbouwereerd stil toen mijn lippen langs de zijne streken, en mijn ene hand wat nog op zijn heup rustte, kneep hem zachtjes, hem bijna dwingende om te reageren omdat ik doodsbang was dat hij me anders zou afwijzen.
Toch was dat niet nodig. Net toen ik me stilletjes terug wilde trekken, liet Harry zijn hand in mijn nek glijden. Zijn vingertoppen drukten licht in mijn huid. Hij keek me nog even met wijd opengesperde ogen aan, voordat hij ons omdraaide en mij klem zette tussen het aanrecht en zichzelf. Toen boog hij naar beneden en verstopte hij zijn gezicht in mijn nek. Mijn handen had ik plat op zijn borst – niet om hem weg te duwen, maar meer van verbouwereerdheid en steun na zijn plotselinge actie.
Kippenvel verspreidde zich over mijn armen en de rest van mijn lichaam toen ik Harry’s lippen in mijn nek voelde drukken. Licht haakte ik met mijn vingertoppen in zijn shirt, rillend. Harry sloeg daarop zijn armen dichter om me heen, maar trok zijn hoofd nu wel terug.
Ik had nauwelijks tijd om te reageren of om naar Harry te kijken, toen hij één hand op mijn achterhoofd legde en voorover boog.
Mijn adem stokte in mijn keel toen Harry nu wel zijn lippen ferm op die van mij drukte. Zijn neus was naast die van mij gedrukt, en op het moment dat onze lippen elkaar raakte, ademde Harry daar zwaar door uit, alsof het een helse opluchting voor hem was.
Een paar seconden hielden we zo stil, niet precies wetend wat te doen. Toen begon Harry langzaam en voorzichtig met zijn lippen te bewegen, nog steeds tegen die van mij aangedrukt, me half dwingend te reageren. Vrijwel automatisch ging ik dan ook met hem mee.
Toen besefte ik dat ik hiermee ook was begonnen om iets te bewijzen aan Harry – want hij had nu weer de leiding genomen in datgene wat tussen ons was.
Ik pakte Harry bij zijn schouders, onze lippen nog steeds tegen elkaar aangedrukt, en draaide hem op zijn beurt om, en hield hem op zijn plaats. Ik moest en wilde laten zien dat ook ik om hem gaf, niet alleen hij om mij. Ook al was het nog zo dom wat we deden, we wisten allebei dat dit nodig was. Wetenloos om elkaar heen draaien was ook geen goed plan.
Harry sloeg zijn armen om mijn middel heen en trok me dicht tegen zich aan.
Langzaam haalde ik mijn lippen van de zijne af, maar ik verstopte mijn gezicht gelijk in zijn nek. Misschien was het wel een beetje schaamte en onzekerheid, maar vooral omdat ik Harry’s armen zo graag om me heen wilde.
‘T-thanks...’
Ik lachte zachtjes, lichtbeschaamd.
‘Eh, geen probleem.’
Harry liet me uiteindelijk langzaam los. Ietwat onwennig ging ik daarna weer verder met het klaarmaken van ons ontbijt. Harry bleef echter in de keuken staan.
Met een rood hoofd en zweet onder mijn klotsende oksels deed ik het gasfornuis uit en legde al het eten op de twee borden. Toen draaide ik me om en gaf Harry zijn bord aan, zonder hem aan te kijken. Hij boog zich echter voorover en drukte zijn lippen op mijn wang. ‘Dank je, Abby.’
Ik glimlachte onwennig. ‘G-geen probleem, Harry.’
Harry keek even glimlachend op me neer, voordat hij even mijn hand aanraakte en toen de keuken uitliep.

‘O-oh my god.’ Happend naar adem liet ik me tegen het aanrecht aan vallen. Met wijd opengesperde ogen keek ik naar het punt waar Harry zojuist verdwenen was. Mijn hand sloeg ik voor mijn mond die net nog contact met die van hem had. Mijn hele lichaam trilde en mijn hart klopte ontzettend hard in mijn keel. Zweet had zich gevormd onder mijn oksels en in mijn handen.
‘Aibee, lieverd, kom je erbij zitten?’ klonk er vanuit de woonkamer.
Ik kuchte even en haalde diep adem. ‘J-ja, mam. Ik kom zo.’
Ik pakte een glas uit een van de kasten en hield ‘m onder de lopende kraan. Net toen ik deze weer uitgedraaid had en een slok wilde nemen, liep Harry weer terug de keuken in. Hij keek me fronsend, ietwat angstig aan. Ik slikte. ‘Wat is er?’
‘O-oh, eh, niks. Ik, eh... ik dacht dat er wat was.’
Ik glimlachte even licht en schudde toen mijn hoofd. ‘N-nee hoor, het is oké.’
‘Weet je het zeker?’
Harry liep verder de keuken in, een frons op zijn gezicht toen hij naar me toekwam.
‘Ja, echt... Ik moet het gewoon even laten bezinken.’
Harry werd rood en glimlachte schaapachtig. ‘Eh, oké... Kom je wel mee?’
Met een doordringende blik stak hij zijn hand naar me uit. Ik liep daarop naar hem toe, mijn bord in mijn ene hand, en de andere die ik in die van Harry liet glijden. Zijn warmte omhelsde me.
Het ontbijt was eerlijk gezegd niet héél erg ongemakkelijk. Dat Harry en ik weer voor de tweede keer gekust hadden, werd niet heel erg opgemerkt. Tenminste, dat hoopte ik. Mijn moeder keek wel vaak van mij naar Harry en weer terug, maar zei niks. Weer wist ik dat ze me er later over zou vragen.

Nu was ik in de badkamer, mijn tanden aan het poetsen, terwijl ik Harry en Charlie kon horen in Charlie’s kamer.
‘Charlie, jongen, werk nou even mee.’
‘Knul...’
‘Ik meen het! Sta stil of we kunnen niet naar opa zo meteen!’
Ik glimlachte geamuseerd toen ik Charlie boos hoorde kwetteren. Eerste aanvaring tussen vader en zoon. Het hoorde er ook gewoon bij.
‘Goed zo. Zie je wel dat het kan, jongen? Dank je wel.’
Tien seconden later kwam Charlie met zijn vader achter zich aan de badkamer in. Ik droogde mijn gezicht net af met de handdoek.
‘Zo, moeten jouw tandjes ook even gepoetst worden, lieverd?’ Ik pakte zijn tandenborstel en deed er wat tandenpasta van Spongebob Squarepants op. Daarna reikte ik ‘m mijn zoontje aan, en liet hem toen met zijn vader achter.

Tien minuten later gaf ik mijn moeder een stevige knuffel.
‘Doe je de knuffels aan Desmond van mij, schat? Ik heb hem ook al zo lang niet gezien.’ zei mijn moeder terwijl ze me zachtjes over mijn rug wreef.
‘Ja, natuurlijk, mam.’
‘O, en wij gaan nog even lekker fijn praten vanavond.’
Ik glimlachte schaapachtig naar mijn doordringend kijkende moeder en knikte toen. ‘Is goed. Geen probleem.’
Vervolgens omhelsde mijn moeder Harry en fluisterde nog een paar dingen in zijn oor die ik niet kon horen. Met een vreemde blik in zijn ogen liet Harry mijn moeder weer los, en hij knikte naar haar. Voordat ik wat kon zeggen liep Charlie al naar zijn oma toe en sloeg hij zijn armpjes om haar benen heen.
‘Tot vanavond, lieverd. Pas je goed op jezelf?’

Vijf minuten later had ik Charlie achterin in de zwarte Range Rover van Harry gezet en zat ik naast Harry zelf in de passagiersstoel. Nu reden we al met een behoorlijk tempo over de weg. De radio stond zachtjes aan en Charlie had stilletjes zijn duim in zijn mond. Terwijl Harry zijn handen stevig om het stuur geklemd had, keek hij af en toe naar mij.
‘Je voelt je oké?’
Ik glimlachte naar Charlie’s vader en knikte.
‘Ja, nu ben ik oké.’
Harry schonk me daarop een brede glimlach van oor tot oor, zijn ogen die me glinsterend aankeken, en zijn hand die het stuur losliet en de mijne vastpakte. Zijn duim streek geruststellend over de rug van mijn hand.



Kudo's en reacties voor hun tweede kus?:D
I'D LOVE THAT <3<3<3

Reacties (12)

  • Feverture

    Omg ga please verder

    5 jaar geleden
  • Tumblah

    awww zo lief!!

    5 jaar geleden
  • BiebStyless

    zo schattig en oeeh:D
    snel verder!!

    5 jaar geleden
  • Nashton

    Ahhh, wat lieeef!
    They're so cute together. 3:

    5 jaar geleden
  • PARABATAI_L

    mooi geschreven:)

    5 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen