Foto bij Thirteen.

Heb ik met moeite dit hoofdstukje af, voeg een foto toe en BAM hele hoofdstuk weg.
Huilen dit. Asdfghjkl.

x

Lauren Ketelings.

Ons perfecte moment word ruw verbroken door het geluid van gepruts aan het sleutelgat van de deur. Ik schrik op uit mijn gedachten en vlieg uit Louis' armen. Paniekerig kijk ik in het rond, en vervolgens naar Louis, verwachtend dat hij wel een oplossing heeft. Hij lijkt even na te denken en trekt me dan aan mijn arm mee naar het magazijn. Wat nou als.. Stel nou dat Zayn aan de deur is. Opeens is heel mijn fijne gevoel weg, en een golf van angst spoelt over me heen. Ik ga iets dichter tegen Louis aan zitten, en als reactie trekt hij mij ook wat dichter tegen hem aan. Het heeft me een fijn gevoel, maar toch wint de angst het. Mijn tranen zitten erg hoog, maar ik weet ze binnen te houden. Na een aantal lange minuten hoor ik eindelijk dat de deur weer dicht valt. Godzijdank vergeet de persoon de deur op slot te doen. Nog steeds voel ik me niet op mijn gemak.
"Shh." fluistert Louis. "Het komt goed. Ik ben bij je."
Ik geef hem een kusje, maar kalmeer nog niet helemaal. Stel dat Zayn ons echt iets aan wil doen? Stel dat het weer net zo word als vroeger? Ik wil niet terug! Zonder dat Louis het merkt glijden er een paar tranen over mijn wangen naar beneden.
"Ga je mee?" vraagt hij zacht, en ik knik.
In trance loop ik voor hem uit, de trappen af. Mijn gedachten bestaan alleen maar uit Zayn, en per stap die ik dichter bij de aula zet word mijn angst groter. Het liefst ging ik nu gewoon naar huis, kroop ik onder de dekens en liet alle tranen de vrije loop om vervolgens heel even alles te vergeten terwijl ik slaap.
Net voordat ik de grote klapdeuren naar de aula openmaak draai ik me om en geef Louis nog een kusje op zijn wang.
"Ik hou van je, Louis." zeg ik zachtjes, en met die woorden loop ik de aula in, richting Kayleigh en Jodie. Stilletjes ga ik naast Kayleigh zitten. Zij en Jodie zien direct dat er wat aan de hand is, en ze proberen me op te fleuren met leuke verhalen. Althans, verhalen die ik normaal gesproken leuk zou hebben gevonden. Op dit moment kan ik er niet om lachen. Ik kijk achterom naar Louis' tafel, en zie Zayn daar staan, vrolijk kletsend met Louis. Oh, als die eens zou weten.. Ik krimp ineen bij de gedachte dat Zayn Louis precies hetzelfde kan laten voelen, en hetzelfde kan laten doen als wat hij bij mij deed. Ik heb Kayleigh en Jodie nog steeds niet verteld wat er aan de hand is. Misschien zou ik dat als vriendin toch maar moeten doen.
"Hey Kay, heb je zin om na school naar mij te komen morgen? Ik wil jou en Jodie wat vertellen."
Kayleigh lijkt verrast dat ik eindelijk reageer. "Ja tuurlijk. Weet dat we er altijd voor je zijn hè, ook al kennen we je pas net."
Ik glimlach flauwtjes.
"Ik ben nog even naar mijn kluisje. Jodie, ik zie jou zo bij Maatschappijleer, goed?"
Jodie knikt. "Tot zo."
Ik sta op, en loop naar de kluisjes, eigenlijk net iets te laat, want zodra ik bij mijn kluisje kom gaat de bel. Snel gooi ik mijn tekenspullen en mijn economieboeken in mijn kluisje en haal mijn Maatschappijleer- en CKV boeken eruit. Dan loop ik de aula weer in en haast me naar het lokaal.

Ik krijg bijna niks mee van wat de docent zegt. Deels omdat ik met Jodie klets, maar vooral omdat mijn gedachten toch bij Zayn blijven. Mijn bonkende hoofd maakt het er nou niet bepaald makkelijker op. De laatste twee lesuren vliegen dan ook razendsnel om, en zodra de bel gaat sta ik als eerste buiten. Ik open mijn kluisje om mijn boeken erin te doen, wanneer mijn oog op een briefje valt.

I love you Lauren.
With all my heart.

Louis x
0624307218


Vertederd kijk ik naar het briefje. Hij heeft er zelfs een hartje bij getekend. Toch helpt het lieve briefje me niet over de angst heen, en ik vouw het dubbel om het vervolgens in mijn broekzak te stoppen. Ik haal de boeken die ik nodig heb voor mijn huiswerk uit mijn kluisje en doe hem met een klap dicht. Ik gris mijn jas van de kapstok. Ik ga echt niet meer op Jodie wachten. Ik wil even alleen zijn. Even nadenken over de afgelopen twee dagen. Ik ren bijna naar buiten, haal mijn fiets uit het rek en fiets weg van de school.

Als ik thuis aankom neem ik een paracetamol uit het kastje. De hoofdpijn is alleen maar erger geworden. Ik murmel een excuus tegen mam dat ik me niet lekker voel, en loop de trap op. Eindelijk. Even alleen. Even nadenken over vandaag en gisteren. Het is gewoon te veel. Het hele gedoe met Zayn en Louis, nieuwe school. Nieuwe vriendinnen. Net voordat ik mijn kamerdeur open wordt het een beetje vaag voor mijn ogen. Als in een droom val ik naar beneden. Ik zie de grond dichterbij komen, en net voordat mijn bonzende hoofd de grond raakt ben ik weg.

Reacties (4)

  • 1DLovatic

    same:P@Nissie

    7 jaar geleden
  • Nisssie

    Ben ik de enige die dat nummer wilt bellen en kijken wie er opneemtxD
    +abo

    XxxSnelVerderXxx

    7 jaar geleden
  • LittleLilla

    Goed geschreven!
    Snel verder! (:

    7 jaar geleden
  • Cliffayne

    ohnee omg! xx

    7 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen