Foto bij Page 114 - Niall

Hiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii,
Mag ik heel eventjes extreem blij zijn? :3 Mijn nichtje en ik hebben kaartjes voor 24 juni!!!!!! =D Ik ben eventjes heel erg hyper en dit is gewoon asdfghjkl!!!! =D
Jup, mijn brein werkt niet meer normaal, geloof ik :3 Ik geloof niet dat ik ooit eerder zo enthousiast ben geweest over iets wat pas over ongeveer 9 maanden gaat gebeuren (:
Oh, en vanmiddag gaan we naar This Is Us en dan 's avonds naar een Queen tributeconcert, dus dat wordt als het goed is ook heel leuk (:
#Blijheid ^^
Oké, dit hoofdstukje dus. Het zit weer vol met filosofische dingen en er zitten ook allerlei verwijzingen in. Ik weet niet goed wat ik verder moet zeggen, aangezien mijn brein niet meer helemaal werkt ^^ Oh, het liedje dat bovenaan het hoofdstuk staat is misschien wel leuk om te luisteren tijdens het lezen, want ik vind het mooi en er goed bij passen en ik heb er deze zomer toen ik in Amerika was heel veel naar zitten luisteren op het moment dat ik dit stuk van de verhaallijn in mijn hoofd aan het uitwerken was. Het is sindsdien nog wel heel erg veranderd, trouwens. Maar goed. I hope you like it!!

Dit kun je eventueel luisteren tijdens het lezen ^^

Ik merkte nog net het kleine zuchtje wind op, dat in een vage bries zo'n beetje over ons heen leek te strijken, en ik glimlachte, om alles wat er vandaag was.
Ze lag naast me, samen op het picknickkleed dat ik hier had neergelegd, dicht naast me, want ik wilde haar zo dicht mogelijk tegen me aan houden, nu dat nog kon. Jays groene ogen staarden naar boven, de lucht in, waarschijnlijk naar al de kleine lichtjes die boven onze hoofden dansten. Ondertussen staarde ik naar haar, bijna bang om met mijn ogen te knipperen, omdat ik bijna het gevoel had dat ze dan zo zou kunnen verdwijnen. Hoewel ik al de hele tijd mijn best deed daar niet aan te denken, wist ik zeker hoe ontzettend moeilijk het zou zijn om haar los te moeten laten, morgenochtend al. Stiekem zou ik voor één keer willen dat de ochtend gewoon niet zou arriveren. Het was precies zoals Jay wel eens had gezegd: de tijd stilzetten om een perfect moment niet te laten beëindigen.
Bijna onhoorbaar zuchtte ik, terwijl ik voorzichtig een blonde, krullerige lok uit Jays gezicht streek. Het viel me plotseling op hoe dit plukje eigenlijk al helemaal geen gekleurd stuk aan het uiteinde meer had.
Plotseling draaide ze haar hoofd, waardoor het plukje toch weer langs haar wangen viel. Haar groene ogen boorden zich in de mijne en misschien leken ze vanavond wel groener dan ooit.
'Are you thinking what I was thinking?' vroeg ze me zachtjes.
'Is it about stopping the time for this moment?'
'Yeah.'
'Then I was probably thinking the same.' Ik glimlachte naar Jay en ook bij haar die lachkuiltjes in haar wangen verschijnen.
'I don't want to go to sleep tonight,' zei ze toen. Ik wist dat ze daarna "ik wil niet dat de morgen komt" bedoelde.
'Then we'll just stay up all night,' mompelde ik, terwijl ik haar nog dichter tegen me aantrok, om zachtjes haar haren te kussen. Ik hoopte dat ze wist dat ik werkelijk alles voor haar over had, dat ik alles zou willen doen om haar alleen maar gelukkig te zien zijn, vooral als dat met mij was. "Ik hou van je, Jay", dat was wat ik haar altijd hoopte te vertellen, misschien wel in de kleinste dingen, zoals alleen maar in haar ogen kijken.
'Isn't it weird,' begon Jay, 'that after tomorrow, everything that happened here in New York will be nothing more than one big memory?'
Ik beet op mijn lip en knikte even. 'But it's like everything has changed,' mompelde ik. 'Like there are so many things now that weren't there before I left. It's amazing tot think, that if some things would have gone slightly different, all of this wouldn't even be here. So it's not júst a memory.'
Zij was er nu, samen met alles wat ik voor haar voelde en ze zoveel dingen die ik zeker had gedacht te weten op zijn kop had gezet. Het was idioot om je te bedenken hoeveel één persoon voor je kon betekenen.
'What was your favorite memory, from all this time we spend in New York, do you think?'
Het was alsof er op dat moment allerlei herinneringen voor mijn ogen voorbij vlogen. Jay die "Follow that car!" schreeuwde in de taxi, op die eerste dag, uit het museum gegooid worden, haar kussen op de top van het Empire State Building, de keer dat ze op de Starbucksmanager afstapte, omdat ze mijn naam verkeerd geschreven hadden, haar kussen ergens in een verlaten portiek, hand in hand door de straten rennen, soms zingend of schreeuwend, naar het dak van het hotel klimmen, waar ze me, niet precies in die woorden, eigenlijk vertelde dat ze bang was om verliefd te worden, haar sok opeens vinden in mijn bed, wakker worden en zien dat zij naast me lag, dansen in de regen... Waren al die dingen echt maar in negen weken gebeurd?
'I wouldn't know,' mompelde ik. 'I've loved all these moments I've spent with you.'
Jay grijnsde, op die lieve, plagerige manier. 'But if you had to pick one thing? Or maybe even more than one?'
Ik dacht nog eens diep na en zei toen, nadat ik het weloverwogen had: 'I think I would say I liked the "first" moments the most, if I can put it that way. Our first kiss, our first date, the first time you said you loved me... You know, like those sort of things.' Ik glimlachte naar Jay. Aan de blik in haar ogen kon ik zien, dat het leek alsof ze mijn antwoord "goedkeurde", er op een bepaalde manier mee in leek te stemmen. 'Though I also have to say I really liked the moment you agreed to be my girlfriend,' voegde ik er toen nog aan toe.
Jay glimlachte. 'I really liked that moment too,' zei ze, met haar ogen die straalden en dromerig voor zich uit staarden. Alsof ze hiermee bevestigde dat ze het leuk vond om mijn vriendinnetje te zijn en daarmee voelde ik me weet trots haar mijn vriendinnetje te mogen noemen.
'But...?' vroeg ik toen. Ik wist namelijk dat Jay mij deze vraag niet zou hebben gesteld als ze niet zelf ergens over na had zitten denken. 'What would you say was your favorite memory?'
Jay grijnsde. 'I was just thinking about that. You know, of all of these things that happened to me these past weeks, of all the excitement and adventures, the crazy stuff and new things and everything happening, I would probably say one of my favorite moments of all, would one of most quiet, relaxed ones. That one time we watched Shrek together.'
En ik begon te lachen terwijl zij me geamuseerd aankeek. Ik schudde lachend mijn hoofd. 'I love you so much,' zei ik en ik gaf haar een kus op haar wang, die heel snel roze leek te kleuren. Het was ongelofelijk lief, zoals ze nu na al die tijd nog steeds wel eens begon te blozen.
'Isn't it strange, how when you love each other, you can just sit on the sofa together and do absolutely nothing and still be perfectly happy?' vroeg Jay. Ik grijnsde.
'You never told me you loved me back then.'
Jay rolde met haar ogen. 'I didn't realize back then. I kept putting my feelings away, denying the fact that I was in love with you, even though deep down I might have known. Maybe, just sometimes, these unconsious things can say a lot more than words.'
Ik lachte. 'Sounds deep.' Jay lachte ook.
'My sister studies psychology,' verklaarde ze zichzelf. 'She always tells me about unconsious and subconsious things.'
'Would that something you would do? To study psychology?'
Jay haalde haar schouders op en schudde toen haar hoofd. 'Not really. If you compare me to Marieke, those psychological things are just much more of her style.' Ik lachte om de manier waarop ze het bracht.
'I cóuld see you become a philosopher or something, though.'
Jay liet een grinnik horen en zei toen: 'I can't see myself sitting inside and just think all day. I would have to be more like Socrates* or something. Just go outside and start asking people annoying questions until they get completely irritated and confused.' Ze schudde lachend haar hoofd en ik probeerde me in mijn hoofd voor te stellen hoe Jay dat zou doen. Het beeld zorgde er inderdaad voor dat ik wilde gaan lachen.
'Maybe I should reconsider my carreer choice,' mompelde Jay.
'You still haven't figured it out?' vroeg ik. Ze schudde haar hoofd.
'I thought that maybe going away from home for a while might help to put my mind of things and maybe give room for new things in some way, but it didn't. I have discovered a lot, but I still don't know what I really want. It's like the only thing I was sure of before, was that I really, really, really wanted to go to New York and the fact that that was totally out of reach, somehow gave me something to hold on to. But now my dream came true, I just don't really know what I want anymore. Like I don't really know in what direction I should be going and everything is just sponning around me with all these different possibilities.' Jay zuchtte even en ik liet de woorden die ze gesproken had tot me doordringen. Hoe ingewikkeld en op een bepaalde manier logisch ze eigenlijk tegelijk klonken.
'But you know what a great thing about dreams is? If one came true, you can always create a new one,' hoorde ik mezelf zeggen.
Jay keek alsof ze moest laten inzinken wat ik had gezegd. 'You're right,' sprak ze toen. Ik grijnsde.
We waren beiden even stil. Jay zocht mijn ene hand op en verstrengelde haar vingers met de mijne. Stiekem genoot ik ontzettend van de warmte.
'You know,' sprak ik toen. 'This might sound weird, especially with me saying it, but I would actually say you don't really need one direction to go to. Sometimes it can be even better to try different directions, to find new paths or maybe even to go multiple directions at the same time. Maybe all these things will help you to find the right direction eventually. And it's not even that much of a problem to walk in the wrong direction sometimes, because you learn by your mistakes.'
Jay was stil, maar niet stil op een manier van "is er iets mis". Meer op de "ik denk na" manier.
'I don't think I could even do it without walking in the wrong direction. My sense of direction isn't that good,' grapte ze. Ze keek me met een tevreden blik in haar ogen aan en vroeg toen: 'Have I ever told you how much I love you?'
Ik grijnsde. 'Maybe. How much?'
'To the moon and back, I'd say. About a thousend times. Or even more.'


En jullie? Wat was jullie favoriete "New York memory"? (Oftewel: je favo stuk in dit verhaal? Ik ben nieuwsgierig ^^)


*) Socrates: Griekse filosoof (die leefde van 470 v.C. tot 399 v.C., jaartallen heb ik even opgezocht, hehe ^^). Socrates is een van de belangrijkste filosofen uit de oudheid en volgens mijn leraar Latijn zo'n beetje de grondlegger van het Westerse denken, als ik hem zo mag geloven. Socrates staat bekend om zijn uitspraak: "Er is één ding dat ik weet en dat is dat ik niets weet." (Omg, paradox! Okay, don't mind my silly comments(A).) Het komt erop neer dat Socrates in Athene (waar hij woonde) steeds op mensen afstapte en hen allerlei vragen begon te stellen. Bijvoorbeeld dat hij op een of andere Atheense "politicus" afstapte, die net een heel verhaal had gehouden over iets als rechtvaardigheid of dapperheid. Vervolgens zou Socrates kunnen vragen: 'Kunt u mij uitleggen wat rechtvaardigheid/dapperheid dan precies is?' Dit slachtoffer zou hem dan natuurlijk een definitie geven, maar Socrates zou dan vervolgens gaan doorvragen ('ja, maar wat als...?' Dit soort vraag-antwoordgesprekken van Socrates worden Socratische gesprekken genoemd, waarbij het er uiteindelijk altijd op neer kwam dat de persoon die dit zo leuk had staan verkondigen eigenlijk zelf ook niet wist, of in elk geval niet kon uitleggen, wat hij nou precies bedoelde. Daarom was Socrates volgens het orakel van Delphi de wijste man van Athene: 'Ik weet tenminste dat ik niks weet.'
(Oh, wat heb ik toch weer goed opgelet bij KCV vorig jaar(A).)

Reacties (16)

  • blackromanceboy

    Taxi en in de regen dansen <3

    5 jaar geleden
  • limerence

    Toen ze in de regen dansden, de film primaire, op het strand en het liedje+de hartjes en natuurlijk met die taxi ^_^

    6 jaar geleden
  • Summerday

    Eigenlijk alles, jou verhaal is zooo geweldig:)
    Maar Jay is ook gewoon een favo stukje van mij haha
    Zij is echt mijn voorbeeld, ze doet wat ze wil en ze gaat voor haar dromen, dat is wat ik ook wil doen:Dzodra ik 18 ben vlieg ik naar New York : )
    Maar die met die hartjes vond ik wel echt lief
    Maar mijn favo is denk ik wel op het dak toen hij haar in de armen nam so cute <3
    Love this story xx

    6 jaar geleden
  • Lovecandy

    Everything!

    6 jaar geleden
  • Cannon

    Of wacht, ik zie net dat Socrates Grieks was.
    Had ik het dan toch bij Grieks over hem gehad? I don't know haha

    6 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen